دیشب بـه خـواب شیرین نوشین لبـش مکیدمدر عمر خود همین بود خواب خوشی که دیدمدر خـون طـپـیـد جـسـمـم تـا دامـنـش گـرفـتـمبــر لـب رسـیـد جـانـم تــا خـدم…
| دیشب بـه خـواب شیرین نوشین لبـش مکیدم | در عمر خود همین بود خواب خوشی که دیدم |
| در خـون طـپـیـد جـسـمـم تـا دامـنـش گـرفـتـم | بــر لـب رسـیـد جـانـم تــا خـدمـتـش رسـیـدم |
| می کند بی خم از جا اشکی که می فشاندم | می زد بـه جـانم آتـش آهی کـه می کـشـیدم |
| دوشم بـه وعده گفتـا یک بـوسه خـواهمت داد | جـان را بـه نـقـد دادم، ویـن نـسـیـه را خـریـدم |
| بــا آن کــه هـیـچ پــیـکــی از کــوی او نــیـامــد | پـیغـام می شـمـردم حـرفـی کـه می شـنیدم |
| خـیـاط حـسـن تـا دوخـت بـر قـامـتـش قـبـایـی | مــن نــیــز در مــحــبــت پــیــراهــنــی دریــدم |
| از عـالـمی گـسـسـتـم تـا بـا تـو عـهد بـسـتـم | از خــویــشــتــن رمــیــدم تــا بــا تــو آرمــیــدم |
| قـد تـو در نظـر بـود هر جـا کـه مـی نشـسـتـم | بــام تـو زیـر پــر بــود هـر سـو کـه مـی پـریـدم |
| تــا نــاامــیــد گــشــتــم، امــیــد مــن بـــرآمــد | دیــدی کــه نــاامــیــدی شــد مــایــه امــیــدم |
| در ظــلــمــت خـــط تـــو دنــبـــال آب حـــیــوان | شـوقـم زیاده می شـود چـندان که می دویدم |
| تـا از تـو دشـمـن جـان پـاداش مـن چـه بـاشـد | زیــرا کــه دوســتــی را از دوســتــان بـــریــدم |
| بـــعـــد از هــزار خـــواری در بـــاغ او فــروغــی | شـیرین بـری نـخـوردم، رنـگـین گـلـی نـچـیـدم |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
