ای تـــرک آتـــش رخ بــــیـــار آن آب آتـــش فـــام راوین جـامه نیلـی ز مـن بـسـتـان و در ده جـام راچون بندگان خاص را امشب به مجلس خوانده ئیدر بــزم خ…
| ای تـــرک آتـــش رخ بــــیـــار آن آب آتـــش فـــام را | وین جـامه نیلـی ز مـن بـسـتـان و در ده جـام را |
| چون بندگان خاص را امشب به مجلس خوانده ئی | در بــزم خــاصــان ره مـده عــامـان کـالـانـعـام را |
| خامی چو من بـین سوختـه و آتـش ز جان افروخته | گر پـخته ئی خامی مکن وان پـخته در ده خام را |
| در حـلقـه دردی کشـان بـخـرام و گیسـو بـرفـشـان | در حـلـقـه زنـجـیـر بــیـن شـیـران خـون آشـام را |
| چون من بـرندی زین صفت بـدنام شهری گشته ام | آن جـام صـافـی در دهـیـد این صـوفـی بـدنـام را |
| یـک راه در دیــر مــغــان بــرقــع بــرانــدازی صــنــم | تــا کـافـران از بــتــکـده بــیـرون بــرنـد اصـنـام را |
| گـر در کـمـندم میکـشـی شـکـرانه را جـان میدهم | کان دل که صید عشق شد دولت شمارد دام را |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
