ســکـنـدر چــو زد از وصـیـت نـفـسز عـالـم نـصـیبـش همـان بـود و بـسشــد انـفـاس او بــا وصـیـت تــمـامبــه مـلـک دگـر تـافـت عـزمـش زمـامبـرفـت او و م…
| ســکـنـدر چــو زد از وصـیـت نـفـس | ز عـالـم نـصـیبـش همـان بـود و بـس |
| شــد انـفـاس او بــا وصـیـت تــمـام | بــه مـلـک دگـر تـافـت عـزمـش زمـام |
| بـرفـت او و مـا هـم بـخـواهیم رفـت | چه بی غم چه بـا غم بـخواهیم رفت |
| دریـن کـاخ دلـکـش نـمـانـد کـسـی | رود عـاقـبــت گـر چــه مـانـد بــسـی |
| مـتـاعـی بـه از عـمر جـاوید نیسـت | ولـی آن دریـن عـالـم امـیـد نـیـسـت |
| در او زیـرکـی عــمـر جــاویـد یـافـت | کــــه زنــــده ازو امــــیــــد تــــافــــت |
| چـو اسـپـهبـدان بـی سکندر شدند | جـدا زو چـو تـن های بـی سـر شدند |
| فـتـادنـد در جـیـب جـان کـرده چـاک | چو تن های سر رفته در خون و خاک |
| بــکـردنـد آنـچـه اهـل مـاتــم کـنـنـد | کــه بــدرود شــاهـان عــالــم کــنـنـد |
| ز جـامـه کـبـودان زمـین مـی نـمـود | بـه چـشـم کـواکـب چـو چـرخ کـبــود |
| صـدای نـفـیـر از فـلـک بــرگـذشــت | زهاب سـرشـک از سـمک درگذشـت |
| ز بـس خاست دود از دل یک به یک | پـر از دود گـشـت از سـما تـا سـمک |
| ز بس ظلمت و دود بر هم نشست | در صـبــح بـر روی خـورشـیـد بـسـت |
| چـو دیدنـد از آخـر کـه از اشـک و آه | نــیــارنــد بــر درد و غــم بــســت راه |
| ز آیـیــن مــاتــم عــنــان تــافــتــنــد | بــه تــدبــیـر تــجـهـیـز بــشـتــافـتـنـد |
| ز مشک و گلابـش بـشـسـتـند تـن | ز خــز و کـتــان سـاخــتــنـدش کـفـن |
| ز تـابــوت زر مـحـمـلـش سـاخـتـنـد | ز دیـبــای چـیـن مـفـرش انـداخـتــنـد |
| چــو مـهـد زرش گـشـت آرام جــای | بـزرگ سـپـه خـاسـت گریان بـه پـای |
| بـه دانش حـجـاب از میان بـرگـرفـت | بـه دانـا حـکـیـمـان سـخـن درگـرفـت |
| کـــه امـــروز روز زبـــان آوریــســـت | درین قصه وقت سخـن گسـتـریسـت |
| ز حـکـمـت بــسـازیـد هـنـگـامـه ای | کـنـیـد امـلـیـی مـوعـظــت نـامـه ای |
| کـه غـمـدیـدگـان را تــســلـی دهـد | مـثــال مـثــوبــت بــه عــقـبــی دهـد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
