بــیـا ســاقـی آن راوق روح بــخــشبــه کـام دلـم درفــشــان چــون درخــشمــن او را خـــورم دل فـــروزی بـــودمـــــرا او خـــــورد خــــــاک روزی بـــ…
| بــیـا ســاقـی آن راوق روح بــخــش | بــه کـام دلـم درفــشــان چــون درخــش |
| مــن او را خـــورم دل فـــروزی بـــود | مـــــرا او خـــــورد خــــــاک روزی بــــــود |
| *** | |
| چـه نـیکـو مـتـاعـیسـت کـار آگـهـی | کـــزیــن قـــد عـــالـــم مـــبـــادا تـــهــی |
| ز عـالـم کـسـی ســر بــرآرد بــلـنـد | کــه در کــار عــالــم بـــود هــوشــمــنــد |
| بــه بـــازی نــپــیــمــایــد ایــن راه را | نـــــگـــــهــــدارد از دزد بـــــنـــــگـــــاه را |
| نــیـنــدازد آن آلــت از بــار خــویــش | کــزو روزی آســان کــنــد کــار خـــویــش |
| مـیـفـکـن کـول گـر چــه خـوار آیـدت | کــه هــنــگــام ســـرمــا بـــه کــار آیــدت |
| کـسـی بــر گـریـوه ز سـرمـا بــمـرد | کــه از کــاهـلـی جــامـه بــا خــود نـبــرد |
| *** | |
| گــزارنــده شــرح شــاهــنــشــهـی | چـــنـــیــن داد پـــرســـنـــده را آگـــهــی |
| که دارا چـو لشـگر بـه ارمن کـشـید | تــو گــفــتــی کــه آمــد قــیـامــت پــدیـد |
| نــبـــود آگــه اســـکــنــدر از کـــار او | کـــه آرد قـــیـــامـــت بــــه پــــیـــکـــار او |
| رســیـدنــد زنـهـاریـان خــیـل خــیـل | کــه طـــوفــان بـــه دریــا درآورد ســـیــل |
| شــــبــــیـــخــــون دارا درآمـــد ز راه | ز پــولــاد پــوشــان زمــیـن شــد ســیـاه |
| پـژوهنده ای گـفـت بـدخـواه مسـت | شـب و روز غـافـل شـد آنـجـاکـه هسـت |
| بـر او شـاه اگـر یک شـبـیخـون کـنـد | ز مــلــکــش هـمــانــا کــه بــیـرون کــنـد |
| سـکـنـدر بــخـنـدیـد و دادش جــواب | کــه پــنــهــان نــگــیـرد جــهــان آفــتــاب |
| مـلـک را بــه وقـت عــنـان تــافــتــن | بـــه دزدی نــشـــایــد ظـــفــر یــافــتـــن |
| پـــژوهـــنـــده دیـــگـــر آغـــاز کـــرد | کــه دارانــه چــنــدان ســپــه ســاز کــرد |
| کـه آن را شــمـردن تــوان درقـیـاس | کـسـانـیـکـه هـسـتـنـد لـشـگـر شـنـاس |
| سـکـنـدر بــدو گـفـت یـک تـیـغ تـیـز | کـــنـــد پــــیـــه صــــد گـــاو را ریـــزریـــز |
| سـپــه را جـوابــی چـنـان ارجــمـنـد | بـــلـــنـــد آمـــد از شـــهــریــار بـــلـــنـــد |
| خـبـر گـرم تـر شـد همـی هـر زمـان | کــــه آمــــد بــــه روم اژدهـــائی دمــــان |
| سـکـندر چـو دانسـت کـان تـیغ میغ | بـــه تــنــدر بـــرآرد هــمــی بـــرق تــیــغ |
| فــرســتــاد تــا لـشــگـر از هـر دیـار | روانــــه شـــــود بـــــر در شــــهــــریــــار |
| ز مـصــر و ز افــرنـجــه و روم و روس | شــد آراســتــه لـشـگـری چــون عـروس |
| چــو انـبــوه شــد لـشـگـر بــیـکـران | عــــدد خــــواســــت از نــــام نـــام آوران |
