بدان گه که روشن جهان تیره گشتطـــلــایــه پـــراگــنــده بـــر گـــرد دشـــتبـــه پـــیــش ســـپـــه قــارن رزم زنابــــــا رای زن ســـــرو شـــــاه ی…
| بدان گه که روشن جهان تیره گشت | طـــلــایــه پـــراگــنــده بـــر گـــرد دشـــت |
| بـــه پـــیــش ســـپـــه قــارن رزم زن | ابــــــا رای زن ســـــرو شـــــاه یـــــمـــــن |
| خــروشـی بــرآمـد ز پــیـش ســپــاه | کــــه ای نــــامــــداران و مــــردان شـــــاه |
| بـکـوشـید کـاین جـنـگ آهـرمـنـسـت | همان درد و کین است و خون خستنست |
| مـیـان بــسـتــه داریـد و بــیـدار بــیـد | هـــمـــه در پـــنـــاه جـــهـــانـــدار بــــیـــد |
| کـسـی کو شـود کشـتـه زین رزمگاه | بــهـشـتـی بــود شـسـتــه پــاک از گـنـاه |
| هر آن کس که از لشـکـر چـین و روم | بــــریـــزنـــد خـــون و بـــگـــیـــرنـــد بـــوم |
| هــمــه نــیــکــنــامــنــد تــا جــاودان | بــــمــــانــــنــــد بـــــا فــــره مــــوبـــــدان |
| هـم از شـاه یـابـنـد دیـهـیـم و تـخـت | ز ســـــــالــــــار زر و ز دادار بـــــــخـــــــت |
| چــو پــیـدا شــود پــاک روز ســپــیـد | دو بـــهــره بـــپــیــمــایــد از چــرخ شــیــد |
| بــبــنــدیــد یــکــســر مــیــان یـلــی | ابــــا گـــرز و بــــا خـــنـــجـــر کـــابـــلـــی |
| بـداریـد یکـسـر هـمـه جـای خـویـش | یــکــی از دگــر پـــای مــنــهــیــد پـــیــش |
| ســـران ســـپـــه مــهــتـــران دلــیــر | کــشــیـدنـد صــف پــیـش ســالــار شــیـر |
| بــه ســالـار گـفــتــنـد مـا بــنـده ایـم | خـــود انــدر جـــهــان شـــاه را زنــده ایــم |
| چـو فـرمـان دهـد مـا همـیدون کـنـیم | زمــیـن را ز خــون رود جــیــحــون کــنــیـم |
| سـوی خــیـمـه خــویـش بــاز آمـدنـد | هــمــه بــا ســری کــیـنــه ســاز آمــدنــد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
