قـدح بــاده اگـر چــشـم بــت سـاده نـبــوداین همه مستی خلق از قدح بـاده نبودسـبـب بـاده نـنـوشـیـدن زاهـد ایـن اسـتکه سراسر همه اسبـاب وی آماده نبوددو…
| قـدح بــاده اگـر چــشـم بــت سـاده نـبــود | این همه مستی خلق از قدح بـاده نبود |
| سـبـب بـاده نـنـوشـیـدن زاهـد ایـن اسـت | که سراسر همه اسبـاب وی آماده نبود |
| دوش در دامــن پــاک صــنـم بــاده فــروش | اثـری بــود کـه در دامـن سـجـاده نـبـود |
| تـا بـه درها نـروی هر سـحـری کـی دانـی | کـه دری غـیر در میکـده بـگـشـاده نبـود |
| هـر کـه دل بــردن مـعـشــوق بــیـنـد دانـد | که گناه از طـرف عـاشـق دل داده نبـود |
| هــرگــز ایــجـــاد نــمــی کــرد خــدا آدم را | عین مقصود گر آن شوخ پـری زاده نبـود |
| قاصد ار دوست به سویم نفرستاد خوشم | که میان من و او جـای فـرسـتـاده نبـود |
| روز مـحـشـر بـه چـه امـیـد ز جـا بـر خـیـزد | هر سری کز دم شمشیر تو افتاده نبود |
| واقــف از داغ دل لــالــه نــخــواهــد بــودن | هر نهادی که در آن داغ تـو بـنهاده نبـود |
| بــا کـه مـن قــابــل قــلـاده نـبــودم هـرگـز | یا سـگ کوی تـو محـتـاج بـه قلاده نبـود |
| کی فروغی ز فلک سـر خـط آزادی داشت | گـر بــه درگـاه مـلـک بــنـده آزاده نـبــود |
| آفــتــاب فــلــک جــود مــلــک نــاصــردیــن | که بـه قـدر کـرمش گوهر بـیجـاده نبـود |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
