مــغــنــی بــیـا چــنــگ را ســاز کــنبــه گـفــتــن گـلـو را خــوش آواز کـنمــرا از نــوازیــدن چـــنــگ خـــویــشنـوازشـگـری کـن بـه آهـنـگ خـویش**…
| مــغــنــی بــیـا چــنــگ را ســاز کــن | بــه گـفــتــن گـلـو را خــوش آواز کـن |
| مــرا از نــوازیــدن چـــنــگ خـــویــش | نـوازشـگـری کـن بـه آهـنـگ خـویش |
| *** | |
| چــو روز دگــر صــبــح گــیـتــی فــروز | بـــه پــیــروزی آورد شــب را بـــه روز |
| بـــرآمــد گــل از چــشــمــه آفــتـــاب | فـرو بــرد مـه ســرچــو مـاهـی درآب |
| بـــر اورنــگ زر شـــد شـــه تـــاجـــور | زده بــر مــیـان گــوهـر آگــیـن کــمــر |
| نـشـسـتـه هـمـه زیـرکـان زیـر تـخـت | فـلـاطـون بـه بــالـا بــرافـکـنـده رخـت |
| شه از نسبتی کو در آن پرده ساخت | عجب ماند کان پرده را چون شناخت |
| بـپـرسـیـد از او کـای جـهـان دیده پـیر | بــرآورده مــکــنـون غــیـب از ضــمـیـر |
| شــمـائیـد بــر قــفــل دانـش کــلــیـد | ز رای شـــمـــا دانــش آمـــد پـــدیــد |
| ز دانـنـدگـان خـوانـده ای هـیچـکـس؟ | کـه بـودش فـزون از شـمـا دسـتـرس |
| خــیـالـی بــرانـگـیـخــت زیـن کـارگـاه | کـه رای شـمـا را بــدان نـیـســت راه |
| فــلــاطــون پـــس از آفــریــن تـــمــام | چـنین گـفـت کـاین چـرخ فـیروزه فـام |
| از آن بـیشـتـر سـاخـت افـسـونـگـری | کــه یــابـــد دل مــا بـــدان رهــبــری |
| گـر آن ها کـه پـیشـینگـان سـاخـتـنـد | بـه نـیـرنـگ و افـسـون بــرافـراخـتـنـد |
| یــکــی گــویـم از صــد درایـن روزگــار | نـــدانـــد کــــســــی راز آمـــوزگــــار |
| اگـــر شـــاه فـــرمـــایـــدم انـــدکـــی | بــگـویـم نـه از ده کــه از صــد یـکـی |
| اجـــازت رســیــد از ســر داســـتـــان | کــه دانــا فــرو گــویــد آن داســتـــان |
| جــهـانـدیـده دانـای روشــن ضــمــیـر | چـنین گـفـت کـای شـاه دانـش پـذیر |
| شـنیدم بـخـاری بـه گرمی شـتـافـت | بـه خـسـف شکوفه زمین را شکافت |
| بــرانـداخـت هـامـون کـلـوخ از مـغـاک | طـلـسـمـی پــدیـد آمـد از زیـر خــاک |
| ز روی و ز مــس قــالــبــی ریــخــتــه | وزآن صــورت اســبــی انــگــیـخــتــه |
| گــشــاده ز پــهـلــوی اســب بــلــنـد | یـکـی رخــنـه چــون رخــنـه آبــکــنـد |
| چـو خـورشـید از آن رخـنـه درتـافـتـی | نـظــر نـقـش پــوشــیـده دریـافــتــی |
| شـبــانـی بــر آن ژرف وادی گـذشـت | مـغـاکـی تـهی دید بـر سـاده دشـت |
| طـلـسـمـی درفـشـنـده دروی پــدیـد | شــبـــانــه در آن ژرف وادی رســیــد |
| سـتــوری مـسـیـن دیـد در پــیـکـرش | یـکـی رخــنـه بــا کـالـبــد در خـورش |
| در آن رخــنــه از نــور تــابـــنــده هــور | نـگـه کـرد ســر تــا ســریـن ســتــور |
| بــر او خـفـتـه ای دیـد دیـریـنـه سـال | نـگـشـتـه یکـی مـوی مـویش ز حـال |
| بــدســتــش در از رنـگ انـگـشـتــری | نـگـیـنـی فـروزنـده چــون مـشـتــری |
| بــر او دسـت خـود را سـبـک تـاز کـرد | وز انـگـشـتـش انـگـشـتـری بـاز کـرد |
| چـو انگشـتـری دید در مشت خـویش | نـهادش بـزودی در انـگـشـت خـویش |
| دگـر نـقــد شــاهـانـه آنـجــا نـیـافــت | سـتـودان رها کرد و بـیرون شـتـافـت |
| گـلـه پـیش در کـرد و می رفـت شـاد | شــکــیـبــنـده مـی بــود تــا بــامـداد |
