زهـی جــهـان شـده روشـن بآفـتــاب جــمـالـتکسـی بـچـشم سـرو سـر ندیده روی مثـالتبـقول راسـت چـو مطرب سحـرگهان بـبـسیطیبــگـویـد از غـزل مـن نـشـیـد وص…
| زهـی جــهـان شـده روشـن بآفـتــاب جــمـالـت | کسـی بـچـشم سـرو سـر ندیده روی مثـالت |
| بـقول راسـت چـو مطرب سحـرگهان بـبـسیطی | بــگـویـد از غـزل مـن نـشـیـد وصـف جــمـالـت |
| چـو دسـت مـرتـعـش آن دم زمـین بـلـرزه درآیـد | ز پـای وجـد کـه کـوبــنـد مـردم از سـر حـالـت |
| تـو نقل مجـلس مسـتـان عشـق خـویشی ازیرا | چو پـسته یی بـدهان (و) چو شکری بـمقالت |
| جــریــح تـــیــغ غــمــت را حــیــات درد دل آمــد | که عـشـق راحـت جـانش بـمرگ کـرد حـوالت |
| چـو عـشـق مـلـک بـگـیـرد سـپـاه طـبـع بـمـیرد | کــه عــادلــان نــنــشــانــنــد دزد را بــایـالــت |
| درت مــقـــیــد دیــوار هــر دو کـــون نــبـــاشـــد | ز هـفـت پــرده بــرونـســت آسـتــان جــلـالـت |
| بـعـقـل کـس نـتـوانـسـت ره بــسـوی تـو بــردن | ســهــا نــکــرد کــســی را بآفــتــاب دلــالــت |
| تــو شــاه مـلــک جــمـالـی و دل پــیـاده راهـت | کـه جـان بـعـشـق رخ تـو بـداد و بـرد خـجـالت |
| مـکـن بآتــش هـجــران دگـر عــذاب کــســی را | که همچـو آیت رحـمت بـسـی گرفـت بـفـالت |
| اگـر چـه انـده عـشـقـت بــجـان خـریـدم لـیـکـن | زیـان نـکـرد و مـصـونـســت بــیـع مـا ز اقـالـت |
| حـیات رخـت اقـامت بـر اسـب رحـلـت بـسـتـی | اگــر عــنـان نـگــرفــتــی مــرا امـیـذ وصــالــت |
| چو نیست ذکر تو عادت چو نیست کار تو پیشه | حدیث جمله فسونست و شغل جمله بطالت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
