پـس آن نامه سـام پـاسـخ نوشـتشـگـفـتـی سـخـنـهای فـرخ نـوشـتکــه ای نــامــور پـــهــلــوان دلــیــربــه هـر کــار پــیـروز بــرســان شــیـرنـبـینـد چ…
| پـس آن نامه سـام پـاسـخ نوشـت | شـگـفـتـی سـخـنـهای فـرخ نـوشـت |
| کــه ای نــامــور پـــهــلــوان دلــیــر | بــه هـر کــار پــیـروز بــرســان شــیـر |
| نـبـینـد چـو تـو نـیـز گـردان سـپـهـر | بـه رزم و بـه بـزم و بـه رای و به چهر |
| هـمـان پــور فــرخــنـده زال ســوار | کـــزو مــانــد انــدر جـــهــان یــادگــار |
| رســیـد و بــدانــســتــم از کــام او | هــمـــان خـــواهـــش و رای و آرام او |
| بــرآمــد هـر آنـچ آن تــرا کــام بــود | هـــــمـــــان زال را رای و آرام بــــــود |
| هــمــه آرزوهــا ســپـــردم بـــدوی | بــســی روزه فــرخ شــمـردم بــدوی |
| ز شیری که بـاشد شکارش پـلنگ | چـه زاید جـز از شیر شـرزه بـه جـنگ |
| گـسـی کـردمش بـا دلی شـادمان | کــــزو دور بــــادا بــــد بــــدگــــمـــان |
| بـــرون رفـــت بـــا فــرخـــی زال زر | ز گـــردان لــشـــکـــر بـــرآورده ســـر |
| نـونـدی بــرافــگــنـد نـزدیـک ســام | کـه بـرگـشـتـم از شـاه دل شـادکـام |
| ابــا خــلـعــت خــســروانـی و تــاج | همـان یاره و طـوق و هم تـخـت عـاج |
| چـنان شاد شد زان سخن پـهلوان | کـه بـا پـیـر سـر شـد بـه نـوی جـوان |
| سـواری بــه کـابــل بــرافـگـنـد زود | بـه مـهراب گـفـت آن کـجـا رفـتـه بـود |
| نـــوازیــدن شـــهـــریـــار جـــهـــان | وزان شــادمـانـی کـه رفــت از مـهـان |
| من اینک چـو دسـتـان بـر من رسد | گــذاریـم هـر دو چــنـان چــون ســزد |
| چـنان شـاد شد شـاه کابـلسـتـان | ز پــیـونــد خــورشــیـد زابــلــســتــان |
| که گفتـی همی جـان بـرافشاندند | ز هـر جــای رامـشــگــران خــوانـدنـد |
| چـو مهراب شد شاد و روشن روان | لـبـش گـشـت خـندان و دل شـادمان |
| گرانمایه سیندخـت را پـیش خـواند | بــســی خــوب گـفـتــار بــا او بــرانـد |
| بـدو گفت کای جـفت فرخـنده رای | بــیـفـروخـت از رایـت ایـن تـیـره جـای |
| بـه شاخی زدی دست کاندر زمین | بـــرو شــهــریــاران کــنــنــد آفــریــن |
| چنان هم کجـا ساختـی از نخست | بـیـایـد مـر این را سـرانـجـام جـسـت |
| هـمـه گـنـج پـیش تـو آراسـتـسـت | اگر تـخـت عاجـست اگر خواستـست |
| چو بشنید سیندخت ازو گشت باز | بـــر دخـــتـــر آمـــد ســـرایــنـــده راز |
| هـمـی مـژده دادش بــه دیـدار زال | کـه دیدی چـنـان چـون بـبـاید هـمـال |
| زن و مــرد را از بــلــنــدی مــنــش | ســزد گــر فــرازد ســر از ســرزنــش |
| سـوی کـام دل تـیـز بــشـتــافـتـی | کنون هر چـه جـسـتـی همه یافـتـی |
| بـــدو گــفــت رودابــه ای شــاه زن | سـزای سـتــایـش بــه هـر انـجــمـن |
| مـن از خـاک پـای تـو بـالـیـن کـنـم | بـــه فــرمــانــت آرایــش دیــن کــنــم |
| ز تــو چــشــم آهـرمــنـان دور بــاد | دل و جـــان تـــو خـــانــه ســـور بـــاد |
| چـو بـشنید سـیندخـت گفتـار اوی | بــــه آرایـــش کـــاخ بــــنـــهـــاد روی |
| بـیـاراسـت ایوانـهـا چـون بـهـشـت | گلاب و می و مشک و عنبر سرشت |
| بــسـاطـی بـیـفـگـنـد پـیـکـر بـه زر | زبــر جــد بــرو بــافـتــه سـر بــه سـر |
| دگـر پــیـکــرش در خــوشــاب بــود | کـه هـر دانـه ای قــطــره ای آب بــود |
| یـک ایوان هـمـه تـخـت زرین نـهـاد | بـــه آیــیــن و آرایــش چــیــن نــهــاد |
| هـمـه پـیـکـرش گـوهـر آگـنـده بـود | مــیـان گــهـر نـقــشــهـا کــنـده بــود |
| ز یـاقـوت مـر تــخــت را پــایـه بــود | کـه تـخـت کـیـان بــود و پـرمـایـه بـود |
| یـک ایوان هـمـه جـامـه رود و مـی | بــــیـــاورده از پـــارس و اهـــواز و ری |
| بــیـاراســت رودابــه را چــون نـگـار | پــر از جــامــه و رنــگ و بــوی بــهــار |
| هـمـه کـابــلـسـتـان شـد آراسـتـه | پــر از رنـگ و بــوی و پـر از خـواسـتـه |
| هـمـه پـشـت پـیلـان بـیـاراسـتـنـد | ز کـابــل پــرسـتــنـدگـان خـواسـتـنـد |
| نـشـسـتـنـد بــر پـیـل رامـشـگـران | نــهــاده بـــه ســـر بـــر زر افــســران |
| پــذیــره شــدن را بــیــاراســتــنــد | نثـارش همه مـشـک و زر خـواسـتـند |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
