آن مــاه مــهـر پــیـکــر نـامــهـربــان مــاگفت ای بـنطق طوطی شکرسـتـان ماوقت سحـر شدی بـتـماشای گل بـبـاغشـرمت نیامد از رخ چـون گـلـسـتـان مادر بـاغ…
| آن مــاه مــهـر پــیـکــر نـامــهـربــان مــا | گفت ای بـنطق طوطی شکرسـتـان ما |
| وقت سحـر شدی بـتـماشای گل بـبـاغ | شـرمت نیامد از رخ چـون گـلـسـتـان ما |
| در بـاغ سـرو را ز حـیا پـای در گـلـسـت | از اعـــتـــدال قــد چـــو ســـرو روان مــا |
| بـرگ بـنفـشـه کـز چـمـن آید نسـیم او | تـابـیسـت از دو سـنبـل عنبـر فشان ما |
| آب حـیات کـز ظـلـمـاتـش نشـان دهنـد | آبـیـسـت پـیش کـوثـر آتـش نـشـان مـا |
| مـائیم فـتـنـه ئی کـه در آخـر زمـان بـود | ور نـی کــدام فــتــنـه بــود در زمـان مـا |
| بنمود چشم مست و بر مزم عتاب کرد | کـاخـر چـنـیـن بـود غـمـت از نـاتـوان مـا |
| در بـاغ وصـل اگر نبـود چـون تـو بـلبـلی | کـم گـیر پـشـه ئی ز همـای آشـیان ما |
| مـیکـرد در کـرشـمـه بـه ابـرو اشـارتـی | یعنی گمان مبر که کشد کس کمان ما |
| کـس بـا میان مـا نکـند دسـت در کـمـر | الـا کـمـر کـه حـلـقـه شـود بـرمـیـان مـا |
| خـواجـو اگر چـه در سـر سودای ما رود | تـا بـاشدش سـری سر او و آسـتـان ما |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