| خـبـر داد عـارض کـه سـیـصـد هـزار | بــــرآمــــد دلــــیـــران مــــفــــرد ســــوار |
| چـو شـد سـاخـتـه کار لشـگر تـمام | یـکـی انـجــمـن سـاخـت بــیـرود و جــام |
| نـشــســتــنــد بــیـدار مــغــزان روم | بـــه مــهــر مــلـــک نــرم کـــردنــد مــوم |
| شــــه از کــــار دارا و پــــیـــگــــار او | ســـخـــن رانــد و پـــیــچـــیــد در کــار او |
| چـنـین گـفـت کـاین نـامـور شـهـریار | کــمــر بـــســت بـــر جــســتـــن کــارزار |
| چه سازیم تـدبـیرش از صلح و جنگ | کــه آمــد بـــه آویــخـــتـــن کـــار تـــنــگ |
| اگـــر بـــرنــیــاریــم تـــیــغ از نــیــام | بـــه مـــردی ز مـــا بــــرنـــیـــارنـــد نـــام |
| وگــر تـــاج بـــســتـــانــم از تــاجــور | بــه بــیـداد خــود بــسـتــه بــاشـم کـمـر |
| کـیـان را کـی از مـلـک بـیـرون کـنـم | مـن ایـن رهـزنـی بــا کـیـان چــون کــنـم |
| بـتـرسـم کـه اخـتـر بـدین طـیـرگـی | بـــدانـــدیــش مـــا را دهــد چـــیــرگـــی |
| چـه تـدبـیر بـاشد در این رسم و راه | کـــزو کــــار بــــر مـــا نـــگـــردد تــــبــــاه |
| بــه انـدیـشــه خــوب و رای صــواب | پـــدیــد آوریــد ایــن ســـخـــن را جـــواب |
| جــهـان دیـده پــیـران بــیـدار هـوش | چــو گــفــتــار گــویـنــده کــردنــد گــوش |
| بـه پـاسـخ گـشـادنـد یـکـسـر زبــان | دعــــا تــــازه کــــردنـــد بــــر مـــرزبــــان |
| که سرسبـز بـاد این همایون درخـت | که شاخش بـلند است و نیروش سخـت |
| بـه تـاج و بـه تختش جهان تـازه بـاد | ســــر خـــــصــــم او تـــــاج دروازه بـــــاد |
| همه رای او هسـت چـون او درست | درسـتــی چــه بــایـد ز مـا بــاز جــسـت |
| ولــیــکـــن ز فـــرمــان او نــگــذریــم | بـــه جـــز راه فـــرمـــان او نــســـپـــریــم |
| چــنــان در دل آیــد جــهــان دیـده را | هـــمـــان زیـــرکـــان پــــســـنـــدیـــده را |
| که چـون کینه ور شد دل کینه خواه | هــمــه خـــار وحـــشـــت بـــرآمـــد ز راه |
| تــو نــیــز آتــش کــیـنــه را بــرفــروز | کـــه فـــرخ بـــود آتـــش کـــیــنــه ســـوز |
| تــوســرو نـوی خــصــم بــیـد کـهـن | کــجــا ســر کـشــد بــیـد بــا ســرو بــن |
| کـهـن بــاغ را وقــت نـو کـردنـســت | نـــوان در حـــســـاب درو کـــردنـــســـت |
| بــه دیـبــای ایـن دولـت تــازه عــهـد | عــــروس جــــهـــان را بــــرآرای مـــهـــد |
| بــدانـدیـش تــو هـســت بــیـدادگــر | بـــپـــیـــچـــد رعـــیـــت ز بـــیـــداد ســـر |
| چـه بـایـد هـراسـیدنـت زان کـسـی | کـه دارد هـم از خــانـه دشـمـن بــســی |
| قـــلـــم درکـــش آیــیــن بـــیــداد را | کـــفـــایــت کـــن از خـــلـــق فـــریـــاد را |
| ز خصم تو چون مملکت گشت سیر | بــه خــصــم افــکــنـی پــای در نـه دلـیـر |
| تــنـوری چــنـیـن گــرم در بــنـد نـان | ره انـــجـــام را گـــرم تـــر کـــن عـــنـــان |
