هـرچـنـد لـطـف عـادت آن نـازنـیـن بــودبــا جـمـلـه مـهـر ورزد وبــا مـا بــکـیـن بـودرویـش درآب آینـه بـینـد نـظـیـر خـویـشحـد جـمـال وغـایـت خـوبــی…
| هـرچـنـد لـطـف عـادت آن نـازنـیـن بــود | بــا جـمـلـه مـهـر ورزد وبــا مـا بــکـیـن بـود |
| رویـش درآب آینـه بـینـد نـظـیـر خـویـش | حـد جـمـال وغـایـت خـوبــی هـمـیـن بــود |
| مـانـنـد رنـگ داده صـبـاغ صـنـع نیسـت | صـورت کـه نـقـش کـرده نـقـاش چـین بـود |
| معـنی لـعـل وقـیمت یاقـوت کـی دهند | مر شـمع را کـه صـورت نقـش از نگین بـود |
| در دلبـران شمایل آن دلستـان کجاست | درخــاک کـی لـطــافــت مـاء مـعــیـن بــود |
| در گـیـسـوی بـتـان نـبـود تـاب زلـف یـار | در ریسـمـان چـه قـوت حـبـل الـمـتـین بـود |
| ای دوست بـا رخ تو چه باشد چراغ ماه | شـب را چــه روشـنـایـی نـور مـبــیـن بــود |
| لعـل لب تـو گنج گهر را بـها شـکـسـت | خــرمـهـره را چــه قـیـمـت در ثــمـیـن بــود |
| بـرخـاسـتـن زجـان وجـهان از لوازمست | هر کس خوهد که باتو دمی همنشین بود |
| گوید خرد که بهر کسی ترک جان مکن | این رسم عشق بـاشد وآن حـکم دین بـود |
| کس نیست در زمانه که بـاتـو بـنیکویی | چــون مـه بآفــتــاب بــخــوبــی قـریـن بــود |
| گــردون نــدیــد ومــادر ایــام هــم نــزاد | آنرا که حـسـن وشکل وشمایل چـنین بـود |
| چـندانکه سیف گفت سخن کرد ذکر تـو | هرجـا کـه نـحـل شـمـع نـهاد انـگـبـین بـود |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
