بــعــد ازیـن وادی حــیـرت آیــدتکـــار دایـــم درد و حـــســـرت آیـــدتهر نفس اینجا چو تیغی بـاشدتهـر دمـی ایـنـجــا دریـغـی بــاشــدتآه بـاشـد، درد …
| بــعــد ازیـن وادی حــیـرت آیــدت | کـــار دایـــم درد و حـــســـرت آیـــدت |
| هر نفس اینجا چو تیغی بـاشدت | هـر دمـی ایـنـجــا دریـغـی بــاشــدت |
| آه بـاشـد، درد بـاشـد، سـوز هم | روز و شب باشد، نه شب نه روز هم |
| ازبـن هر موی این کس نه به تیغ | مـی چـکـد خـون مـی نگـارد ای دریغ |
| آتـشـی بـاشـد فـسـرده مرد این | یـا یـخـی بــس سـوخـتــه از درد ایـن |
| مرد حیران چون رسد این جایگاه | در تــحــیــر مــانــده و گــم کــرده راه |
| هـرچ زد تـوحـید بـر جـانـش رقـم | جــمـلـه گـم گــردد از و گـم نـیـز هـم |
| گـر بـدو گـویند مسـتـی یا نه ای | نیسـتـی گویی که هستـی یا نه ای |
| در مــیـانـی یـا بــرونـی از مـیـان | بــر کــنــاری یــا نــهــانــی یـا عــیـان |
| فـانـیـی یـا بــاقـیـی یـا هـر دوی | یــا نـــه هــر دو تـــوی یــا نــه تـــوی |
| گـوید اصـلـا مـی نـدانم چـیز مـن | وان نــدانــم هــم نــدانــم نــیــز مــن |
| عــاشــقــم امـا نـدانـم بــر کـیـم | نه مـسـلـمـانـم نه کـافـر، پـس چـیم |
| لـیکـن از عـشـقـم نـدارم آگـهـی | هـم دلـی پـرعـشـق دارم هـم تـهـی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
