بـه فـیض ازل هر کـه را همرهیسـتدل روشـنـش هم پـر و هم تـهیسـتپــر از چـیـسـت از جــذب پــیـران راهتــهــی از چــه زآویـزش مــال و جــاهخوش آن سر که پا…
| بـه فـیض ازل هر کـه را همرهیسـت | دل روشـنـش هم پـر و هم تـهیسـت |
| پــر از چـیـسـت از جــذب پــیـران راه | تــهــی از چــه زآویـزش مــال و جــاه |
| خوش آن سر که پا سوی پیران نهاد | کــف انـدر کــف دســتــگــیـران نـهـاد |
| کـم نقـش صـورت پـسـنـدان گـرفـت | دل ســاده از نـقـشــبــنـدان گـرفــت |
| شـد از نقش صورت پـرسـتـی تـهی | ز اشـــراق نــور عـــبـــیــدالـــلــهــی |
| نــدادم ســـخـــن را ز الــقــاب رنــگ | کـه مـی دارد این نـام از الـقـاب ننـگ |
| ازیـن نـام دل را بــه سـری ره اسـت | کـه تــقـریـر الـقـاب ازان کـوتـه اسـت |
| ازان مـحــو در بــی نـشــانـی شــود | وز ایـن لــوح کــلــک مـعــانـی شــود |
| بـه هر جـا کـشـد بـی نشـانی عـلم | نـشــان کــی تــوانـد زد آنــجــا قــدم |
| ایـا مـحــو گـشـتــه نـشـان هـا ز تــو | پـــر از نــور دل هــا و جــان هــا ز تــو |
| بـه چـشـم ار نـه نـاظـر بـه نـور تـوام | چــو بــسـتــم نـظـر در حــضـور تــوام |
| چـو خـورشـیـد از دور نـوری بـبـخـش | مـرا غـایـت از مـن حـضـوری بـبـخـش |
| تــو را هـســت دســت تــصــرف دراز | مـگـیـر از ســر غـایـبــان دســت بــاز |
| مرا دسـت همت بـه فتـراک تـوسـت | سرم گر به گردون رسد خاک توست |
| بــه فـتــراک خــود صـیـدوارم بــبــنـد | وز آن حـلـقـه گـردان مـرا سـر بــلـنـد |
| ز طــوق تــو ســر درنـیـارم بــه کـس | بــه عـالـم هـمـیـن طـوقـداریـم بــس |
| چـو شـد طـوق گـردن مـرا شـوق تـو | بـبـین شـوقم ای من سـگ طـوق تـو |
| مـســوز ای درت قـبــلـه عـشــاق را | بــه حــرمـان اســیـران مـشــتــاق را |
| ز دیــوان فــقــرم طـــرازی فــرســـت | ز لــوح فــنــا حـــرف رازی فـــرســـت |
| کــزان حـــرف بـــازار تـــیــزی کــنــم | ز لـــب گــــوهـــر راز ریـــزی کــــنـــم |
| بـه شـکـرت شـوم مرغ شـکر شـکن | بــه هـر حــلـقــه گـوش گـوهـرفــکـن |
| نـهالـی ز آب و گـلـم خـاسـتـه سـت | کـزو بــاغ طـبــع مـن آراســتــه سـت |
| نــهــال نــه طـــفــلــی نــو آورده ای | بـــه شـــیــر ولـــای تـــو پـــرورده ای |
| یکی شب بـه خواب آنچـنان دیدمش | که چـون غنچـه در خرقه پـیچـیدمش |
| بــــه پـــیـــش تـــو آوردم امـــیـــدوار | بـه حـرمـت گـرفـتـی سـرش بـر کـنار |
| نـهـادی بـه لـطـفـش دهان بـر دهان | فــرو ریـخــتــیـش از دهــان در دهـان |
| عـجــب شـربــت صـافـی و دلـپــذیـر | بـه شیرینی و رنگ چون شهد و شیر |
| چـــنـــان پـــر بـــرآمـــد ازان کـــام او | کــه لـبــریـز شــد گـوهـریـن جــام او |
| ز تــو چـشـم آن دارم ای بــحـر جـود | کـــه هــر چـــنــد دیــر آمــدم زود زود |
| دهـــی آب کـــشـــت خــــراب مـــرا | کــنـی راســت تــعــبــیـر خــواب مـرا |
| گــمــاری بــر احــوال مــن هـمــتــی | صــدف ریـزه ام را دهــی قــیـمــتــی |
| کـشــی قـطــره ام را بــه دردانـگـی | ز طــفــلـی بــه مـردی و مـردانـگــی |
| بــــود بــــر پــــی رهــــنــــوردان رود | بــــه مـــردانـــگــــی راه مـــردان رود |
| الـا تــا بــه خــوبــی و فــرخــنـدگـی | بــود شــمـع خــورشــیـد را زنـدگــی |
| بـه تـو شـمـع روشـنـدلـان زنـده بــاد | بـــر آفــاق نــور تـــو تـــابـــنــده بـــاد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
