جهان خوشست و چمن خرمست و بلبل شادبــبـــار بـــاده گــلــرنــگ هــرچــه بـــادا بــادبـه شش جـهت چو از این هفت چرخ بـوقلموناز آنـچـه هسـت مـقـدر نه کـ…
| جهان خوشست و چمن خرمست و بلبل شاد | بــبـــار بـــاده گــلــرنــگ هــرچــه بـــادا بــاد |
| بـه شش جـهت چو از این هفت چرخ بـوقلمون | از آنـچـه هسـت مـقـدر نه کـم شـود نه زیاد |
| بـه نای و نی نفسی وقت خویشتـن خوش دار | چو نای و نی چه دهی عمر خویشتن بر باد |
| بــگــیـر دســت بــتــی وز زمـانـه دســت بــدار | غــلــام ســرو قــدی بــاش و از جــهــان آزاد |
| زمــیــن کــه بـــود زتـــاثــیــر زمــهــریــر خــراب | ز یــمــن مــقـــدم نــوروز مــی شـــود آبـــاد |
| بــه شـاهـدان چـمـن صـد هـزار لـخـلـخـه حـور | بــه دسـت پـیـک نـسـیـم بـهـار بــفـرسـتـاد |
| چـو نقـشـبـند ریاحـین قـبـای غـنـچـه بـبـسـت | صـبــا بــه لـطـف سـر نـافـه خـتـن بــگـشـاد |
| مــیـان ســبــزه و گــل رقــص مــیـکــنـد لــالــه | بـه پـیش آب روان جـلـوه مـیکـنـد شـمـشـاد |
| درم فـشـانـی بــر فـرق سـبـزه هـا کـاریـسـت | کــه بــاز لــطــف نــســیـم بــهــار را افــتــاد |
| ز رنـگ و بــوی چــمـن جــنـتــیـسـت پــنـداری | کـه هـســت درگـه اعـلـای شــاه شـاه نـژاد |
| جـهـانـگـشـای جـوانـبـخـت شـیخ ابـواسـحـاق | کــه چــرخ پــیـر جــوانــی چــو او نــدارد یـاد |
| کـمـیـنـه بــنـده او صـد چــو رســتــم دسـتــان | کـهـیـنـه چـاکـر او صـد چـو کـیـقـبـاد و قـبـاد |
| مــهــابـــتـــیــســـت ســـر تـــیــغ آبـــدارش را | کــه از صــلــابـــت او آب مــیــشــود فــولــاد |
| خــدایــگــانــا تـــا روز حـــشــر لــطــف خــدای | زمام دولت و حـکمت بـه دست حـکم تـو داد |
| چـو شمع هر که کند سرکشی در این حـضرت | عـجـب مـدار گـرش آتــش اوفـتــد بــه نـهـاد |
| سـمـنـد بــاد مـسـیـر تــو، بــا صـبــا هـم تــک | ســنـان صــاعــقـه بــار تــو بــا قــدر هـمـزاد |
| هــمـــیــشـــه شـــیــر فـــلـــک آرزوی آن دارد | کـه بــا سـگـان درت دوسـتــی کـنـد بــنـیـاد |
| بـه روز معرکه صـد خـصـم را بـه هم بـر دوخـت | هر آن خـدنگ کـه از بـازوی تـو یافـت گـشـاد |
| مــراد خــلــق ز جــود تــو مــیــشــود حــاصــل | ز روی لــطـــف مــراد دلـــت خـــدا بـــدهــاد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
