ای کـه در صـورت خـوب تـو جـمـال معـنیسـتقـــبـــلــه روح از آن روی کــنــم کـــان اولــیــســـتهـرکـرا قـالـب دل جـان نـپــذیـرفـت از عـشـقهـمـچـو تــ…
| ای کـه در صـورت خـوب تـو جـمـال معـنیسـت | قـــبـــلــه روح از آن روی کــنــم کـــان اولــیــســـت |
| هـرکـرا قـالـب دل جـان نـپــذیـرفـت از عـشـق | هـمـچـو تــمـثـال بــود، صـورت او بــی مـعـنـیـسـت |
| ره نـمـاینـده همـیشـه بـظـلـال عـشـق اسـت | مــاه روی تــو کــه یـک لــمــعــه او نـور هـدیـســت |
| عـــلـــمــا کـــاتـــب دیــوان تـــوانــد الـــا آنــک | ســخــن عــشــق نـویـســد قــلـم او اعــلـیـســت |
| همـه ذرات جـهـان مـضـطـرب از عـشـق تـونـد | خـاک را چــون فـلـک از شـوق تــو آرامـی نـیـسـت |
| هـرچــه بــر لــوح وجــودنــد ثــنــاگــوی تــونـد | اگـر الـفـاظ مـدیـح اســت و گـر حــرف هـجــیـسـت |
| نـقـطـهـایـی کـه بــریـن لـوح پـراگـنـده شـدنـد | بـاز اگـر جـمـع کـنـی شـان همـه را اصـل یکـیسـت |
| حــرفــهـا جــمـلــه زبــانـهـای مــعــانـی دارنـد | حـکـمـت مـا هـمـه از مـنـطـق ایـشـان امـلـیـسـت |
| زاشـک پــنـهـان الـف تــرچــولـحــاف ابــرسـت | بــالـش نـقـطــه کـه افـتــاده بــزیـر ســر بــیـســت |
| هـرکـه انـدوه تـو خـورد از غـم خـود سـیر آمـد | عـافـیت یافـت مریضـی کـه طـبـیبـش عـیسـیسـت |
| نفس مأموم دلی دان که امامش عـشـقسـت | گرگ راعـیسـت در آن گله کـه چـوپـان موسـیسـت |
| دیـده در روضـه عـقـبــی بــتــو روشـن نـشـود | کــوردل را گــهــر چــشــم نــظــر بــر دنــیـیــســت |
| نـزد اربـاب بـصـیرت اگـرش صـد چـشـم اسـت | مـرد کـورســت چــو بــا غـیـر تــو او را نـظـریـســت |
| ای کـه طــاعـت نـکـنـی خــاص بــرای مـنـعـم | از نـعـیم دو جـهـان هرچـه خـوری جـمـلـه ربـیسـت |
| نـزد عــشــاق تــو گـویـســت و زدن را شــایـد | هـرچــه در عــرصــه مـیـدان عـلـی تــابــثــریـســت |
| از عـــلــی وزثـــری بـــگـــذر اگــر مــرد رهــی | کـم حـاجـی چـه زنـی چـون مـتـوجـه بــمـنـیـسـت |
| ســفــر کــعــبــه اگــر از طــرف شــام کــنـنـد | در ره مــکــه یـکــی مــنــزل حــجــاج عــلــیــســت |
| هرکه او طـالب خـط اسـت و دم از عشـق زند | نـزد قــاضــی حــقــیـقــت ســخــن او دعــویـســت |
| هــــرچــــه در قــــیــــد خــــود آرد دل آزادت را | بــجــز از عـشــق بــدو دل نـدهـی آن تــقـویـســت |
| غـــم دیــنـــار نـــدارنـــد کـــه درویـــشـــانـــرا | حــســبــنـاالــلــه رقــم بــر درم اســتــغــنـیـســت |
| چــون تــرازو ز پــی عــدل دریـن کــار آنـســت | کـه بــجـز راسـتــی او را چـو الـف چـیـزی نـیـسـت |
| راســتــی را چــو الـف هـیـچ نـداری زیـن ذوق | گـر تــرا مـکـنـت شـیـن اسـت و تـرا ثـروت تـیـسـت |
| نـزد آن کـز حـدث نـفـس طـهـارت کـرده اسـت | خــاک آن مـلـک کـلـوخـی ز پــی اسـتــنـجــیـسـت |
| نـزد عــاشــق گــل ایـن خــاک نـمــازی نـبــود | کـه نـجــس کـرده پــرویـز و قــبــاد و کـســریـســت |
| تـا تـویی زنـده مـسـلـمـان نـشـوی رو خـود را | بکش ای خواجه که در مذهب عشق این فتویست |
| زنده جانی که بشمشیر غمش خود را کشت | بــــحـــیـــات ابـــدی مـــژده ور بـــویـــحـــیـــســـت |
| عـشـق صـورسـت، تـرا مـرده کـنـد زنـده کـنـد | بــعــث روح اســت از آن طــامــه (او) کــبــریـســت |
| هـای هـو نـون انـانـیـت مــا را خــصــم اســت | مـحـو کـن حـتـم جـدل زآنکـه نه این جـای مریسـت |
| در سـواد بــشـری کـشـف چـنـیـن ظـلـمـت را | چـاره از نـور بـیـاضـی اسـت کـه در دیـده هـیـسـت |
| مــرد ره را ز پـــی تـــازگــی عــهــد الــســـت | در شـب خـلـوت خـود هـر نـفـسـی روز بــلـیـسـت |
| در ره عـشــق اگـر پــی رو عـقـل خــویـشــی | رو کـه تــو چــشــم نـداری و دلـیـلـت اعــمـیـســت |
| بــر ســر آن ره نـارفــتــه کـه مـی بــایـد رفـت | خـیـز و غـافـل مـنـشـیـن بـر قـدم صـدق بــایـسـت |
| سـر درین ره نـه و مـی رو کـه بـرفـتـن ز همـه | بــبــری دســت کــه پــای تــو دو و راه یـکــیـســت |
| رو کـه در بــادیـه عــشــق نـشــیـد ســخــنـم | ای گـران بــار شـتــر سـیـر تـرا هـمـچـو حـدیـسـت |
| مـن نـویـسـنـده و گـویـنـده نـیـم چــون دگـران | سـخـنـم داعـی عـشـق و قـلـمـم حـرف نـدیـسـت |
| سـخــنـم نـیـسـت ز قـانـون مـحــبــت بــیـرون | ویــن اشـــارات تـــرا از مــرض روح شـــفــیــســـت |
| چــون دریـن کــار بــرآورد دمـی، زن مـردســت | چــون دریــن راه نــدارد قــدمــی، مــرد زنــیــســت |
| از ســـر صــدق بـــرو پـــای طــلــب در ره نــه | گـرچـه یـابـنـده جـانـان کـم و جـویـنـده بـسـیـسـت |
| بــر وجـوهـات سـخـن نـاظـر دل مـشـرف شـد | ونـدریـن شــغــل رهـی را قــلـم اســتــیـفــیـســت |
| در چـنین ملک کـه تـیغ همه در وی کـندسـت | پـادشـاهـم کـه بـشـمـشـیـر خـودم اسـتـیلـیـسـت |
| سـیف فـرغـانـی اگـر در طـلـبـش جـد نـکـنـی | سـخـنت لـاف و دروغ و عـملت هزل (و) هجـیسـت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
