ای سـازگـار بــا هـمـه بــا مـن نـسـاخــتــیبـا دوستـدار خویش چو دشمن نساختیتو همچو جان لطیفی و من همچو تن کثیفای جان تـرا چه بـود که بـا تـن نساختـیا…
| ای سـازگـار بــا هـمـه بــا مـن نـسـاخــتــی | بـا دوستـدار خویش چو دشمن نساختی |
| تو همچو جان لطیفی و من همچو تن کثیف | ای جان تـرا چه بـود که بـا تـن نساختـی |
| ای از زبـان چـرب سـخـن گـفـتـه همـچـو آب | بـا آب شـعـر بـنده چـو روغـن نسـاخـتـی |
| بــیـتــی نـگـفـتــم از پــی ســوز وصــال تــو | کآن را بـهجـر نوحـه و شـیون نـسـاخـتـی |
| عاشق بـسی بکشتی و خونش نهان بماند | خوشه بـسی درودی و خرمن نساخـتـی |
| هرگـز نـتـافـتـی چـو مـه انـدر شـب کـسـی | کش همچو روز از آن رخ روشن نساختی |
| ای مـعـدن گـهـر نـگـذشـتــی بــهـیـچ جـای | تـا خـاک آن چـو گـوهر معـدن نسـاخـتـی |
| در هـیـچ بــقـعـه یـی نـشـدی کآن مـقـام را | مـیـمـون بـسـان وادی ایمـن نـسـاخـتـی |
| این گردن و سر از پـی تـیغ تـو داشت سیف | لیکن چـو تـیغ بـا سـر و گردن نسـاخـتـی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
