فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 تیر 1403

شماره ٢١

ای کـه در صـورت خـوب تـو جـمـال معـنیسـتقـــبـــلــه روح از آن روی کــنــم کـــان اولــیــســـتهـرکـرا قـالـب دل جـان نـپــذیـرفـت از عـشـقهـمـچـو تــ…

ای کـه در صـورت خـوب تـو جـمـال معـنیسـتقـــبـــلــه روح از آن روی کــنــم کـــان اولــیــســـت
هـرکـرا قـالـب دل جـان نـپــذیـرفـت از عـشـقهـمـچـو تــمـثـال بــود، صـورت او بــی مـعـنـیـسـت
ره نـمـاینـده همـیشـه بـظـلـال عـشـق اسـتمــاه روی تــو کــه یـک لــمــعــه او نـور هـدیـســت
عـــلـــمــا کـــاتـــب دیــوان تـــوانــد الـــا آنــکســخــن عــشــق نـویـســد قــلـم او اعــلـیـســت
همـه ذرات جـهـان مـضـطـرب از عـشـق تـونـدخـاک را چــون فـلـک از شـوق تــو آرامـی نـیـسـت
هـرچــه بــر لــوح وجــودنــد ثــنــاگــوی تــونـداگـر الـفـاظ مـدیـح اســت و گـر حــرف هـجــیـسـت
نـقـطـهـایـی کـه بــریـن لـوح پـراگـنـده شـدنـدبـاز اگـر جـمـع کـنـی شـان همـه را اصـل یکـیسـت
حــرفــهـا جــمـلــه زبــانـهـای مــعــانـی دارنـدحـکـمـت مـا هـمـه از مـنـطـق ایـشـان امـلـیـسـت
زاشـک پــنـهـان الـف تــرچــولـحــاف ابــرسـتبــالـش نـقـطــه کـه افـتــاده بــزیـر ســر بــیـســت
هـرکـه انـدوه تـو خـورد از غـم خـود سـیر آمـدعـافـیت یافـت مریضـی کـه طـبـیبـش عـیسـیسـت
نفس مأموم دلی دان که امامش عـشـقسـتگرگ راعـیسـت در آن گله کـه چـوپـان موسـیسـت
دیـده در روضـه عـقـبــی بــتــو روشـن نـشـودکــوردل را گــهــر چــشــم نــظــر بــر دنــیـیــســت
نـزد اربـاب بـصـیرت اگـرش صـد چـشـم اسـتمـرد کـورســت چــو بــا غـیـر تــو او را نـظـریـســت
ای کـه طــاعـت نـکـنـی خــاص بــرای مـنـعـماز نـعـیم دو جـهـان هرچـه خـوری جـمـلـه ربـیسـت
نـزد عــشــاق تــو گـویـســت و زدن را شــایـدهـرچــه در عــرصــه مـیـدان عـلـی تــابــثــریـســت
از عـــلــی وزثـــری بـــگـــذر اگــر مــرد رهــیکـم حـاجـی چـه زنـی چـون مـتـوجـه بــمـنـیـسـت
ســفــر کــعــبــه اگــر از طــرف شــام کــنـنـددر ره مــکــه یـکــی مــنــزل حــجــاج عــلــیــســت
هرکه او طـالب خـط اسـت و دم از عشـق زندنـزد قــاضــی حــقــیـقــت ســخــن او دعــویـســت
هــــرچــــه در قــــیــــد خــــود آرد دل آزادت رابــجــز از عـشــق بــدو دل نـدهـی آن تــقـویـســت
غـــم دیــنـــار نـــدارنـــد کـــه درویـــشـــانـــراحــســبــنـاالــلــه رقــم بــر درم اســتــغــنـیـســت
چــون تــرازو ز پــی عــدل دریـن کــار آنـســتکـه بــجـز راسـتــی او را چـو الـف چـیـزی نـیـسـت
راســتــی را چــو الـف هـیـچ نـداری زیـن ذوقگـر تــرا مـکـنـت شـیـن اسـت و تـرا ثـروت تـیـسـت
نـزد آن کـز حـدث نـفـس طـهـارت کـرده اسـتخــاک آن مـلـک کـلـوخـی ز پــی اسـتــنـجــیـسـت
نـزد عــاشــق گــل ایـن خــاک نـمــازی نـبــودکـه نـجــس کـرده پــرویـز و قــبــاد و کـســریـســت
تـا تـویی زنـده مـسـلـمـان نـشـوی رو خـود رابکش ای خواجه که در مذهب عشق این فتویست
زنده جانی که بشمشیر غمش خود را کشتبــــحـــیـــات ابـــدی مـــژده ور بـــویـــحـــیـــســـت
عـشـق صـورسـت، تـرا مـرده کـنـد زنـده کـنـدبــعــث روح اســت از آن طــامــه (او) کــبــریـســت
هـای هـو نـون انـانـیـت مــا را خــصــم اســتمـحـو کـن حـتـم جـدل زآنکـه نه این جـای مریسـت
در سـواد بــشـری کـشـف چـنـیـن ظـلـمـت راچـاره از نـور بـیـاضـی اسـت کـه در دیـده هـیـسـت
مــرد ره را ز پـــی تـــازگــی عــهــد الــســـتدر شـب خـلـوت خـود هـر نـفـسـی روز بــلـیـسـت
در ره عـشــق اگـر پــی رو عـقـل خــویـشــیرو کـه تــو چــشــم نـداری و دلـیـلـت اعــمـیـســت
بــر ســر آن ره نـارفــتــه کـه مـی بــایـد رفـتخـیـز و غـافـل مـنـشـیـن بـر قـدم صـدق بــایـسـت
سـر درین ره نـه و مـی رو کـه بـرفـتـن ز همـهبــبــری دســت کــه پــای تــو دو و راه یـکــیـســت
رو کـه در بــادیـه عــشــق نـشــیـد ســخــنـمای گـران بــار شـتــر سـیـر تـرا هـمـچـو حـدیـسـت
مـن نـویـسـنـده و گـویـنـده نـیـم چــون دگـرانسـخـنـم داعـی عـشـق و قـلـمـم حـرف نـدیـسـت
سـخــنـم نـیـسـت ز قـانـون مـحــبــت بــیـرونویــن اشـــارات تـــرا از مــرض روح شـــفــیــســـت
چــون دریـن کــار بــرآورد دمـی، زن مـردســتچــون دریــن راه نــدارد قــدمــی، مــرد زنــیــســت
از ســـر صــدق بـــرو پـــای طــلــب در ره نــهگـرچـه یـابـنـده جـانـان کـم و جـویـنـده بـسـیـسـت
بــر وجـوهـات سـخـن نـاظـر دل مـشـرف شـدونـدریـن شــغــل رهـی را قــلـم اســتــیـفــیـســت
در چـنین ملک کـه تـیغ همه در وی کـندسـتپـادشـاهـم کـه بـشـمـشـیـر خـودم اسـتـیلـیـسـت
سـیف فـرغـانـی اگـر در طـلـبـش جـد نـکـنـیسـخـنت لـاف و دروغ و عـملت هزل (و) هجـیسـت

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج