بـر آن رخ نـقـطـه خـالـش بـسـیط اسـتکـه اصـل مـرکـز دور مـحــیـط اسـتاز او شــــد خــــط دور هـــر دو عــــالـــموز او شــد خــط نـفــس و قـلـب آدماز …
| بـر آن رخ نـقـطـه خـالـش بـسـیط اسـت | کـه اصـل مـرکـز دور مـحــیـط اسـت |
| از او شــــد خــــط دور هـــر دو عــــالـــم | وز او شــد خــط نـفــس و قـلـب آدم |
| از آن حــال دل پـــرخــون تـــبـــاه اســت | که عـکس نقطـه خـال سـیاه اسـت |
| ز خالش حـال دل جـز خون شدن نیست | کز آن منزل ره بـیرون شـدن نیسـت |
| بــه وحــدت در نــبــاشــد هـیـچ کــثــرت | دو نـقـطـه نـبــود انـدر اصـل وحــدت |
| نــدانــم خـــال او عــکــس دل مــاســت | و یا دل عـکـس خـال روی زیبـاسـت |
| ز عــکــس خـــال او دل گــشــت پـــیــدا | و یـا عـکـس دل آنـجــا شــد هـویـدا |
| دل انـــــدر روی او یـــــا اوســـــت در دل | بـه من پـوشیده شد این راز مشکل |
| اگـر هـسـت این دل مـا عـکـس آن خـال | چـرا می بـاشـد آخـر مخـتـلـف حـال |
| گهی چون چشم مخمورش خراب است | گهی چـون زلف او در اضطراب است |
| گهی روشـن چـو آن روی چـو ماه اسـت | گهی تـاریک چـون خـال سیاه است |
| گهی مسـجـد بـود گاهی کنشت اسـت | گهی دوزخ بود گاهی بهشت است |
| گـهـی بــرتــر شــود از هـفــتــم افــلـاک | گــهـی افــتــد بــه زیـر تــوده خــاک |
| پـــس از زهـــد و ورع گـــردد دگـــر بــــار | شـراب و شـمع و شـاهد را طـلبـکار |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
