ایــا نــدیــده ز قـــرآن دلــت ورای حـــروفبـچـشـم جـان رخ معنی نگر بـجـای حـروفبــگـرد حـرف چـو اعـراب تـا بــکـی گـردیبــمـلـک عــالـم مـعـنـی نـگـ…
| ایــا نــدیــده ز قـــرآن دلــت ورای حـــروف | بـچـشـم جـان رخ معنی نگر بـجـای حـروف |
| بــگـرد حـرف چـو اعـراب تـا بــکـی گـردی | بــمـلـک عــالـم مـعـنـی نـگـر ورای حــروف |
| مــدبــرات امــورنــد در مــصــالــح خــلــق | سـتــارگـان مـعـانـیـش بــر سـمـای حـروف |
| عـروس مـعـنـی او بـهـر چـشـم نـامـحـرم | فـرو گـذاشــتــه بــر روی پــردهـای حــروف |
| خـــلــیــفـــه وار بـــدیــدی امــام قــرآن را | لبـاس خـویش سیه کرده از کسای حـروف |
| زوجــد پــاره کـنـی جــامـه گـر بــرون آیـد | بـرهـنـه شـاهـد اسـرارش از قـبـای حـروف |
| عــزیـز قـرآن در مـصــر جــامـع مـصــحــف | فــراز مـســنـد الـفــاظ و مـتــکــای حــروف |
| شراب معنی رخـشان چـو طلعت یوسـف | نـمــود از دل جــام جــهـان نـمــای حــروف |
| حـدیث گـنـج مـعـانـی هـمـی کـنـد بـا تـو | زبــــان قــــرآن در کـــام اژدهـــای حــــروف |
| دل صــدف صــفــتــت بــر امـیـد در ثــواب | ز بــحــر قــرآن قــانـع بــقـطــرهـای حــروف |
| بـکـام جـان بـرو آب حـیـات مـعـنـی نـوش | ز عــیـن چــشــمـه الـفـاظ وز انـای حــروف |
| مـکـن بـجـهـل تـنـاول، کـه خـوان قـرآن را | پـر از حـلاوه عـلم اسـت کـاسـهای حـروف |
| قـمـطـرهای نبـاتـسـت پـر ز شـهد شـفـا | نـهـاده خـازن رحـمـت بــرو غـطـای حــروف |
| عـرب اگر چـه بـگفـتـار سـحـر می کـردند | از ابــتــدای الــف تــا بـــانــتــهــای حــروف |
| حـبـال دعـوی بـرداشـتـنـد چـون بـفـگـنـد | کـلـیم لـفـظ وی انـدر مـیان عـصـای حـروف |
| بــدوســتــانــش فــرســتــاد نــامــه ایـزد | که ره بـرند بـمضـمونش از سـخـای حـروف |
| پـس آمـده ز کـتـب بـوده پـیشـوای هـمـه | چـنانکه حـرف الف هست پـیشوای حـروف |
| بآفــتـــاب هــدایــت مــگــر تــوانــی دیــد | کـه ذرهـای مـعـانـیـسـت در هـوای حـروف |
| اگــر مـرکــب گــردد چــو صــورت و بــیـنـد | بـسـیـط عـالـم مـعـنـی ز تـنـگـنـای حـروف |
| بــبــارگـاه ســلـیـمـان روح هـدهـد عـقـل | خـبـر ز عـرش عظـیم آرد از سـبـای حـروف |
| بـدین قـصـیده که گفـتـم، درو بـیان کـردم | کـه تـرک عـلـم مـعـانی مکـن بـرای حـروف |
| تـو در حـروف هجـا خـوانده ای کجـا دانی | که مدح معنی شد گفته بی هجای حروف |
| گـمـان مـبــر کـه بــرد راه ســایـر مـعـنـی | بـسـوی مـنـزل فـهـم تـو جـز بـپـای حـروف |
| چـو نای بـلبـل خـواننده گشـت تـیز آهنگ | تــو ره بــپــرده مـعـنـی بــراز نـوای حــروف |
| بـسـوی شـاه مـعـانـی بـسـان حـجـابـنـد | مــعــرفــان نــقــط بـــر در ســـرای حـــروف |
| سـماع چـون کنی از زخـمه زبـان بـاصـول | بــدسـت دل نـزنـی بــر چــهـارتــای حـروف |
| ورآب لــفــظ نــبــاشــد کــجــا بــرون آیــد | دقــیـق مــعــنــی از زیـر آســیــای حــروف |
| تـو کـوردل نـکـنی رو بـدان طـرف کـه بـود | جـمـال مـعـنی، اگـر نشـنوی نـدای حـروف |
| اگر تو مدحت قرآن کنی چنانکه سزاست | کـی احـتـمـال مـعـانی کـنـد وعـای حـروف |
| بــجــمـع کــردن الـفــاظ و نـظــم دادن آن | نه مـدح معـنی گـفـتـیم و نی ثـنای حـروف |
| ز روی عـلـم مـعـانـی هـمـچـو مـو بـاریـک | چـو زلفهاسـت گره بـستـه در قفای حـروف |
| الــهــی ار چـــه ز قــرآن نــدارم آگــاهــی | مرا عـطـا کـن فـهمی گـره گـشـای حـروف |
| ادای حــق مــعــانــی آن بــبــخــش مــرا | چـنانکـه عـاصـم و بـوعـمـر ورا ادای حـروف |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
