حقیقت قرآن

<span;><span;>دود بود و فضای تیرهٔ شب
<span;><span;>تازیانه به صبح جان می‌زد
<span;><span;>بر رخ نازک بهار علی
<span;><span;>دست پر کینهٔ خزان می‌زد

<span;><span;>دود  بود  و  زبانهٔ  آتش
<span;><span;>پر پروانه همچنان می ‌سوخت
<span;><span;>بین دیوار و در نوک مسمار
<span;><span;>نقش غم را به سینه‌ای می‌دوخت

<span;><span;>دود بود و ورق ورق یاسی
<span;><span;>خسته از هجمه‌های طوفان بود
<span;><span;>آیه آیه حقیقت قرآن
<span;><span;>در حصار هجوم شیطان بود

<span;>مردمی بی‌وفا<span;><span;> که با پَستی
<span;>أجر<span;><span;> پیغمبری ادا کردند
<span;><span;>خون نمودند چشمهٔ کوثر
<span;><span;>غم به پیمانهٔ ولا کردند

<span;><span;>با وصایای مصطفی پر خون
<span;><span;>چشمهٔ چشم‌های کوثر شد
<span;><span;>لاجرم در نیام صبر آرام
<span;>تیغ خیبر گشای حیدر <span;><span;>شـد

<span;>غنچه همراه<span;><span;> یاس می‌پژمرد
<span;><span;>درفضایی چنین غبارآلود
<span;><span;>آنچه در بین خانه می‌پیچید
<span;><span;>بانگ یا فِضَّةُ خُذینی بود

<span;><span;>کوچه بود و رَسن رَسـن ظلمت
<span;><span;>گردن نور حق که می‌آزرد
<span;><span;>برگ نیلوفری که از این داغ
<span;><span;>خشک می گشت و باز می‌پژمـرد

<span;><span;>کم کمک لحظهٔ جدایی شد
<span;><span;>بین معشوق و عاشقی دمساز
<span;><span;>می‌گذشت از تلاقی دو نور
<span;><span;>سالها خاطره هزاران راز

<span;><span;>چقدر حرفهای ناگفته
<span;><span;>فاطمه با نگاه مولا داشت
<span;>إبْکِني<span;><span;> یٰا أبَاالْحَسَن می‌گفت
<span;><span;>بر لبش وَابْکِ لِلْیَتٰامیٰ داشت

<span;><span;>بعد یک عمر زندگی زهرا
<span;><span;>وقت رفــتن بهانه می‌خواهد
<span;><span;>روشنی بخش عالم هستی
<span;><span;>کفن و دفنی شبانه می‌خواهد

<span;><span;>ای خدا بانویی که هر شب و روز
<span;><span;>بهر همسایه‌ها دعا کرده
<span;><span;>رفتنش از میان این مردم
<span;><span;>عجب آرامشی به پا کرده

<span;><span;>در شب کوچه‌های بی مهری
<span;><span;>می‌رود روی شانه تابوتی
<span;><span;>گیرم او فاطمه نه…!آخر کی؟
<span;><span;>رفته شب بی نشـانه تابوتی

<span;><span;>زانوی فاتح حُنین و اُحُد
<span;><span;>دیگر از نای سابق افتاده
<span;><span;>همنوا با علی و اولادش
<span;>ناله کن تا قیامت ای «ساده»