داشــت در ده مــقــام بـــیــوه زنــیتــازه رویــی و نــازنــیــن بـــدنــیبـــود در کـــنــج خـــانــه مــالــامــالیک دو خـم روغـنـش چـو آب زلـالروز…
| داشــت در ده مــقــام بـــیــوه زنــی | تــازه رویــی و نــازنــیــن بـــدنــی |
| بـــود در کـــنــج خـــانــه مــالــامــال | یک دو خـم روغـنـش چـو آب زلـال |
| روزی افـتـاد حـاجـتـش که بـه شـهر | بـــرد آن وز بــهــاش گــیــرد بــهــر |
| کرد ازان پـر دو خیک و بـر خـر بـست | جـسـت بـالـا و در میانه نشـسـت |
| مـــــــرد وار از گــــــــزنـــــــد راه آزاد | خــر سـواره بــه شـهـر روی نـهـاد |
| چـــون ز ده دور گــشـــت مــقــداری | آمــــد از ره پـــــدیــــد عــــیــــاری |
| پــیـش راهـش گـرفـت کـای خـواهـر | بــلـکـه خـورشـیـد و مـاه در چــادر |
| از کـجــا مـی رســی چــه داری بــار | وانـدر ایـن شـهـر بـا کـه داری کـار |
| گفت بـا کس بـه شـهر کارم نیسـت | رفـتـن از ده جـز اضـطـرارم نیسـت |
| بـار مـن روغـن اسـت و می کـوشـم | کش رسـانم بـه شهر و بـفروشـم |
| گفـت بـگـشـای بـار خـویش کـه من | مــی روم ســوی ده پـــی روغــن |
| تــا هـم ایـنـجــا بــهـاش بــشــمـارم | تـو بــه ده مـن بـه شـهـر روی آرم |
| زن فرو جـست و بـار خـویش بـگشاد | خـیک هـا هـر دو پـیش مـرد نـهـاد |
| مــرد یــک خــیــک را دهــان بــدریــد | روغـنـش بـهـر امـتـحـان بـچـشـید |
| داد در دســــت زن کـــه دار نـــگـــاه | تــا بــه خــیـک دگــر گـشــایـم راه |
| زود بــگــشــاد خــیــک دیــگــر ســر | داد بــیــچــاره را بــه دســت دگــر |
| چون دو دستش به خیک شد بسته | دسـت بــردش بـه بــنـد آهـسـتـه |
| کــرد بـــیــرون ز پـــاش شـــلــوارش | بـسـت کـالـای خـویـش در بــارش |
| زن بــیـچــاره چــون بــه دفـع فـسـاد | نتـوانسـت دسـت خـویش گـشـاد |
| زانکـه گر شـور و جـنگ می انگیخـت | خیک روغن به خاک ره می ریخت |
| بـــه ضـــرورت بـــه کـــار تـــن در داد | نـام و نـامـوس را بـه گـوشـه نـهاد |
| گــر ز روغـــن فـــراغـــتـــش بـــودی | دامــن عــصــمــتـــش نــیــالــودی |
| بـگسستـی ز خیک چنگ و بـه جنگ | کــار را بــر حــریـف کــردی تــنــگ |
| ای بــســا کــس کـه لـاف مـردی زد | دم ز آیــــیـــــن رهـــــنـــــوردی زد |
| همـچـو آن زن بـه این و آن شـد بـند | خـویـش را زیـر حـکـم دیـو افـکـنـد |
| زیــر فـــرمــان دیــو شـــد ســـاکـــن | شـد فـضـیحـت ازان سـکون لیکـن |
| غــفــلــتـــش بـــســت دیــده ادراک | کــه نـدارد ازان فــصــیـحــت بــاک |
| روز آخـــر کـــه مـــرگ مـــردم خـــوار | کـنـد از خــواب غـفـلـتــش بــیـدار |
| شــود از کــار و بـــار خــویــش آگــاه | کـه بــر او مـکـر دیـو چــون زده راه |
| یـــادش آیــد کـــه در جـــوار خـــدای | بـارهـا زد بـه جـرم و عـصـیـان رای |
| فـــعـــل هــای قـــبـــیــح ازو صـــادر | گـشـت و حـق بـود حـاضـر و ناظـر |
| یـادش آیـد کــه در فــلــان ســاعــت | دیــو چـــون زد بـــر او ره طــاعــت |
| رخ ز فــرمــان گــذاری حــق تـــافــت | سـوی کـید و فـریب دیو شـتـافـت |
| هـر چـه در شـصـت سـال یا هفـتـاد | کـرد از شـر و خـیـر پــیـش افـتــاد |
| یـک بــه یـک پـیـش چـشـم او دارنـد | آشـــــکـــــارا بـــــه روی او آرنــــد |
| بــــگــــذارنــــد ز گــــنــــبـــــد والــــا | بـــانــگ یــا حــســرتـــا و واویــلــا |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