| کـجـا شـاه را پـای مـا را سـر اسـت | دلــی کــو کــز ایــن داوری بــر در اســت |
| تــمــنـای شــه را کــه بــر هـم زنـد | کــه را زهــره بــاشــد کــه ایــن دم زنــد |
| بـر این خـتـم شـد رخـصـت رهنمون | کـه شـه پـیـش دسـتـی نـیـارد بـه خـون |
| نـــگـــهــدارد آزرم تـــخـــت کـــیــان | بـــه خـــونــریــزی اول نــبـــنــدد مـــیــان |
| ســکــنـدر چــو در حــکــم آن داوری | ز لــشــگــر کــشـــان یــافــت آن یــاوری |
| بــه دســتــوری رخــصـت راســتــان | بـه لشـگـر کـشـی گشـت هم داسـتـان |
| یـــکـــی روز کــــز گـــردش روزگـــار | بـــدســت آمــدش طــالــعــی اخــتــیــار |
| بــفــالــی هـمـایـون بــتــرتــیـب راه | بـــفــرمــود کــز جــای جــنــبـــد ســپــاه |
| عـنـان تـاب شـد شـاه پـیـروز جـنـگ | مـیـان بــسـتـه بــر کـیـن بــدخـواه تـنـگ |
| ز شـمشیر پـولاد چـون شیر مسـت | بــه کـشـور گـشـائی کـلـیـدی بــدســت |
| سـپــاهـی چـو زنـبــور بــا نـیـشـتـر | ز غـــوعـــای زنــبـــور هــم بـــیــشـــتـــر |
| نشـان جـسـتـه بـود از درفـش بـلند | کـــه مــانــد از فـــریــدون فـــیــروزمــنــد |
| بـه وقـتـی که آن وقت سـازنده بـود | فـــلـــک دوســـتـــان را نـــوازنـــده بــــود |
| بــســی بــرتــر از کـاویـانـی درفـش | بــه مـنـجــوق بــرزد پــرنـدی بــه نـقــش |
| صـنـوبــر سـتـونـی بــه پـنـجـه ارش | بـــه پـــیــراســـتـــن یــافـــتـــه پـــرورش |
| بـــرو اژدهـــا پـــیــکـــری از حـــریــر | کـــه بـــیــنــنــده را زو بـــرآمــد نــفـــیــر |
| زده بــر سـر از جــعـد پــرچـم کـلـاه | چــــو بــــر کـــلـــه کـــوه ابــــر ســـیـــاه |
| بــه فــرســنـگــهـا بــود پــیـدا ز دور | عــقــابــی ســیــه پــر و بـــالــش ز نــور |
| شـد آن اژدهـا بــا چـنـان لـشـگـری | بـــه ســر بـــر چــنــان اژدهــا پــیــکــری |
| جـهـان کـرد از آشـوب خـود دردنـاک | ز بــهـر چــه؟ از بــهـر یـک مـشـت خـاک |
| از این گـربـه گون خـاک تـا چـندچـند | بــه شــیـری تــوان کــردنـش گـرگ بــنـد |
| جـهان یک نواله سـت پـیچـیده سـر | در او گـــاه حـــلـــوا بــــود گـــه جــــگـــر |
| فـلـک در بــلـنـدی زمـیـن در مـغـاک | یکی طشت خون شد یکی طشت خاک |
| نبـشـتـه بـرین هر دو آلـوده طـشـت | چـو خـون سـیاوش بـسـی سـرگـذشـت |
| زمــیــن گــر بــضــاعــت بـــرون آورد | هــــمــــه خـــــاک در زیــــر خـــــون آورد |
| نـیـفـتـد دریـن طـشـت فـریـاد کـس | کــه بـــر بـــســتــه شــد راه فــریــادرس |
| چــو فــریـاد را در گــلــو بــســت راه | گــلــو بــســتــه بــه مــرد فــریــاد خــواه |
| بــه ار پــرده خــود حــصــاری کـنـی | بــه خــامــوشــی خــویـش یـاری کــنـی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
