دختر موسی بن جعفر (ع)

دختر موسی بن جعفر (ع)

ای دخترِ موسی، ای نورِ ولایت

ای قبلهٔ دل‌ها، ای چشمهٔ کرامت

قم با نفسِ تو، رنگِ حرم گرفته

دل از غمِ دنیا، راهِ حرم گرفته

ای بانوی خوبی، ای خواهرِ رضا جان

ای سایه‌سارِ لطف، بر خستگانِ دوران

هر دل که شکسته‌ست، مهمانِ آستانت

هر دیده که گریان است، محتاجِ مهربانت

در کوچه‌های قم، عطرِ تو می‌وزد باز

از گنبد طلایی، خورشید می‌شود ناز

ای مونسِ دل‌ها، ای دخترِ خورشید

بی‌لطفِ تو این دل، از زندگی چه می‌دید؟

من آمدم که امشب، با دستِ خالی اما

دل را گره بزنم بر پنجرهٔ شما

گفتم به قلب خسته: «جز او کجا پناهت؟»

گفتا: «ببر مرا تا، صحنِ پر از نگاهت»

ای بانوی کرامت، دستم اگر بگیری

از خاکِ کوی عشقت، تا آسمان بگیری

ای حضرتِ معصومه، ای آبروی قم

از ما مگیر یک دم، لطف و عنایتت را

ما را غلام خود کن، در سایهٔ ولایت

تا زنده‌ایم باشیم، محتاجِ این عنایت

مهدی کاشی