جــوانـمـردان کـه از خــود رسـتــگـانـنـدبـه کـنـج بـیخـودی بـنـشـسـتـگـانـنـدز قــیـد طــبــع و کــیـد نـفــس پــاکــنـدبــه راه درد و کـوی عـشــق خـ…
| جــوانـمـردان کـه از خــود رسـتــگـانـنـد | بـه کـنـج بـیخـودی بـنـشـسـتـگـانـنـد |
| ز قــیـد طــبــع و کــیـد نـفــس پــاکــنـد | بــه راه درد و کـوی عـشــق خــاکـنـد |
| نــه زیــشــان بـــر دل مــردم غــبـــاری | نـه از مـردم بــر ایـشــان هـیـچ بــاری |
| بـــه نــاســـازی عـــالــم ســـازگــارنــد | بــه هــر بـــاری کــه آیــد بــردبـــارنــد |
| چـو شب خـسپـند بـی کین و ستـیزند | سحر زانسان که شب خسپند خیزند |
| حـــســـد ورزان یــوســـف بـــامـــدادان | بــه فـکـر دیـنـه خـرم طـبــع و شـادان |
| زبـان پـر مـهـر و سـیـنـه کـینـه انـدیـش | چــو گـرگــان نـهـان در صــورت مـیـش |
| بـــه دیــدار پـــدر احـــرام بـــســـتـــنــد | بـه زانـوی ادب پـیشـش نـشـسـتـنـد |
| در زرق و تــــمــــلــــق بــــاز کــــردنـــد | ز هـر جــایـی ســخــن آغــاز کــردنــد |
| بـــیــان کــردنــد هــر نــوی و کــهــن را | رســانــیـدنــد تــا ایـنــجــا ســخــن را |
| کــه از خــانـه مـلــالـت خــاســت مـا را | هــوای رفــتـــن صــحـــراســت مــا را |
| اگــر بـــاشـــد اجـــازت قـــصـــد داریــم | کـــه فـــردا روز در صـــحـــرا گــذاریــم |
| بــــرادر یـــوســــف آن نــــور دو دیــــده | ز کـمـسـالـی بـه صـحـرا کـم رسـیده |
| چـه بـاشـد کـش بـه مـا همراه سـازی | بــه هـمـراهـیـش مــا را ســر فــرازی |
| بــه کــنـج خــانـه مـانـده روز تــا شــب | «فــارســلـه غــدا نـرتــع و نـلــعــب » |
| گـــهـــی بـــا او ره صـــحـــرا نـــوردیــم | گهی بـر پـشـت کوه و پـشـتـه گردیم |
| گـهـی از گـوســفـنـدان شـیـر دوشـیـم | گهی شـیرین و خـندان شـیر نوشـیم |
| ز فــرش ســبــزه بـــازیــگــاه ســازیــم | بــه هـر لــالـه بــه بــازی راه ســازیـم |
| ربـــایــیــم از ســـر لــالــه کـــلــاهــش | کـنـیم از فـرق یوسـف جـلـوه گـاهش |
| زده بـــالــا بـــه ســـان کــبـــک دامــان | مـیـان ســبــزه ســازیـمـش خــرامـان |
| بـــه یــک جـــا گــلــه آهــو چـــرانــیــم | ز یــک ســـو گــرگ را زهــره درانــیــم |
| بــود طــبــعـش بــه ایـنـهـا شــاد گـردد | ز انــــــــدوه وطـــــــــن آزاد گــــــــردد |
| ز جــد گـر چـه هـزار اعـجــوبــه سـازی | نـخـنـدد طـبــع کـودک جــز بــه بــازی |
| چـو یعقوب این سـخـن بـشنید ازیشان | گــریــبــان رضــا پــیــچــیــد ازیـشــان |
| بــگــفــتــا بـــردن وی کــی پــســنــدم | کـــزان گـــردد درون انـــدوهــمـــنــدم |
| ازان تــرســم کــزو غــافــل نـشــیـنـیـد | ز غــفـلـت صــورت حــالـش نـبــیـنـیـد |
| دریـن دیـریـنـه دشــت مـحــنـت انـگـیـز | کـهـن گـرگـی بــر او دنـدان کـنـد تـیـز |
| بـــدان نـــازک بـــدن دنـــدان رســـانــد | تـــنــش را بـــلــکــه جــانــم را درانــد |
| چـو آن افـسـونـگـران ایـن را شـنـیـدنـد | فــســون دیــگــر از نــو در دمــیــدنــد |
| کـه آخـر مـا نه زانـسـان سـسـت راییم | کـه هر ده تـن بـه گـرگـی بـس نیاییم |
| نـه گـرگ ار شـیـر مـردمـخــوار بــاشــد | بــه چـنـگ مـا چـو روبـه خـوار بــاشـد |
| چو زیشان کرد یعقوب این سخن گوش | ز عـذر انـگـیـخــتــن گـردیـد خــامـوش |
| بــه صــحــرا بـــردن یــوســف رضــا داد | بــــلـــا را در دیـــار خــــود صـــلـــا داد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج











