ای تــرک مـاهـروی نـدانـم کـجــا شـدیپـیوسـتـه که گشـتـی کز من جـدا شـدیبــودم تــو را سـزا و تـو بــودی مـرا سـزاتــرســم ز نــزد مــن بــه نــاســزا…
| ای تــرک مـاهـروی نـدانـم کـجــا شـدی | پـیوسـتـه که گشـتـی کز من جـدا شـدی |
| بــودم تــو را سـزا و تـو بــودی مـرا سـزا | تــرســم ز نــزد مــن بــه نــاســزا شــدی |
| درد دلـا کـه بــنـده دیـگـر کـسـی نـشـد | وآن گه شدی که بـر دل من پـادشا شدی |
| بـیگانه گشتن از من چون در سر تو بـود | بــا جـان مـن بــه مـهـر چـرا آشـنـا شـدی |
| کی بـینمت کـه پـردگی و نازنین شـدی | کـی یـابــمـت کــه در دهـن اژدهـا شــدی |
| آن گـه بـریدی از مـن جـمـلـه کـه بـارهـا | گفتـم بـه مردمان که تـو جـمله مرا شـدی |
| ای تیر راست چون بزدی بـر نشانه زخم | وی ظن نیک من به چه معنی خطا شدی |
| آری همه گله نکنم چون شدی ز دست | تـا خـود همی بـه زاری گویم کـجـا شـدی |
| امـروزم ار ز هـجـر زدی در دو دیده خـاک | بـس شب که تو به وصل در او توتیا شدی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
