خانه / اشعار / در مدح شاه عباس دوم اشعار دیگر صائب تبریزی

در مدح شاه عباس دوم اشعار دیگر صائب تبریزی

شـــد از بـــهـــار دل افـــروز، عـــالـــم امـــکـــانبــه رنـگ دولـت صـاحــبــقـران عـهـد، جــوانســپــهـر مـرتــبــه عــبــاس شــاه کـز تــیـغــشرق…

شـــد از بـــهـــار دل افـــروز، عـــالـــم امـــکـــان	بــه رنـگ دولـت صـاحــبــقـران عـهـد، جــوان
ســپــهـر مـرتــبــه عــبــاس شــاه کـز تــیـغــش	رقوم فـتـح و ظـفـر همچـو جـوهرسـت عـیان
گـرفـتــه اســت دم از ذوالـفـقـار شــمـشــیـرش	ازان نــــمــــی شــــود از کــــارزار روگــــردان
چــنـان کــه بــود بــحــق جــد او وصــی رســول	بــحــق ز پــادشـهـان اوســت ســایـه یـزدان
نـه هـر سـواد کـه بــاشـد مـطـابـق اصـل اسـت	یکـی اسـت کـعـبـه مقـصـود در تـمـام جـهان
اگـر چـه هـسـت ده انـگـشـت در شـمـار یـکـی	بــلــنـد نـام ز ســبــابــه مــی شــود ایـمــان
بـــه مــومــیــایــی اقـــبـــال او درســـت شـــود	رسد بـه هر که شکسـتـی ز خـسروان زمان
بــلـی شـکـسـتــه خــود را کـنـد هـلـال درسـت	ز پــــرتـــو نـــظـــر آفـــتــــاب نـــورافـــشـــان
ازان زمـــان کـــه فــــلـــک پــــای در رکـــاب آورد	نــدیـد شــاهـســواری چــو او دریـن مــیـدان
اگـر بــه جــوهـر تــیـغـش کـنـنـد نـسـبــت مـوج	قـلـم شـود بــه کـف بــحـر پــنـجــه مـرجــان
هـر آن خـدنـگ کـه از شـسـت صـاف بـگـشـایـد	ز هـفـت پــشــت عـدو ســر بــرآورد پــیـکـان
بـه یک خـدنگ صـف دشـمـنـان بـه هم شـکـنـد	چـو صفحه ای که بـر او خط کشند اهل بـیان
ســــپــــهـــر بــــنــــدگــــی آســــتــــانــــه او را	کمر ز کاهکشان بـسـتـه اسـت از دل و جـان
مــســخــر خــم چــوگــان اوســت گــوی زمـیـن	مــطــیــع جــلــوه یـکــران اوســت دور زمــان
فــروغ اخــتـــر صــاحـــبـــقــرانــی از تـــیــغــش	چــو آفــتــاب بــود از جــبــیـن صــبــح عــیـان
شــــکـــوه دولـــت او خــــســــروان عــــالـــم را	بـه دسـت و پـای عـزیـمـت نـهـاد بــنـد گـران
نــگـــاه کـــج نـــتـــوانــنــد ســـوی ایــران کـــرد	ز بـیم تـیـغ کـجـش خـسـروان مـلـک سـتـان
هـزار پــرده بــه خــود هـمـچــو آسـمـان بــالـیـد	بــسـیـط روی زمـیـن از بــســاط امـن و امـان
اگــر چــه بـــود ز لــیــل و نــهــار چــرخ دومــوی	ز شــادمــانــی دوران شــاه گــشــت جــوان
زمـیـن بــهـشـت شـد از عـدل و از مـلـایـمـتـش	بــه جـای آب در او جـوی شـیـر گـشـت روان
شـده اسـت آتـش سـوزنـده خـوابــگـاه سـپــنـد	ز بــس بــه دولـت او آرمـیـده اســت جــهـان
ز آفـــتـــاب نـــهـــد نـــاف بـــر زمـــیــن گـــردون	ز حـلـم سـایـه کـنـد گـر بـر ایـن بـلـنـد ایـوان
گـهـر بـه رشـتـه گـسـسـتـن ز هـم نـمـی ریـزد	ز بـس که منتـظم از عدل اوست وضع جـهان
