خـدمـت مولـوی چـه صـبـح و شـامدارد انــدر کــتـــابـــخـــانــه مــقـــاممــتــعــلــق دلــش بــه هـر ورقــیدر خــیـالـش ز هـر ورق ســبــقــینـه شـبـش…
| خـدمـت مولـوی چـه صـبـح و شـام | دارد انــدر کــتـــابـــخـــانــه مــقـــام |
| مــتــعــلــق دلــش بــه هـر ورقــی | در خــیـالـش ز هـر ورق ســبــقــی |
| نـه شـبـش را فـروغـی از مـصـبـاح | نـه دلــش را گــشــادی از مـفــتــاح |
| نــه بـــه جـــانــش طـــوالـــع انــوار | تــــافـــتــــه از مـــطـــالـــع اســــرار |
| کـرده کـشـاف بــر دلـش مـسـتــور | نور کشـف و شـهود و ذوق و حـضور |
| از مـقـاصـد نـدیـده کـسـب نـجــات | بـــی خــبـــر از مــواقــف عــرصــات |
| از هـــدایــه فـــتـــاده در خـــذلـــان | وز بـــدایــه نــهــایــتـــش حـــرمــان |
| بـــی فــروغ وصــول تـــیــره و تـــار | از فـــروع و اصـــول کــرده شـــعـــار |
| گــرد خــانــه کــتـــابـــهــای ســره | از خـری همچـو خـشـت کـرده خـره |
| سوی هر خـشت از آن که رو کرده | در فــــیــــضــــی بــــه رخ بــــرآورده |
| قـصـر شـرع نـبــی و حــکـم نـبــی | جـز بـر آن خـشـت هـا نـکـرده بـنـی |
| زان بـه مجـلس زبـان چـو بـگشـاید | ســخــنـش جــمـلــه قــالــبــی آیـد |
| صــد مــجــلــد کــتـــاب بـــنــهــاده | در عــــذاب مـــخــــلــــد افــــتــــاده |
| از مـجــلـد نـدیـده غـیـر از پــوسـت | پـی نبـرده بـه مغـزها که در اوسـت |
| پـوسـت آمـد نـصـیـب اهـل حـجـاب | مــغـــزهــا بـــهــره اولــواالــالــبـــاب |
| مـرد دانـا ز خـوان چــو مـیـوه خـورد | افـکـنـد پــوسـت تــا بــهـیـمـه چـرد |
| وان که باشد بهیمه سیرت و خوی | پـوسـت چـیند همی ز بـرزن و کـوی |
| پـوسـت جـز کـثـرت بـرونی نیسـت | مـغـز جــز وحــدت درونـی نـیـســت |
| هر که را رو بـه کثرت است و بـرون | پشت او سوی وحدت است و درون |
| او بــه کـثــرت گـرفـتــه اســت آرام | کی رسد بـوی وحـدتـش بـه مشام |
| تــا نــتــابـــد ز صــوب کــثــرت روی | در نــیــابـــد ز جــذب وحــدت بـــوی |
| سـر وحـدت همیشـه وحـدانیسـت | هر چـه کـثـرت همـه پـریشـانیسـت |
| مــرد را ســـالــهــا ز کــثـــرت فــرد | روی بـــایــد بـــه ســر وحــدت کــرد |
| تــا شـود جــمـع هـم و هـمـت وی | آفــتــابــش رهــد ز ظــلــمــت فــی |
| یــکــدم از خــود جــدا تــوانــد بــود | بــی خــود و بـــا خــدا تــوانــد بـــود |
| سـر پــر انـدیـشـه هـای گـونـاگـون | لـب پــر افـسـانـه دل پـر از افـسـون |
| آیــد از طـــعــن عـــامــه احـــیــانــا | ســوی مــســجــد جــنـاب مـولــانـا |
| بــا چــنـیـن حــال بــاطــن مـعـمـور | نـیـز خــواهـد زهـی خــیـال و غــرور |
| مـی کـنـد بـر دل این تـمـنـا خـوش | شـرم بــاشــد ازان عـمـامـه و فـش |
| بـا تـو گـفـتـم حـدیـث اشـرف نـاس | حــــال اراذل را ازان بــــشــــنــــاس |
| ایــن بـــود ســیــرت خـــواص انــام | چــون بــود حــال عــام کــالــانـعــام |
| عـام را خـود ز شـام تــا بــه سـحـر | نیسـت جـز خـورد و خـواب ذکـر دگر |
| صـلـح و جـنـگـش بـرای این بـاشـد | نـام و نـنـگــش فــدای ایـن بــاشــد |
| سخـن از دخـل و خـرج داند و بـس | شـهـوت بــطـن و فـرج دانـد و بــس |
| هـمــتــش نـگــذرد ز فــرج و گــلــو | دانــد از امــر فــانــکــحـــوا و کــلــوا |
| گــر تــجــارت کــنــد نــبــنــدد بـــار | جــز بــه عـزم فـریـب شــهـر و دیـار |
| ظــلـم او بــر ســر اجــیـر و رفــیـق | کـم نـبــاشــد ز قــاطــعــان طــریـق |
| ور زراعــت کــنـد بــه دشــت و دره | یـا بـه ده یـا بـه شـهـر و بــاغ و تـره |
| تــخــم حــرص و هـوای او یـکـســر | نــدهـد جــز نـکــال و خــســران بــر |
| ور بــود اهـل صــنـعــت و پــیـشــه | غــیــر آتــش نــبــاشــد انــدیــشــه |
| که چـه صنعت کند که سیم و زری | بـــربـــایــد ز دســت بـــی هــنــری |
| ور بـــود اهــل کـــیــل و وزن و ذراع | نـبــودش ز آفـتــاب صــدق شــعــاع |
| ز دلـش غـیـر ازیـن نـجــوشــد غـم | کــه خــرد بــیـش یـا فــروشــد کــم |
| ایـن کـه گـفـتــم حــلـال خـوارانـنـد | راســـتـــکــاران و رســتـــگــارانــنــد |
| گــوش کــن ســـیــرت عـــوانــان را | بـــه تـــغـــلـــب درم ســـتـــانــان را |
| نه چـه گـویم دگـر مـجـالـم نیسـت | بــیـش ازیـن قـوت مـقـالـم نـیـسـت |
| حـرف ایـشـان خـرد هـجــی نـکـنـد | زانـکـه انـدیـشــه هـمـگـری نـکــنـد |
| کـم دونـان و سـســت دیـنـان گـیـر | هــم از آنــان قــیــاس ایـنــان گــیــر |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
