خانه / کتابخانه دیجیتال / کتاب های شاعران / ابوالقاسم فردوسی / شماره ٨

شماره ٨

چـنـان بــد کـه ابـلـیـس روزی پـگـاهیـکـی انـجــمـن کـرد پــنـهـان ز شـاهبـه دیوان چـنـین گـفـت کـامـروز کـاربـه رنج و بـه سخـتـیست بـا شهریاریـکـی دی…

چـنـان بــد کـه ابـلـیـس روزی پـگـاه	یـکـی انـجــمـن کـرد پــنـهـان ز شـاه
بـه دیوان چـنـین گـفـت کـامـروز کـار	بـه رنج و بـه سخـتـیست بـا شهریار
یـکـی دیـو بــایـد کـنـون نـغـزدسـت	کـه دانـد ز هرگـونه رای و نـشـسـت
شــود جــان کــاووس بــیــره کــنــد	بــه دیـوان بــریـن رنــج کــوتــه کــنـد
بـــگــردانــدش ســر ز یــزدان پـــاک	فــشــانـد بــر آن فــر زیـبــاش خــاک
شــنـیـدنـد و بــر دل گـرفــتــنـد یـاد	کـس از بــیـم کـاووس پــاســخ نـداد
یـکـی دیو دژخـیـم بـر پـای خـاسـت	چنین گفت کاین چربدستی مراست
غـلـامـی بــیـاراسـت از خـویـشـتـن	سـخـن گـوی و شـایـسـتـه انـجـمـن
هـمـی بــود تـا یـک زمـان شـهـریـار	ز پــهـلـو بــرون شــد ز بــهـر شــکـار
بــیــامــد بـــر او زمــیــن بـــوس داد	یـکـی دســتــه گـل بــه کــاووس داد
چـنـیـن گـفـت کـایـن فـر زیـبــای تـو	هـمـی چـرخ گـردان سـزد جــای تــو
بـه کـام تـو شـد روی گـیتـی هـمـه	شـبــانـی و گـردنـکـشـان چـون رمـه
یکـی کـار مـانـدسـت کـانـدر جـهـان	نــشــان تــو هـرگــز نــگــردد نــهــان
چــه دارد هـمــی آفــتــاب از تــو راز	کـه چـون گـردد انـدر نـشـیـب و فـراز
چگونست ماه و شب و روز چیست	بـریـن گـردش چـرخ سـالـار کـیـسـت
دل شـــاه ازان دیــو بـــی راه شـــد	روانــش ز انــدیــشــه کــوتـــاه شــد
گمانش چـنان شد که گردان سپـهر	بـه گـیتـی مـراو را نـمـودسـت چـهـر
ندانسـت کاین چـرخ را مایه نیسـت	ســتــاره فــراوان و ایـزد یـکــیـســت
هـمـه زیـر فــرمـانـش بــیـچــاره انـد	کـه بـا سـوزش و جـنگ و پـتـیاره انـد
جـهـان آفـریـن بــی نـیـازسـت ازیـن	ز بــهــر تــو بــایـد ســپــهـر و زمــیـن
پــرانـدیـشـه شـد جــان آن پــادشـا	کـه تـا چـون شـود بــی پـر انـدر هـوا
ز دانـنـدگـان بــس بــپـرسـیـد شـاه	کـزین خـاک چـنـدسـت تـا چـرخ مـاه
سـتـاره شمر گفت و خـسـرو شنید	یـکــی کــژ و نــاخــوب چــاره گــزیــد
بـفـرمـود پـس تـا بـه هنـگـام خـواب	بــرفــتــنـد ســوی نـشــیـم عــقــاب
ازان بــچــه بــســیـار بــرداشــتــنـد	بـه هر خـانـه ای بـر دو بـگـذاشـتـنـد
هـمـی پـرورانـیـدشـان سـال و مـاه	بـه مـرغ و بـه گـوشـت بـره چـنـدگـاه
چـو نیرو گـرفـتـنـد هر یک چـو شـیر	بــدان ســان کــه غــرم آوریـدنـد زیـر
ز عــود قــمـاری یـکـی تــخــت کـرد	ســر درزهــا را بــه زر ســخــت کــرد
بــه پــهــلــوش بــر نــیــزهــای دراز	بــبـسـت و بـران گـونـه بـر کـرد سـاز
بـــیـــاویـــخـــت از نـــیــزه ران بـــره	بـبـسـت انـدر انـدیـشـه دل یکـسـره
ازن پـــس عـــقـــاب دلــاور چـــهــار	بـیـاورد و بــر تـخـت بــسـت اسـتـوار
نشـسـت از بـر تـخـت کاووس شـاه	کــه اهـریـمــنـش بــرده بــد دل ز راه
چـو شـد گـرسـنـه تـیز پـران عـقـاب	سـوی گوشـت کردند هر یک شتـاب
ز روی زمـیـن تــخــت بــرداشــتــنـد	ز هـامـون بــه ابــر انـدر افـراشــتــنـد
بـدان حد که شان بـود نیرو بـه جای	سـوی گـوشـت کـردنـد آهنـگ و رای
شـنیدم کـه کـاووس شـد بـر فـلـک	هـمـی رفـت تــا بــر رسـد بــر مـلـک
دگـر گـفــت ازان رفـت بــر آســمـان	کـه تـا جـنـگ سـازد بـه تـیر و کـمـان
ز هــر گــونــه ای هـســت آواز ایـن	نـــدانـــد بـــجـــز پـــر خـــرد راز ایــن
پــریـدنــد بــســیـار و مــانــدنـد بــاز	چـنین بـاشـد آنـکـس کـه گـیردش آز
چــو بــا مــرغ پــرنـده نـیـرو نـمــانـد	غمی گشت پـرهاب خـوی درنشـاند
نـگـونـسـار گـشـتــنـد ز ابــر سـیـاه	کـشـان بـر زمـین از هوا تـخـت شـاه
سـوی بــیـشـه شـیـرچــیـن آمـدنـد	بـــه آمـــل بـــروی زمـــیــن آمـــدنــد
نـکـردش تـبـاه از شـگـفـتـی جـهان	هـمــی بــودنـی داشــت انـدر نـهـان
سـیـاووش زو خـواسـت کـایـد پـدید	بـبــایـسـت لـخـتـی چـمـیـد و چـریـد
بـه جـای بـزرگی و تـخـت نشسـت	پـشـیمـانـی و درد بـودش بـه دسـت
بـمـانده بـه بـیشـه درون زار و خـوار	نــیـایـش هــمــی کــرد بــا کــردگــار