ز شــادمــانــی عــهــدش جــنــیــن بـــرون آیــد	چـو پـسـتـه از رحـم پـوسـت بــا لـب خـنـدان
ز حــســن نـیـت او مـایـه ای گــرفــت ســحــاب	کــه بــی نـیـاز شــد از تــلــخــرویـی عــمـان
نــمــانــده اســت بــه جــز درد دیـن دگــر دردی	ز اســتـــقــامــت دوران آن مــســیــح زمــان
نـظـر بــه قـامـت اقـبــال اوسـت کـوتــه و تــنـگ	قـبـای چـرخ کـه بـر خـاک مـی کـشـد دامـان
بـه شـمـع دسـت حـمـایت شـود نسـیم سـحـر	در آن دیـار کـه حــفـظـش دهـد صـلـای امـان
چــو ابــر حــاصـل دریـا بــه قـطـره گـر بــخــشـد	شود ز شرم کرم جـبـهه اش سـتـاره فشـان
نـسـیـم خـلـقـش اگـر بــگـذرد بـه شـوره زمـیـن	بــهــار عــنــبــر ســارا شــود ســفــیــدی آن
ز رای روشـــــن او مــــاه نــــور اگـــــر گــــیــــرد	کـنـد ز دیـده خــورشــیـد جــوی اشــک روان
اگــر بــه کــوه کــنــد عــزم راســخــش اقــبـــال	چــو رود نـیـل شــود شــاخ شــاخ در یـک آن
اگـر بــه بــحــر کــنـد ســایـه کــوه تــمـکـیـنـش	چـــو آب آیــنــه آســـوده گــردد از طـــوفـــان
وگــر بـــه کــوه گــران امــتـــحــان تـــیــغ کــنــد	ز صـلـب خـاره زنـد شـعـلـه سـر بـریـده زبـان
شــده اســت عـار، گـرفـتــن چــنـان ز هـمـت او	که طفل شیر کشیده است دست از پستان
پلنگ از آتش خشمش ستاره سوخته ای است	که چـون شـرر شـده در صلب کوهسـار نهان
شـگـفـت نیسـت کـه از دلگـشـایی شـسـتـش	دهـن بــه خـنـده چـو سـوفـار واکـنـد پـیـکـان
چــو نــال خــامــه نــیــایــد ز آســتــیـن بــیــرون	بــه عــهـد راســتــی او بــنـان کــج قــلـمـان
رســــیـــده انـــد بــــه دولــــت ازو و اجــــدادش	چـه بـابـر و چـه هـمـایون چـه خـسـرو تـوران
ز ضـربـتـی کـه ز شـمـشـیـر او بـه هـنـد رسـیـد	کـمـر شـکـسـتـه دمـد نیشـکـر ز هندسـتـان
ز سـهـم بــرق جـهـانـسـوز تــیـغ او بــرخـاسـت	بـه زنـدگـی ز سـر تـخـت و تـاج، شـاهجـهان
اگـــر بـــه قـــبـــلــه کـــنــد روی، رو بـــگــردانــد	ز آســتـــانــه او هــر کــه گــشــت روگــردان
ز بــیـم، نـاف فــلــک بــگــذرد ز مــهـره پــشــت	چـو عـزم حـلـقـه ربـایی کـند بـه نوک سـنان
ز پـــرده داری حــفــظــش چـــو دیــده مــاهــی	شــرار، ســیـر کـنـد بــی خــطــر در آب روان
حـــصـــاری از دل آگــاه گــرد مــلــک کــشـــیــد	کـه تـا بـه دامـن مـحـشـر نـمـی شـود ویران
اگـر سـیـاهـی دشـمـن چـو شـب جـهـان گـیـرد	کـنـد چـو صـبـح پـریشـان بـه چـهـره خـنـدان
شـگـفـت نـیسـت کـه در عـهد او گـشـاید شـیر	گــره ز شــاخ غــزالــان بــه نــاخــن و دنــدان
هـر آن نــفــس کــه بــود بــی دعــای دولــت او	چـو مرغ بـی پـر و بـال اسـت عاجـز از طیران
مــحـــیــط روی زمــیــن بـــاد حـــکــم نــافـــذ او	هـمـیـشـه گـرد زمـیـن تــا فـلـک کـنـد دوران