آزردن مــــــا زمــــــانــــــه خـــــــو داردمـــــازار ازو گــــــرت بــــــیـــــازاردوز عـقـل یـکـی سـپــر کـن ارخـواهـیکـه ت دهر بـه تـیغ خـویش …
| آزردن مــــــا زمــــــانــــــه خـــــــو دارد | مـــــازار ازو گــــــرت بــــــیـــــازارد |
| وز عـقـل یـکـی سـپــر کـن ارخـواهـی | کـه ت دهر بـه تـیغ خـویش نگذارد |
| تـــعـــویــذ وفـــا بـــرون کـــن از گــردن | ور نـی بـه جـفـا گـلـوت بــفـشـارد |
| آن اســت کـریـم طـبــع کـو احــســان | بـــا اهــل وفــا و فــضــل خــو دارد |
| وز ســفــلـه حــذر کـنـد کـه نـاکـس را | دانـا چــو سـگ اهـل خـوار انـگـارد |
| شوره است سفیه و سفله، در شوره | هـشـیـار هـگـرز تـخـم کـی کـارد؟ |
| بـــر شـــوره مـــریــز آب خـــوش زیـــرا | نــایـدت بــه کــار چــون بــیـاغــارد |
| خـاری اسـت درشـت صـحـبـت جـاهل | کـو چــشـم وفـا و مـردمـی خــارد |
| مـســپــار بــه دهـر ســفــلــه دل زیـرا | آزاده دلـش بــه سـفـلـه نـسـپـارد |
| ایــمــن مــشـــو از زمـــانــه زیــراک او | ماری است که خشک و تر بیوبارد |
| گــر بـــگــذرد از تــو یــک بـــدش فــردا | نـــاچـــاره ازان بــــتــــرت بــــاز آرد |
| کــم بــیـنـد مـردم از جــهـان رحــمــت | هـرچــنـد کــه پــیـش گـریـد و زارد |
| ایــن شــوی کــش پــلــیــد هــر روزی | بــنـگـر کـه چــگـونـه روی بــنـگـارد |
| وز شــوی نـهـان بــه غــدر و مــکــاری | در جــام شــراب زهــر بــگــســارد |
| وان فتـنه شـده، ز دسـت این دشـمن | بــســتــانــد زهـر و نـوش پــنـدارد |
| آن را کــه چــنــیـن زنـیـش بــفــریـبــد | شـایـد کـه خــرد بــمـرد نـشـمـارد |
| آن اســت خــرد کــه حــق ایـن جــادو | مــرد از ره دیــن و زهــد بـــگـــزارد |
| وز ابــر زبــان ســرشــک حــکــمــت را | بـر کـشـت هـش و خـرد فـرو بـارد |
| ور ســر بــکـشـد سـرش زهـشـیـاری | بــر پــشـتـش بــار دیـن بــرانـبــارد |
| دیـو اســت جــهـان کـه زهـر قـاتــل را | در نـوش بــه مـکـر مـی بــیـاچـارد |
| چــون روز بـــبــیــنــد ایــن مــعــادی را | هر کـس کـه بـرو خـردش بـگـمارد |
| آن را کـه بــه سـرش در خــرد بــاشـد | بـا دیو نشست و خفت چـون یارد؟ |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
