عـلی الـصـبـاح کـه سـلطـان چـرخ آینه فـامزدود آیــنــه آســـمـــان ز زنــگ ظـــلـــامصـفـای صـبــح دل صـادقـان بـه جـوش آمـدفـروغ عـکس شـفـق بـرد بـر …
| عـلی الـصـبـاح کـه سـلطـان چـرخ آینه فـام | زدود آیــنــه آســـمـــان ز زنــگ ظـــلـــام |
| صـفـای صـبــح دل صـادقـان بـه جـوش آمـد | فـروغ عـکس شـفـق بـرد بـر فلک اعـلام |
| بـه دسـت خـسـرو خـاور فـتـاد ملک حـبـش | ز شـاه روم هزیمت گـرفـت لشـگـر شـام |
| هر آن متاع که شب را ز مشگ و عنبـر بـود | بـه زر پـخته بـه دل کرد صبـح نقره ستام |
| بـه گوش هوش من آمد خـروش نوبـت شاه | ز تــوبــه خــانـه تــنـهـائی آمـده بــر بــام |
| بــه ســوی گـلـشـن کـروبــیـان نـظـر کـردم | ضمیر روشـن و دل صـافی و طبـیعت رام |
| چـنان نمـود مـرا وضـع چـرخ و شـکـل نجـوم | که خیمه ایست پـر از لعبـتان سیم اندام |
| گـذشـتـم از بـر شـش دیر و قـلعـه ای دیدم | یـکـی بـرهـمـن دانـا در او گـرفـتـه مـقـام |
| بـه زیـر دسـت وی انـدر خـجـسـتـه دیـداری | که مینمود بـه هر کـس ره حـلال و حـرام |
| گـشـاده زهـره زهـرا بــه نـاز چــهـره سـعـد | بـه دوسـتـی نظر افکنده سـوی او بـهرام |
| چــو مـن بــه فـکـر فـرو رفــتــه و روان کـرده | دبــیـر چــرخ بــه مـدح خــدایـگـان اقـلـام |
| عـنان بـه خـطـه مغـرب کـشـیده مـاه تـمـام | نـمـوده عــارض نـورانـی از نـقـاب غـمـام |
| دمـیـده شـعـلـه مـهـر آنـچـنـان کـه پـنـداری | زمــانـه تــیـغ زرانـدود مـیـکــشــد ز نـیـام |
| ز بــس تــجــلــی نـور آنـزمــان نـدانـســتــم | که آفتـاب کدامست و روی خـواجـه کدام |
| جـهان فـضـل و کـرم رکـن دین عـمیدالملـک | وزیر شـاه نـشـان خـواجـه سـپـهر غـلـام |
| قـضـا شـکـوه قـدر حـمـلـه سـتــاره حــشـر | زحــل مـحــل فـلـک قـدر آفــتــاب انـعــام |
| فـلـک ز تـمشـیت اوسـت در مسـیر و مـدار | زمـین ز مـعـدلـت اوسـت بـا قـرار و قـوام |
| جــنـاب عـالـی او مـلـجــا وضـیـع و شــریـف | حــریـم درگـه او کـعــبــه خــواص و عــام |
| ز تـاب حـمـلـه او گـاه کـینـه سـسـت شـود | دم نـهـنـگ و دل پــیـر و پــنـجـه ضـرغـام |
| زهـی وجــود شــریـف تــو مـظــهـر الـطــاف | زهـی ضـمـیـر مـنـیـر تــو مـهـبــط الـهـام |
| بـیمـن عـدل و شـکـوه تـو گـشـت روزافـزون | شــکـوه و رونـق ایـمـان و قــوت اســلـام |
| سـیاسـت تـو عـدو را بـه یک کـرشـمـه مهر | بــبــسـتــه راه خــرد بــر مـسـائل اوهـام |
| جـهان پـنـاها احـوال خـویش خـواهم گـفـت | یکی بـه سـمع رضـا بـشـنو ای ملاذ انام |
| کــنـون دوازده ســالـســت تــا ز مـلـک انـام | کـشـید اخـتـر سـعـدم بـه درگـه تـو زمام |
| نــبـــود مــنــزل مــن غــیــر آســتـــانــه تــو | کـه بــاد تـا بـه ابــد قـبـلـه کـبــار و کـرام |
| ز نـعــمــت تــو مــرا بــود کــامــهـا حــاصــل | ز دولـت تــو مـرا بــود کــارهـا بــه نـظــام |
| خـجـل نـیم ز جـنـابـت کـه مـرغ هـمـت مـن | بـه بــوی دانـه نـیـفـتـاد هـیـچ گـه در دام |
| طـمـع نـکـرد مـرا پــیـش هـرکـسـی رســوا | نبرد حرص مرا پیش هر خسی به سلام |
| بدان رسیده ام اکنون که بر درت شب و روز | نمـی تـوانم بـسـتـن بـه بـنـدگـی احـرام |
| مـلـالـت آرد اگـر شـرح آن دهـم کـه بـه مـن | چـه میرسـد ز جـفـای سـپـهر بـد فرجـام |
| گـهـی بـه دسـت عـنـا مـیکـشـد مـرا دامـن | گـهـی زبــان بــلـا مـیـدهـد مـرا پــیـغــام |
| گهی بـه جـای طـرب غـم فـرسـتـدم بـر دل | گهی بـه جای عرق خون چکاندم زمسام |
| ز رنج و درد چـنان گشـتـه ام که یک نفسـم | نه ممکنسـت قعـود و نه ممکنسـت قیام |
| بـه حسن تـربـیت خواجـه هست روزی چند | مـــرا امـــیــد اجـــازت ز پـــادشـــاه انــام |
| هـمـیـشــه تــا نـبــود ســیـر مــاه را پــایـان | مــدام تـــا نــبـــود دور مــهــر را انــجـــام |
| بـــه کــام و رای تــو و دوســتـــان تــو بـــادا | همـیشـه جـنـبـش افـلـاک و گـردش ایام |
| هـزار قــرن بــزی دوســتــکـام و دولـتــمـنـد | هـزار ســال بــمـان کــامـران و نـیـکـونـام |
| مـعـیـن و نـاصـر مـن لـطـف بـی نـهـایـت تـو | مـعـیـن و نـاصـر تــو ذوالـجــلـال والـاکـرام |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