| چــو از رایـت شــیـر پــیـکـر ســپــهـر | بـــرآورد مــنــجــوق تــابــنــده مــهــر |
| شــبــان رفـت نـزدیـک صـاحــب گـلـه | گــلــه کــرد بــر کــوه و صــحــرا یـلـه |
| بــدان تــانــگــیـن را نــهــد پــیــش او | بـــدانـــد بـــهــای کـــم و بـــیــش او |
| چـو صـاحـب گـلـه دیـد کـامـد شـبـان | گــشــاد از ســر چــرب گــوئی زبــان |
| بــپــرســیـد از او حــال مـیـش و بــره | نــیــشــنــده دادش جــوابــی ســره |
| شـبـانـه بـه هـنـگـام گـفـت و شـنـید | زمـان تــا زمـان گــشــت ازو نـاپــدیـد |
| دگــرره پــدیـدار گــشــت از نــهـفــت | گـلـه صــاحــبــش بــرزد آواز و گـفـت |
| کــه هـردم چــرا گـردی از مـن نـهـان | دیـگــر بــاره پــیـدا شــوی نــاگــهـان |
| نـگـر تــا چــه افـســون درآمـوخــتــی | که بـر خـود چـنین بـرقـعـی دوخـتـی |
| شــبــانـه عــجــب مـانـد از آن داوری | در آن کــار جـــســت از خــرد یــاوری |
| چـنـان بــود کـان مـرد خـاتـم پـرسـت | بـه خـانـم همـی کـرد بـازی بـدسـت |
| نـگــیـن دان او را چــه زود و چــه دیـر | گــه کـــرد بـــالــا گــهــی کـــرد زیــر |
| نـگـیـن تــا بــه بــالـا گــرفــتــی قــرار | شـبــان پـیـش بـیـنـنـده بـود آشـکـار |
| چـو سـوی کـف دسـت گردان شـدی | شــبــانـه زبــیـنـنـده پــنـهـان شـدی |
| نـهـاد نـگـیـن را چــنـان بــد حــسـاب | کـه دارنـده را داشــتــی در حــجــاب |
| شـبـان چـون از این بـازی آگاه گشت | شـد این آزمون کـرد بـر کوه و دشـت |
| درآمــد بـــه بـــازیــگــری ســاخــتــن | چـو گـردون بـه انـگـشـتـری بــاخـتـن |
| کـجــا رأی پــنـهـان شـدن داشــتــی | نــگــیـن را ز کــف دور نـگــذاشــتــی |
| چـو کردی بـه پـیدا شدن رای خویش | نگین را زدی نقـش بـر جـای خـویش |
| بـه پـیـدا و پـنـهـان شـدن گـرد شـهـر | ز هـرچ آرزو داشــت بــرداشـت بــهـر |
| یـکـی روز بــرخـاسـت پـنـهـان بـه راز | نـگـیـن را بــه کـف درکـشـیـد از فـراز |
| بـرهـنـه یکـی تـیغ هنـدی بـه دسـت | سوی پـادشه رفت و پـنهان نشست |
| چـو خـالی شـد از خـاصـگـان انجـمن | بـــرو گــرد پــیــدا تــن خــویــشــتــن |
| دل پــادشــا را بــه خــود بــیــم کــرد | بــدو پــادشـاه شـغـل تـسـلـیـم کـرد |
| بـه زنهار گفتـش که کام تـو چـیسـت | فـرسـتـنـده تـو بـدین جـای کـیـسـت |
| شـبــان گـفـت پـیـغـمـبـرم زود بــاش | بـه من بـگرو از بـخـت خوشنود بـاش |
| چـو خـواهـم نـبـیـنـد مـرا هـیـچـکـس | بـدین دعـوتـم مـعـجـزآنـسـت و بـس |
| بـــدو پـــادشــا بـــگــرویــد از هــراس | هـمـان مـردم شـهـر بـیش از قـیـاس |
| شـبــان آنـچـنـان گـردن افـراز گـشـت | کـه آن پـادشـاهـی بــدو بــازگـشـت |
| نـگـیـن بـین کـه از مـهـر انـگـشـتـری | چــگـونـه رســانـد بــه پــیـغــمـبــری |
| حـکـیمـان نگـر کـان نگـین سـاخـتـنـد | بــه حـکـمـت چـگـونـه بــرانـداخـتـنـد |
| چـنـان بـاید انـگـیخـت نـیرنـگ و سـاز | کــه مــا درنــیــابـــیــم ازان پــرده راز |
| بــسـی کـردم انـدیـشـه را رهـنـمـون | نــیـاوردم ایـن بــســتــگــی را بــرون |
| ثـنا گفـت بـروی چـو شـاه این شـنید | بـر آن نیز کان نقـشـی ازو شـد پـدید |
| هـــمـــه پــــاســـداران آن آســـتـــان | گـرفـتــنـد عــبــرت بــدیـن داســتــان |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
