پـیش جمع آمد همای سایه بـخشخــسـروان را ظـل او سـرمـایـه بــخـشزان هـمــای بــس هـمـایـون آمـد اوکــز هــمــه در هــمــت افـــزون آمــد اوگــفــت ای پ…
| پـیش جمع آمد همای سایه بـخش | خــسـروان را ظـل او سـرمـایـه بــخـش |
| زان هـمــای بــس هـمـایـون آمـد او | کــز هــمــه در هــمــت افـــزون آمــد او |
| گــفــت ای پــرنـدگــان بــحــر و بــر | مـن نـیـم مــرغــی چــو مــرغــان دگــر |
| هـمـت عــالــیـم در کــار آمـدســت | عــزلــت از خــلـقــم پــدیـدار آمـدســت |
| نـفـس ســگ را خــوار دارم لـاجــرم | عــزت از مــن یــافــت افــریـدون و جــم |
| پــادشـاهـان سـایـه پـرورد مـن انـد | بــس گــدای طــبــع نـی مــرد مـن انـد |
| نفس سگ را استـخوانی می دهم | روح را زیـن ســگ امــانــی مــی دهـم |
| نفس را چـون استـخـوان دادم مدام | جـان مـن زان یـافـت ایـن عـالـی مـقـام |
| آنــک شـــه خـــیــزد ز ظـــل پـــر او | چــون تـــوان پـــیــچــیــد ســر از فــر او |
| جـمـلـه را در پـر او بـایـد نـشـسـت | تــا ز ظــلــش ذره ای آیــد بـــه دســت |
| کی شـود سـیمرغ سـرکش یار من | بــس بــود خــســرو نـشـانـی کـار مـن |
| *** | |
| هدهدش گفت ای غرورت کرده بند | سایه در چین، بیش از این برخود مخند |
| نیسـتـت خـسـرو نشـانی این زمان | همچـو سـگ بـا اسـتـخـوانی این زمـان |
| خـسـروان را کـاشـکـی نـنـشـانیی | خــویـش را از اســتــخــوان بــرهـانـیـی |
| من گرفتـم خـود که شـاهان جـهان | جــمـلـه از ظـل تــو خــیـزنـد ایـن زمـان |
| لــیــک فـــردا در بـــلــا عـــمــر دراز | جــمـلــه از شــاهـی خــود مـانـنـد بــاز |
| ســایـه تــو گــر نــدیـدی شــهـریـار | در بـــلـــاکـــی مـــانــدی روز شـــمـــار |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
