ای که نسیم رحمتت درد مرا دوا کند آیینه ی دل مرا عکس تو پر جلا کند عشق سرشته با گلم یادتو زنده در دلم وه که گمان کنم تویی هر که مرا صدا کند شادی من رضا…
ای که نسیم رحمتت درد مرا دوا کند آیینه ی دل مرا عکس تو پر جلا کند عشق سرشته با گلم یادتو زنده در دلم وه که گمان کنم تویی هر که مرا صدا کند شادی من رضای تو راحت من بلای تو مرحمتت مگر مرا با غمت آشنا کند صبح نصیر من تویی شام منیر من تویی باز به شب زبان من ذکر خدا خدا کند مهر تو ماه من شود خلق سپاه من شود بر همه مردمان مرا عشق تو پادشا کند بر در او زبون منم همسفر جنون منم گر برسی به عاقلی گو که مرا دعا کند عاشق سرفکنده ام بر در دوست بنده ام وای به من اگر مرا با هوسم رها کند بنده ی بندگان مشو مرده ی زندگان مشو عارف اگر بود کسی خدمت شه چرا کند ؟ شاه تویی گدای نیی از چه اسیر دانه یی گو که زمانه سنگ را بر سرت آسیا کند عاشق او اگر شوی بلبل نغمه گر شوی یک گل باغ دل تو را مرغ سخن سرا کند
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
