طــوطــی آمــد بــا دهـان پــر شــکــردر لـبـاس فـسـتـقـی بـا طـوق زرپــشـه گـشــتــه بــا شـه ای از فـر اوهـر کـجــا سـرسـبــزیـی از پــر اودر ســخــ…
| طــوطــی آمــد بــا دهـان پــر شــکــر | در لـبـاس فـسـتـقـی بـا طـوق زر |
| پــشـه گـشــتــه بــا شـه ای از فـر او | هـر کـجــا سـرسـبــزیـی از پــر او |
| در ســخــن گـفـتــن شــکـر ریـز آمـده | در شـکـر خـوردن پـگـه خـیـزآمـده |
| گفـت هر سـنگین دل و هر هیچ کس | چـون منی را آهنین سـازد قفـس |
| مــن در ایـن زنــدان آهـن مــانـده بــاز | ز آرزوی آب خــــضــــرم در گــــداز |
| خــضــر مـرغـانـم از آنـم ســبــزپــوش | بــوک دانـم کـردن آب خـضـرنـوش |
| مــن نــیــارم در بـــر ســیــمــرغ تــاب | بـس بـود از چشمه خضرم یک آب |
| ســر نــهــم در راه چــون ســودایـیـی | می روم هر جـای چون هر جاییی |
| چــون نــشــان یــابــم ز آب زنــدگــی | سـلطنت دسـتـم دهد در بـندگی |
| *** | |
| هدهدش گفت ای ز دولت بـی نشان | مرد نبـود هرک نبـود جـان فـشـان |
| جـــان ز بـــهــر ایــن بـــکــار آیــد تـــرا | تـــا دمــی درخــورد یــار آیــد تـــرا |
| آب حـیـوان خـواهـی و جـان دوسـتـی | رو کـه تـو مغـزی نداری پـوسـتـی |
| جان چه خواهی کرد، بر جانان فشان | در ره جانان چو مردان جان فشان |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
