ای رفـیقـان مـن ای عـمـر و مـنـصـور و عـطـاکـه شـمـا هـر سـه سـمـائید و هوائید و صـبـاکـرده بــیـچــاره مـرا جــوع بــه مـاه رمـضــانخــبــری هـســت ز…
| ای رفـیقـان مـن ای عـمـر و مـنـصـور و عـطـا | کـه شـمـا هـر سـه سـمـائید و هوائید و صـبـا |
| کـرده بــیـچــاره مـرا جــوع بــه مـاه رمـضــان | خــبــری هـســت ز شـوال بــه نـزدیـک شـمـا |
| تـا بـه مغـرب ننموده اسـت مـرا چـهره هلـال | من چـنان گشـتـم از ضعف که در شرق سـها |
| عـیـد گـویی کـه هـمـی آیـد از سـنـگ بـرون | یـا مــه روزه مــرا مــی دهـد از ســنــگ حــیـا |
| از پـی طعمه شـامی شده ام چـون خـفاش | وز پــی دیـدن خـورشـیـد شـدم چــون حــربــا |
| چـه کـنـم قـصـه بــیـهـوده ز خـمـر و ز خـمـار | چـون نـمـی یـارم گـفـتــن سـخـن مـاه سـمـا |
| تـا بـه قـندیل فـتـاده اسـت مرا کار بـه شـب | همـچـو شـمعـم کـه زیم امشـب و میرم فـردا |
| اندرین روزه همه رنج من است از من آز آنک | ســفــری کــرد نـیـارســتــم مـن ســرد بــغــا |
| چــون مــرا هــیـچ حــلــاوت نــبــود انــدر روز | چـه کـنـم پــس تـو اگـر سـازی شـب را حـلـوا |
| حـاش لـلـه کـه مرا نیسـت بـدین ره مـذهب | جز که هزلی است که رفته است میان شعرا |
| فــرض یـزدان را بــگـزارد هـر کــس کـه کـنـد | خـدمـت خـاصـه سـلـطـان بـه خـلـا و بـه مـلـا |
| تـحـفـه دولـت ابــورشـد رشـیـد آنـکـه فـلـک | خــواهــدی تــا کــنــد او را از پــی جــود ثــنــا |
| تــا جــهـان بــادا در خــدمـت سـلـطـان بــادا | انــدریـن ز ایـزد تــقــدیـر و ز مــن بــنــده دعــا |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
