یـکـی کــعــبــه رو گـم شــد از قــافــلـهنــــه هـــمــــراه او زاد نـــی راحــــلــــهپـی طـعـمـه هر چـند همـت گـمـاشـتنیامد بـه چـشمش گه شـام و چـا…
| یـکـی کــعــبــه رو گـم شــد از قــافــلـه | نــــه هـــمــــراه او زاد نـــی راحــــلــــه |
| پـی طـعـمـه هر چـند همـت گـمـاشـت | نیامد بـه چـشمش گه شـام و چـاشت |
| ز زنــگــار گــون گــرد خـــوان ســپـــهــر | بـــه جـــز گــرده مــاه یــا قــرص مــهــر |
| نــدیـد از نــم چــشــمــه ســار ســراب | بــه جـز کـاسـه چـشـم حـسـرت پـر آب |
| همی گـشـت چـون بـاد در گـرد و خـاک | به هر دشت و وادی به صد ترس و باک |
| ســـیــه خـــانــه ای دیــد نــاگـــه ز دور | خـوش آیـنـده چــون خـال بــر روی حـور |
| مـنـور شــدش چــشــم هـا زان ســواد | خـــضـــروار رو در ســـیــاهـــی نـــهـــاد |
| زنی یافت چون نافه اش پوست خشک | بـر او گـشـتـه کـافـور مـوی چـو مـشـک |
| بـــه فــرقــش ز عــز قــنــاعـــت قــنــاع | ز فــرمــان حـــرصــش ســـر امــتـــنــاع |
| بـــدو گـــفـــت کـــای مــادر مــهــربـــان | کــه بــاشــد ز وصــف تــو قــاصــر زبــان |
| ز بــی قـوتــیـم تــنـگ گـشــتــه نـفـس | بــه یـک خــشـک نـانـم بــه فـریـاد رس |
| بـــگــفــتــا کــه دارم مــن از نــان فــراغ | نـخــورده دریـن دشــت نـان جــز کــلـاغ |
| بـــود فـــارغ از فـــکـــر نـــان خـــاطـــرم | اگـــــــر دارمـــــــش آرزو کـــــــافـــــــرم |
| دمــی بــاش کــز مــار یــا ســوســمــار | کــنــم مــاهــیــی ریــگ پـــرور شــکــار |
| نـه تـابـه سـت بـر آتـش اینـجـا نـه دیگ | کـنـم پــخــتــه از تــف تــفـسـیـده ریـگ |
| نــشــســت از ســر پـــای آن رهــنــورد | بــه حــکـم ضـرورت ازان طـعـمـه خــورد |
| چـو شـد سـیر ازان شوره خـورده کبـاب | بـــجـــنــبـــیــد در طـــبـــع او مــیــل آب |
| نـشــان داد یـک چــشــمـه آبــش ز دور | چـو اشـک سـتـمـدیـدگـان تـلـخ و شـور |
| بـدو گفت ازان چـشمه چـون بـازگشـت | کــه ای بــانــوی بــر و خــاتــون دشــت |
| چــرا رو نــیــاری بــه ده یــا بــه شــهــر | کــه گــیـری ز هـر نـعــمــت و نـاز بــهـر |
| بـگـفـتـا کـه هر جـای شـهر و ده اسـت | یکـی سـفـلـه بـر خـلـق فـرمانده اسـت |
| قــنــاعــت نـمــودن بــه نــاکــام و کــام | بــدیـن نــاگــوار آب و نــاخــوش طــعــام |
| ازان بـــه کــه بــهــر شــکــم بـــخــردی | بـــود زیــر فــرمــان هــمــچــون خــودی |
| بــیـا ســاقــی و زان مــی دلــپــســنــد | کــه گــردد ازو ســفــلـه هـمـت بــلــنـد |
| فــرو ریــز یــک جـــرعـــه در جـــام مــن | کــه دولــت زنــد قــرعــه بـــر نــام مــن |
| بــیــا مــطــرب و زان نــو آیــیــن ســرود | کـــــه بـــــر روی کـــــار آرد آبـــــم ز رود |
| دریــن کــاخ زنــگــاری افــکــن خـــروش | فــرو بــنــد از کــوس شــاهــیـم گــوش |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
