دلـــا دیــده دوربـــیــن بـــرگـــشـــایدریــن دیـــر دیـــریــنـــه دیــرپـــایبـــبــیــن غــور دور شــبـــانــروزیــشبـه خـورشـید و مه عـالم افروز…
| دلـــا دیــده دوربـــیــن بـــرگـــشـــای | دریــن دیـــر دیـــریــنـــه دیــرپـــای |
| بـــبــیــن غــور دور شــبـــانــروزیــش | بـه خـورشـید و مه عـالم افروزیش |
| نــگــویـم قــدیـم اســت از آغــاز کــار | کـه بــاشــد قـدم خــاصـه کـردگـار |
| حــدوث ار چــه شــد ســکــه نــام او | نــدانــد کـــس آغـــاز و انــجـــام او |
| شـب و روز او چـون دو یـغـمـایـی انـد | دو پــیـمـانـه عــمـر پــیـمـایـی انـد |
| دو طـرار هشـیار و تـو خـفـتـه مسـت | پـی کـیسـه بـبـریدنـت تـیز دسـت |
| ز نــقــد امــانــی تــو را کــیـســه پــر | به جان دشمن کیسه پر کیسه بـر |
| چـو کیسه بـه سیم و زر آکنده اسـت | دل کـیـسـه داران پــراکـنـده اسـت |
| یـکـی جــمـع شـو زیـن پــراکـنـدگـی | تـهی کـن دل از کـیسـه آکـنـدگـی |
| بـه عبـرت نظر کن که گردون چـه کرد | فریدون کجـا رفـت و قارون چـه کرد |
| پــی گــنــج بـــردنــد بــســیــار رنــج | کـنون خـاک ریزند بـر سـر چـو گنج |
| پــی عــزت نـفــس خــواری مــکــش | ز حـرص و طمع خـاکسـاری مکش |
| چـه خـوش گفت آن صوفی سفره دار | که نبـود جـهان جـز یکی سفره وار |
| ازین سفره بنگر که در مرگ و زیست | نصیب تو با این همه خلق چیست |
| نصیب تـو زان نیسـت یک لقمه بـیش | مـنـه بـهر آن رنـج بـر جـان خـویش |
| اگـر خـواهـدت از جــگـر خـون چـکـیـد | نـخـواهـد نـصـیب تـو افـزون رسـید |
| طــلــب را نـمــی گــویـم انـکــار کــن | طـلـب کـن ولـیکـن بـه هنجـار کـن |
| بـه مردار جـویی چـو کـرکـس مـبـاش | گـرفـتـار هر ناکـس و کـس مـبـاش |
| پـی لـقـمه چـون سـگ تـملـق مـکـن | بــه فـتــراک دونـان تــعــلـق مـکـن |
| رهــان گـــردن از بـــار غـــل طـــمـــع | فــشــان دامـن از خــار ذل طــمــع |
| طـمـع پـای دل را بـه جـز بـند نیسـت | طـمـع کـار مـرد خـردمـنـد نـیـسـت |
| طــمـع هـر کـجــا حــلـقـه بــر در زنـد | خــرد خــیـمــه زانـجــا فــراتــر زنـد |
| مــیـامـیـز چــون آب بــا هـر کــســی | مـیـاویـز چـون بــاد در هـر خـسـی |
| نـیـابـی بــه جـز نـاکـسـی از کـسـان | نبـینی بـه جز دیده ریش از خسان |
| خـــلـــاصـــی تـــو زآبـــرو ریــخـــتـــن | چـه بـخـشـد بـه مـردم نیامـیخـتـن |
| خــوش آن کـو دریـن لـاجــوردی رواق | ز آمیزش جـفت طـاق اسـت طـاق |
| دلش بـسـتـه خـویش و پـیوند نیست | بـه سـودای بـیگـانگان بـند نیسـت |
| بــود عـیـسـی آســاش هـمـت قـوی | بــه تـنـهـا نـشـیـنـی و یـکـتــا روی |
| نـه زیـن دامــگــه بــنــد بــر گــردنـش | نـه زیـن خـاکـدان گـرد بـر دامـنـش |
| کفـش صـفـر و زان قـدر او چـون عـدد | یکی گشتـه ده، ده رسیده بـه صد |
| ازان صـفـر بــخـتـش بـه فـرخـنـدگـی | بـه هـر گـوش ازو حـلـقـه بـنـدگـی |
| ز گیتـی بـه هر خشک و تـر ساخـتـه | ز هــر آرزو ســیــنــه پـــرداخـــتـــه |
| نـگـشـتـه چـو گـل پــایـبــنـد خـسـان | نـیـاورده ســر در کــمـنـد کــســان |
| بـــبـــنــدد ز پـــیــرامــن شــهــر بـــار | کــشــد گــردن از مـنـت شــهـریـار |
| بـــر اهــل ولـــایــت نــیــایــد پـــدیــد | کـه تـا نـنـگ والـی نـبـایـد کـشـیـد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
