مـن از کـجــا پــنـد از کـجـا بــاده بــگـردان سـاقـیـاآن جــام جـان افـزای را بــرریـز بــر جـان سـاقـیـابـر دسـت من نه جـام جـان ای دستـگیر عاشقاندو…
| مـن از کـجــا پــنـد از کـجـا بــاده بــگـردان سـاقـیـا | آن جــام جـان افـزای را بــرریـز بــر جـان سـاقـیـا |
| بـر دسـت من نه جـام جـان ای دستـگیر عاشقان | دور از لـب بـیـگـانـگـان پـیـش آر پـنـهـان سـاقـیـا |
| نـانـی بــده نـان خــواره را آن طــامــع بــیـچــاره را | آن عـاشـق نانبـاره را کنجـی بـخـسـبـان سـاقیا |
| ای جـان جـان جـان جـان مـا نـامـدیـم از بـهـر نـان | بـرجـه گـدارویی مکـن در بـزم سـلـطـان سـاقـیا |
| اول بــگــیــر آن جــام مــه بــر کــفــه آن پــیـر نــه | چون مست گردد پیر ده رو سوی مستان ساقیا |
| رو سخت کن ای مرتجا مست از کجا شرم از کجا | ور شـرم داری یک قدح بـر شـرم افشـان سـاقیا |
| بـرخـیز ای سـاقـی بـیـا ای دشـمـن شـرم و حـیـا | تـا بـخـت ما خندان شود پـیش آی خندان ساقیا |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
