وقــت آن شــد کـه کــار دریـابــیـمدر شـتـاب اسـت عمر بـشتـابـیمدیــــده حــــرص و آز بــــر دوزیــــمپــنــجــه زهــد و زرق بــرتــابــیـممــا گــدای…
| وقــت آن شــد کـه کــار دریـابــیـم | در شـتـاب اسـت عمر بـشتـابـیم |
| دیــــده حــــرص و آز بــــر دوزیــــم | پــنــجــه زهــد و زرق بــرتــابــیـم |
| مــا گــدایــان کــوی مــیـکــده ایـم | نـه مـقــیـمـان کــنـج مـحــرابــیـم |
| نـه ز جــور زمــانـه در خــشــمـیـم | نـز جــفــای ســپــهـر در تــابــیـم |
| نـه اســیـران نــام و نــامــوســیـم | نـه گـرفـتــار مـلـک و اسـبــابــیـم |
| بـــنــده یــکـــروان یــک رنــگـــیــم | دشــمـن شــیـخــکـان قــلـابــیـم |
| گــرد کــوی مـغــان هـمـیـگــردیـم | مـتــرصــد کـه فـرصــتــی یـابــیـم |
| بــا مـغــان بــاده مـغــانـه خــوریـم | تـا بـه کـی غـصـه زمـانـه خـوریـم |
| هــر کــه او آه عــاشــقــانــه زنــد | آتـــــش از آه او زبـــــانــــه زنـــــد |
| عـشــق شــمـعـی از آن بــرافـروز | شـعـلـه چـون بـر شـرابـخـانه زند |
| مـی درآید بـه جـوش و هـر قـطـره | عـکـس دیـگـر بــر آســتــانـه زنـد |
| هر که زان بـاده جرعه ای بـچشید | لــاف مــســتـــی جــاودانــه زنــد |
| بــنـده آن دمــم کــه بــا ســاقــی | شــاهـد مــا دم از چــمــانـه زنــد |
| بـا حـریفـی سـه چـار کز مسـتـی | این کـنـد رقـص و آن چـغـانـه زنـد |
| خـیز تـا پـیش از آنکـه مـرغ سـحـر | بـــال زریــن بـــر آشـــیــانــه زنــد |
| بــا مـغــان بــاده مـغــانـه خــوریـم | تـا بـه کـی غـصـه زمـانـه خـوریـم |
| عـقـل بــا روح خــودسـتــائی کـرد | عـشـق بـا هر دو پـادشـائی کـرد |
| از پــس پــرده حـسـن بــا صـد نـاز | چــهـره بــنـمـود و دلـربــائی کـرد |
| نـاگـهـان الـتــفـات عـشــق بــدیـد | غــره شــد دعــوی خــدائی کــرد |
| کـــار دریـــافــــت رنـــد فــــرزانـــه | رفـت و بـا عـشـق آشـنـائی کـرد |
| صـوفـی افـزوده بـود مـایه خـویش | در ســر زهــد و پــارســائی کــرد |
| هـجــر بــر مـا در طـرب در بــسـت | وصـلـش آمـد گـره گـشــائی کـرد |
| خــیــز تـــا چـــون ارادتـــش مــا را | سـوی مـیـخــانـه ره نـمـائی کـرد |
| بــا مـغــان بــاده مـغــانـه خــوریـم | تـا بـه کـی غـصـه زمـانـه خـوریـم |
| عـشـق گنجـیسـت دل چـو ویرانه | عـشـق شـمعـیسـت روح پـروانه |
| در بــیــابـــان عــشــق مــیــگــردد | روح مــدهـوش و عــقــل دیـوانــه |
| دسـت تـا در نزد بـه دامن عـشـق | ره بـــه مـــنــزل نــبـــرد فـــرزانــه |
| خـــرم آن عـــارفــان کــه دنــیــا را | پـــشـــت پـــائی زدنــد مــردانــه |
| آدم از دانـــه اوفـــتــــاده بــــه دام | آه از ایـــــن دام وای از آن دانـــــه |
| عــمــر در بــاخــتــیـم تــا اکــنــون | گه بـه افـسـون و گه بـه افسـانه |
| بــعـد از امـروز گـر بـه دسـت آریـم | دامــن یــار و کــنــج مــیــخـــانــه |
| بــا مـغــان بــاده مـغــانـه خــوریـم | تـا بـه کـی غـصـه زمـانـه خـوریـم |
| عـقـل را دانـشـی و رائی نـیسـت | بـهتـر از عشـق رهنمائی نیسـت |
| طــلــب عــشــق و وصــل ورزیـدن | کـار هر مفـلس و گـدائی نیسـت |
| نـام جــنـت مـبــر کـه عــاشــق را | خوشتـر از کوی یار جـائی نیست |
| پــای در کــوی زهــد و زرق مــنــه | کـانـدر آن کـوی آشـنـائی نیسـت |
| بـــر در خـــانــقـــه مــرو کــه در او | جــز ریـائی و بــوریـائی نـیـســت |
| پیش ما مجلس شراب خوشست | مجـلس وعـظ را صـفـائی نیسـت |
| راه مـیـخــانـه گـیـر تــا شـب و روز | چـون در اسلامیان وفائی نیسـت |
| بــا مـغــان بــاده مـغــانـه خــوریـم | تـا بـه کـی غـصـه زمـانـه خـوریـم |
| آه از ایــن صــوفــیــان ازرق پــوش | کـه ندارند عـقـل و دانش و هوش |
| رقـص را همـچـو نی کـمـر بـسـتـه | لوت را همچو سفره حلقه بگوش |
| از پــــی صــــیـــد در پــــس زانـــو | مـتــرصــد چــو گــربــه خــامـوش |
| شـکـر آنـرا کـه نـیسـتـی صـوفـی | عـیش مـیران و بـاده مـیکـن نوش |
| خــیـز تــا پــیـش آنـکــه نـاگـاهـی | بـرکشد صبـحـدم خـروس خروش |
| بــا صــبــوحــی کــنـان درد آشــام | بــا خــرابــاتــیـان عـشـوه فـروش |
| رو بـــه مــیــخــانــه مــغــان آریــم | بــاده در جــام و چـنـگ در آغـوش |
| بــا مـغــان بــاده مـغــانـه خــوریـم | تـا بـه کـی غـصـه زمـانـه خـوریـم |
| خــیــز جــانــا چــمــانــه بــرداریـم | بـــاده هــای مــغــانــه بـــرداریــم |
| اســب شــادی بــه زیــر ران آریـم | و ز قـــدح تـــازیـــانـــه بـــرداریــم |
| بـیش از این غـصـه جـهان نخـوریم | دل ز کــــام زمـــانـــه بــــرداریـــم |
| زهد و تـسـبـیح دام و دانه ماست | از ره ایــن دام و دانـــه بـــرداریــم |
| شـاهـد و نـقـل و بــاده بـرگـیـریـم | دف و چـنـگ و چــغـانـه بــرداریـم |
| پـــیــش زانــکـــه نــاگــهــان روزی | رخــت از ایـن آشــیـانـه بــرداریـم |
| یـک زمـان چــون عــبــیـد زاکـانـی | راه خـــمـــارخـــانـــه بــــرداریـــم |
| بــا مـغــان بــاده مـغــانـه خــوریـم | تـا بـه کـی غـصـه زمـانـه خـوریـم |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
