بــیـا سـاقـی آن شـربــت جــانـفـزایبـه من ده کـه دارم غـمی جـانگـزایمـگـر چـون بـدان شـربـت آرم نـشـاطغــمــی چــنـد را در نـوردم بــســاط***چــو صــ…
| بــیـا سـاقـی آن شـربــت جــانـفـزای | بـه من ده کـه دارم غـمی جـانگـزای |
| مـگـر چـون بـدان شـربـت آرم نـشـاط | غــمــی چــنـد را در نـوردم بــســاط |
| *** | |
| چــو صــبــح از دم گــرگ بــرزد زبـــان | بــه خـفـتـن درآمـد سـگ پــاسـبــان |
| خــروس غــنــوده فــرو کــوفــت بــال | دهـــل زن بـــزد بـــر تـــبـــیــره دوال |
| مـن از خــواب آسـوده بــرخــاســتــم | بــه جـوهـر کـشـی خـاطـر آراسـتـم |
| طــلـبــکــار گـوهـر کــه کــانـی کــنـد | بـــه پـــنــدار امــیــد جــانــی کــنــد |
| بـه خـونـاب لـعـلـی کـه آرد بـه چـنگ | سـتــیـزه کـنـد بــا دل خــاره سـنـگ |
| چــه پــنـداری ای مـرد آسـان نـیـوش | کـه آسـان پــر از در تــوانـکـرد گـوش |
| گــر انـجــیـر خــور مــرغ بــودی فــراخ | نـبـودی یـک انـجـیـر بــر هـیـچ شـاخ |
| *** | |
| گـــزارنـــده پــــیـــکـــر ایـــن پــــرنـــد | گـزارش چـنـیـن کـرد بــا نـقـشـبــنـد |
| کـه چــون بــامـدادان چــراغ سـپــهـر | جــمـال جـهـان را بــرافـروخـت چـهـر |
| بــه جــلـوه بــرآورد خـورشـیـد دسـت | عـروسـانه بـر کـرسـی زر نـشـسـت |
| ســکـنـدر بــه آیـیـن شـاهـان پــیـش | بـر آراسـت بـزمـی در ایـوان خـویـش |
| غـــلــامــان گـــل چـــهــره دلــربـــای | کـمـر بـر کـمر گـرد تـخـتـش بـه پـای |
| گـهـی بــاده مـی خـورد بــر یـاد کـی | گـهی گـنج مـی ریخـت بـر بـاد مـی |
| نشسته چنین چون یکی چشمه نور | کــــــــــه آواز داد آمـــــــــد از راه دور |
| خــبــر بــرد صـاحــب خـبــر نـزد شـاه | کـه مـشـتـی سـتــمـدیـده دادخـواه |
| تـــظـــلـــم زنــانــنــد بـــر شـــاه روم | که بـر مصـریان تـنگ شـد مرز و بـوم |
| رســیـدنــد چــنـدان ســیـاهـان زنـگ | کـه شـد در بــیـابــان گـذرگـاه تــنـگ |
| سـواد جــهـان را چــنـان در نـبــشـت | که سـودا در آند در آن کـوه و دشـت |
| بــیـابــانـیـانـی چــو قــطــران ســیـاه | از آن بــیـش کــانـدر بــیـابــان گــیـاه |
| چـو کوسـه همه پـیر کودک سـرشت | بـه خوبـی روند ار چه هستند زشت |
| نـه روئی کـه پــیـدا کـنـد شـرمـشـان | نـه بـر هـیچـکـس مـهـر و آزرمـشـان |
| هـمــه آدمــی خــوار و مــردم گــزای | نــدارد در ایــن داوری مـــصـــر پـــای |
| گــر آیــد بــه یــارگــیــری شــهــریــار | وگــر نــی بـــه تــاراج رفــت آن دیــار |
| نـه مـصـر و نـه افـرنـجـه مـانـد نه روم | گــدازنـد از آن کــوه آتــش چــو مـوم |
| ز جـمـعـی چـنـیـن دل پــراکـنـده ایـم | دگـر حـکـم شـه راسـت ما بـنده ایم |
| شــــه دادگــــر داور دیــــن پـــــنــــاه | چــو دانـسـت کـاورد زنـگـی ســپــاه |
| هراسـان شـد از لـشـگـر بـی قـیاس | نــبــایـد کــه دانــا بــود بــی هـراس |
