فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 1 مرداد 1403

شماره ١٥

ایــا نــدیــده ز قـــرآن دلــت ورای حـــروفبـچـشـم جـان رخ معنی نگر بـجـای حـروفبــگـرد حـرف چـو اعـراب تـا بــکـی گـردیبــمـلـک عــالـم مـعـنـی نـگـ…

ایــا نــدیــده ز قـــرآن دلــت ورای حـــروفبـچـشـم جـان رخ معنی نگر بـجـای حـروف
بــگـرد حـرف چـو اعـراب تـا بــکـی گـردیبــمـلـک عــالـم مـعـنـی نـگـر ورای حــروف
مــدبــرات امــورنــد در مــصــالــح خــلــقسـتــارگـان مـعـانـیـش بــر سـمـای حـروف
عـروس مـعـنـی او بـهـر چـشـم نـامـحـرمفـرو گـذاشــتــه بــر روی پــردهـای حــروف
خـــلــیــفـــه وار بـــدیــدی امــام قــرآن رالبـاس خـویش سیه کرده از کسای حـروف
زوجــد پــاره کـنـی جــامـه گـر بــرون آیـدبـرهـنـه شـاهـد اسـرارش از قـبـای حـروف
عــزیـز قـرآن در مـصــر جــامـع مـصــحــففــراز مـســنـد الـفــاظ و مـتــکــای حــروف
شراب معنی رخـشان چـو طلعت یوسـفنـمــود از دل جــام جــهـان نـمــای حــروف
حـدیث گـنـج مـعـانـی هـمـی کـنـد بـا تـوزبــــان قــــرآن در کـــام اژدهـــای حــــروف
دل صــدف صــفــتــت بــر امـیـد در ثــوابز بــحــر قــرآن قــانـع بــقـطــرهـای حــروف
بـکـام جـان بـرو آب حـیـات مـعـنـی نـوشز عــیـن چــشــمـه الـفـاظ وز انـای حــروف
مـکـن بـجـهـل تـنـاول، کـه خـوان قـرآن راپـر از حـلاوه عـلم اسـت کـاسـهای حـروف
قـمـطـرهای نبـاتـسـت پـر ز شـهد شـفـانـهـاده خـازن رحـمـت بــرو غـطـای حــروف
عـرب اگر چـه بـگفـتـار سـحـر می کـردنداز ابــتــدای الــف تــا بـــانــتــهــای حــروف
حـبـال دعـوی بـرداشـتـنـد چـون بـفـگـنـدکـلـیم لـفـظ وی انـدر مـیان عـصـای حـروف
بــدوســتــانــش فــرســتــاد نــامــه ایـزدکه ره بـرند بـمضـمونش از سـخـای حـروف
پـس آمـده ز کـتـب بـوده پـیشـوای هـمـهچـنانکه حـرف الف هست پـیشوای حـروف
بآفــتـــاب هــدایــت مــگــر تــوانــی دیــدکـه ذرهـای مـعـانـیـسـت در هـوای حـروف
اگــر مـرکــب گــردد چــو صــورت و بــیـنـدبـسـیـط عـالـم مـعـنـی ز تـنـگـنـای حـروف
بــبــارگـاه ســلـیـمـان روح هـدهـد عـقـلخـبـر ز عـرش عظـیم آرد از سـبـای حـروف
بـدین قـصـیده که گفـتـم، درو بـیان کـردمکـه تـرک عـلـم مـعـانی مکـن بـرای حـروف
تـو در حـروف هجـا خـوانده ای کجـا دانیکه مدح معنی شد گفته بی هجای حروف
گـمـان مـبــر کـه بــرد راه ســایـر مـعـنـیبـسـوی مـنـزل فـهـم تـو جـز بـپـای حـروف
چـو نای بـلبـل خـواننده گشـت تـیز آهنگتــو ره بــپــرده مـعـنـی بــراز نـوای حــروف
بـسـوی شـاه مـعـانـی بـسـان حـجـابـنـدمــعــرفــان نــقــط بـــر در ســـرای حـــروف
سـماع چـون کنی از زخـمه زبـان بـاصـولبــدسـت دل نـزنـی بــر چــهـارتــای حـروف
ورآب لــفــظ نــبــاشــد کــجــا بــرون آیــددقــیـق مــعــنــی از زیـر آســیــای حــروف
تـو کـوردل نـکـنی رو بـدان طـرف کـه بـودجـمـال مـعـنی، اگـر نشـنوی نـدای حـروف
اگر تو مدحت قرآن کنی چنانکه سزاستکـی احـتـمـال مـعـانی کـنـد وعـای حـروف
بــجــمـع کــردن الـفــاظ و نـظــم دادن آننه مـدح معـنی گـفـتـیم و نی ثـنای حـروف
ز روی عـلـم مـعـانـی هـمـچـو مـو بـاریـکچـو زلفهاسـت گره بـستـه در قفای حـروف
الــهــی ار چـــه ز قــرآن نــدارم آگــاهــیمرا عـطـا کـن فـهمی گـره گـشـای حـروف
ادای حــق مــعــانــی آن بــبــخــش مــراچـنانکـه عـاصـم و بـوعـمـر ورا ادای حـروف

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج