صــیـد جــویـی بــه دشــت دام نــهـادآهــوی وحــشــیـش بــه دام افــتــادبــســت پــایــش چــو بــود در دل ویکــش بــرد زنــده تــا نـواحــی حــینـــا…
| صــیـد جــویـی بــه دشــت دام نــهـاد | آهــوی وحــشــیـش بــه دام افــتــاد |
| بــســت پــایــش چــو بــود در دل وی | کــش بــرد زنــده تــا نـواحــی حــی |
| نـــا نـــهـــاده ز دشـــت پـــا بـــیـــرون | شــد دوچــار وی از قــضــا مـجــنـون |
| دیـــد آن پــــای بــــســــتــــه آهـــو را | خــاســت از جــان خــسـتــه آه او را |
| پــیـش آن صــیــد پــیـشــه بــاز دویــد | نــالــه و آه جـــانــگـــداز کـــشـــیــد |
| کـــاخـــر ایـــن صـــیـــد را چــــه آزاری | دسـت و پــا بــسـتــه اش چـرا داری |
| او بــه صـورت مـشـابــه لـیـلـی ســت | گر به لیلی ببخشی اش اولی ست |
| نـرگــســش را نـداده ســرمـه جــلـی | ور نــه بــودی بــه عــیـنــه لــیــلــی |
| گــردنــش را نــســـوده عــقــد گــهــر | ور نـه بــا لــیـلــی آمــدی هـمــســر |
| خــــوانـــد از شــــوق یـــار فــــرزانـــه | صــد از ایـنـان فــســون و افــســانـه |
| رام شـد صـیـد پــیـشـه ز افـســونـش | داد رشـتــه بــه دسـت مـجــنـونـش |
| دسـت خــود طـوق گـردن او سـاخــت | بـــه زبـــان تـــفــقــدش بـــنــواخــت |
| بـــوســه بـــر چــشــم و گــردن او داد | رشـتـه از دسـت و پـای او بــگـشـاد |
| گــفـــت رو رو فــدای لــیــلــی بـــاش | هـمـچـو مـن در دعـای لـیـلـی بـاش |
| لـالـه مـی چـر بــه جــای خـار و گـیـاه | وز خــدا سـر خــرویـیـش مـی خــواه |
| سبزه می خور به گرد چشمه و جوی | بـهـر سـر سـبـزیـش دعـا مـی گـوی |
| تـــا ز لـــیــلـــی تـــو را بـــود بـــویــی | کـــم مــبـــاد از وجـــود تـــو مــویــی |
| گـــه چــــرا کـــرده در زمـــیـــن حـــرم | گــــه غــــذا خــــورده از ریــــاض ارم |
| شــــاد زی از عــــنـــایـــت مـــولــــی | در حـــمـــای حـــمــایــت لـــیــلـــی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