| ارســطــوی بــیــدار دل را بـــخــوانــد | وزیـن در بــسـی قـصـه بــا او بــرانـد |
| وزیــــر خــــردمــــنــــد پــــیــــروز رای | بــه پــیـروزی شــاه شــد رهـنـمـای |
| کـه بــرخـیـز و بــخــت آزمـائی بــکـن | هــلــاک چـــنــان اژدهــائی بـــکـــن |
| بــرآیـد مـگــر کــاری از دســت شــاه | کـه شــه را قــوی تــر کـنـد پــایـگـاه |
| شـــود مــصــر و آن نــاحـــیــت رام او | بـــرآیــد بـــه مـــردانـــگـــی نـــام او |
| دگــر دشــمــنــان را درآرد بــه خــاک | شود دوسـت پـیروز و دشـمن هلاک |
| ســکــنـدر بــه دســتــوری رهـنـمـون | ز مـــقـــدونـــیــه بـــرد رایــت بـــرون |
| یکـی لشـگر انگیخـت کـز تـرک و تـیغ | فــروزنـده بــرقــش بــرآمـد بــه مـیـغ |
| ز دریــا ســوی خـــشــگــی آورد رای | دلـیلـش سـوی مـصـر شـد رهنمـای |
| هـمـه مـصـریان شـهـری و لـشـگـری | پـذیـره شـدنـدش بــه نـیـک اخـتـری |
| بـــفــرمــود شــه کــز لــب رود نــیــل | کـند لشـگـرش سـوی صـحـرا رحـیل |
| بـه پـرخـاش زنگـی شـتـابـان شـدنـد | دو اسـبـه بـه سـوی بـیابـان شـدنـد |
| دلـیـران بــه صـحـرا کـشـیـدنـد رخـت | به کین خواه زنگی کمر کرده سخت |
| چـو زنـگـی خـبـر یافـت کـامـد سـپـاه | جـهان گشت بـر چـشم زنگی سیاه |
| دو لــشــگــر بـــرابــر شــد آراســتــه | شــد آزرمــهــا پـــاک بـــرخــاســتــه |
| ز نــعــل ســمــنــدان پـــولــاد مــیــخ | زمـیـن را ز جـنـبــش بــرافـتـاد بــیـخ |
| ز بــس نـعـره کـامـد بــرون از کـمـیـن | فــرود اوفــتــاد آســمــان بــر زمــیـن |
| ز گــرز گــران ســنـگ چــالـش گــران | شــده مـاهـی و گــاو را ســر گــران |
| ز شـوریـدن بــانـگ چــون رسـتــخـیـز | بــه وحــش بــیــابــان درآمــد گــریــز |
| چـو بـر جـنگ شد ساخـتـه سازشان | گــریــزنــده شـــد دیــو از آوازشـــان |
| بــه جــایـی گــرفــتــنـد جــای نـبــرد | کـــه گـــرمــا ز مــردم بـــر آورد گــرد |
| زمـــیــنــی ز گـــوگـــرد بـــی آب تـــر | هـــوائی ز دوزخ جـــگـــر تــــاب تــــر |
| ز تـــنــیــن بـــه غــور آمــده غـــارهــا | در او فــــتــــنــــه را روز بـــــازارهــــا |
| در آن جـای غـولـان وطـن سـاخـتــنـد | چو غولان بـه هر گوشه می تـاختـند |
| چــو گــوهــر فــرو بـــرد گــاو زمــیــن | بـرون جـسـت شـیر سـیاه از کـمـین |
| بـــرآفـــاق شـــد گــاو گــردون دلــیــر | بــرآمــد ســتــاره چــو دنـدان شــیـر |
| شـب از ناف خـود عطرسـائی گشـاد | جـــهــان زیــور روشـــنـــائی نـــهــاد |
| بـرون شـد یزک دار دشـمـن شـنـاس | یتـاقـی کـمـر بـسـت بـر جـای پـاس |
| ســتـــاره درآمــد بـــه تـــابـــنــدگــی | بــرآســود خــلـق از شــتــابــنـدگـی |
| بـه یک جـای هـم روم و هـم زنـگـبـار | فــرومــانـده زنـگــی و رومــی ز کــار |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
