فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 28 تیر 1403

شماره ٣١٢: ای لب لعل ترا بنده بجان شیرینی

ای لـب لـعــل تــرا بــنـده بــجــان شــیـریـنـیلب نگویم که شـکر نیسـت بـدان شیرینینـام لـعـل لـب جـان بــخـش تــو انـدر سـخـنـمهـمـچـنـانـسـت کـه درآ…

ای لـب لـعــل تــرا بــنـده بــجــان شــیـریـنـیلب نگویم که شـکر نیسـت بـدان شیرینی
نـام لـعـل لـب جـان بــخـش تــو انـدر سـخـنـمهـمـچـنـانـسـت کـه درآب روان شـیـریـنـی
لـــب نـــانـــی کـــه بآب دهــنـــت گـــردد تـــرشـهـد دریوزه کـنـد زآن لـب نـان شـیرینـی
بـوسـه یـی داد لـبـت،قـصـد دگـر کـردم،گـفـتکـین یکی بـس بـود از بـهر دهان شـیرینی
زآن بـوصـف تـو زبـانـم چـو لـبـت شـیـرین شـدکـه بـلـیسـیدم از آن لـب بـزبـان شـیرینـی
زآن لب ای دوست بصد جان ندهی یک بوسهشـکـر ارزان کـن و مفـروش گران شـیرینی
چـون لـبــت بـر شـکـر و قـنـد بـخـنـدد گـویـنـدبس کن از خنده که بگرفت جهان شیرینی
خوش درآمیختـه ای بـا همگان،واین سهلستکـه خـوش آمـیز بـود بـا همـگـان شـیرینـی
تـلـخـی عـیشـم ازینسـت و نمـی یارم گـفـتکـه تـو بـا مـن تـرش و بـاد گـران شـیرینـی
بـنـده در وصـف تـو بـسـیـار سـخـنـهـا گـفـتـیاگــر از آب نــرفــتــی بــزبــان شــیــریـنــی
ســـخـــن هــر کـــس امــروز نــشـــانــی داردزاده طـبـع مـرا هـسـت نـشـان شـیـریـنـی
شــعــر مــن کــهــنــه نــگــردد بـــمــرور ایــامکــه تــغــیـر نـپــذیـرد بــزمــان شــیـریـنـی
بـعـد ازین هـر کـه چـو مـن خـوان سـخـن آرایدگو ازین شـعر بـنه بـر سـر خـوان شـیرینی
سـیف فـرغـانی از آن خـسـرو مـلـک سـخـنیبـا چـنین طـبـع کـه فـرهاد چـنان شـیرینی

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج