ای دل نگفـتـمت که ز زلفـش عـنان بـتـابکاهنگ چین خطا بود از بهر بهر مشک نابای دل نگفـتـمت که ز لعـلش مجـوی کـامهر چـند کـام مـسـت نبـاشـد مـگـر شـرابای…
| ای دل نگفـتـمت که ز زلفـش عـنان بـتـاب | کاهنگ چین خطا بود از بهر بهر مشک ناب |
| ای دل نگفـتـمت که ز لعـلش مجـوی کـام | هر چـند کـام مـسـت نبـاشـد مـگـر شـراب |
| ای دل نگفتمت که بـه چشمش نظر مکن | کز غم چنان شوی که نبـینی بـخواب خواب |
| ای دل نگـفـتـمت کـه ز تـرکـان بـتـاب روی | زانـرو کـه تـرک تـرک خـتـائی بــود و صـواب |
| ای دل نگفـتـمت که مرو در کـمند عـشـق | آخـر بـقـصـد خـویش چـرا مـیکـنـی شـتـاب |
| ای دل نگفـتـمت که مرو در کـمند عـشـق | آخـر بـقـصـد خـویش چـرا مـیکـنـی شـتـاب |
| ای دل نگفـتـمت کـه اگر تـشـنه مرده ئی | سـیراب کـی شـود جـگـر تـشـنه از شـراب |
| ای دل نگفتمت که منال ار چه روشنست | کـز زخــم گـوشـمـال فـغـان مـیـکـنـد ربــاب |
| ای دل نگـفـتـمت کـه مریز آبـروی خـویش | پــــیـــش رخـــی کـــزو بــــرود آبــــروی آب |
| ای دل نگفـتـمت که ز خـوبـان مجـوی مهر | زانــرو کــه ذره مــهــر نــجــویــد ز آفــتـــاب |
| ای دل نگـفـتـمـت کـه درین بـاغ دل مـبـند | کـز این مـدت جـوی نگـشـاید بـه هیچ بـاب |
| ای دل نگـفـتـمـت کـه مـشـو پـای بـنـد او | زیـرا کــه کــبــک را نـبــود طــاقــت عــنــاب |
| ای دل نـگـفـتــمـت کـه مـرو در هـوای دل | طـــاوس را چـــه غـــم ز هـــواداری ذبـــاب |
| ای دل نگفـتـمت که طـمع بـر کن از لبـش | هـر چــنـد بــی نـمـک نـبــود لــذت کــبــاب |
| ایدل نگفـتـمت که سـر از سـنبـلش مپـیچ | کافتـی از آن کمند چـو خـواجـو در اضـطراب |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
