ایــا بـــدور تـــو از مــثــل تـــو جــهــان خــالــیکــدام دور ز تــو بــود یـک زمـان خــالـیتــو در مــیـان نــه و ذکــر تــو در مــیـان هــمــهتـو…
| ایــا بـــدور تـــو از مــثــل تـــو جــهــان خــالــی | کــدام دور ز تــو بــود یـک زمـان خــالـی |
| تــو در مــیـان نــه و ذکــر تــو در مــیـان هــمــه | تـو در مکـان نه و نبـود ز تـو مکان خـالی |
| زبــان کـه نـیـســت بــذکـر تــو در دهـان گـردان | بــبـرمـش کـه ازو بـه بـود دهـان خـالـی |
| دلـم ز مـعـنـی عـشـقـت تـهـی نـخـواهـد شـد | اجـل اگر چـه کند صورتـم ز جـان خـالی |
| گـداخـت بـر تـن من گوشـت همچـو پـیه از آنک | ز مغز مهر تـوم نیست استـخوان خـالی |
| رهــی بـــکــوی تــو چــون در نــیــایــد و بـــرود | ولـیک از او نـبـود هـرگـز آسـتـان خـالـی |
| ز چـنـگ عـشـق تـو هـمـچـون ربـاب مـی نـالـم | چو دم دهیش نباشد نی از فغان خالی |
| در آن زمـان کـه ز هـسـتـی خـویـش پــر بــودم | نـبــود هـمـتـم از قـیـد ایـن و آن خـالـی |
| از آفـــتــــاب رخـــت ذره ذره کـــم گـــشـــتـــم | شـود بــروز ز اسـتــاره آسـمـان خـالـی |
| هـمـای عــشــق تــو پــرواز کــرد گــرد جــهـان | نـدید در خـور خـود هـیچ آشـیان خـالـی |
| تو وصف خویش همی گو که سیف فرغانیست | بــســان صــورت دیـوار از زبــان خــالــی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
