فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 11 اسفند 1402

حکایت

شـنـیدم کـه مـردی غـم خـانـه خـوردکـه زنـبــور بــر ســقـف او لـانـه کـردزنش گفت از اینان چه خواهی؟ مکنکه مسـکین پـریشـان شوند از وطنبــشـد مـرد نـادا…

شـنـیدم کـه مـردی غـم خـانـه خـوردکـه زنـبــور بــر ســقـف او لـانـه کـرد
زنش گفت از اینان چه خواهی؟ مکنکه مسـکین پـریشـان شوند از وطن
بــشـد مـرد نـادان پــس کـار خـویـشگــرفــتــنـد یـک روز زن را بــه نـیـش
زن بــی خــرد بـــر در و بـــام و کــویهمی کرد فریاد و می گفت شـوی:
مــکــن روی بـــر مــردم ای زن تــرشتـو گفـتـی که زنبـور مسـکین مکش
کـسـی بـا بـدان نیکـویی چـون کـند؟بــدان را تــحــمـل، بــد افــزون کـنـد
چــو انـدر ســری بــیـنـی آزار خــلــقبـه شـمـشـیـر تـیزش بـیـازار حـلـق
سگ آخر که بـاشد که خوانش نهند؟بــفـرمـای تــا اسـتــخـوانـش دهـنـد
چـه نـیکـو زده سـت این مـثـل پـیر دهســـتـــور لــگـــدزن گــرانــبـــار بـــه
اگــر نـیـکــمــردی نــمــایـد عــســسنیارد بـه شـب خـفـتـن از دزد، کـس
نـــی نـــیـــزه در حــــلـــقـــه کـــارزاربــقـیـمـت تـر از نـیـشـکـر صـد هـزار
نـه هـر کـس سـزاوار بـاشـد بـه مـالیکـی مـال خـواهد، یکـی گـوشـمال
چـــو گــربـــه نــوازی کــبـــوتـــر بـــردچـو فـربـه کـنـی گـرگ، یـوسـف درد
بــنـائی کــه مـحــکــم نـدارد اســاسبــلـنـدش مـکـن ور کـنـی زو هـراس
***
چـه خـوش گفت بـهرام صـحـرانشـینچـو یـکـران تـوسـن زدش بــر زمـیـن
دگــر اســبــی از گـلـه بــایـد گـرفــتکه گر سـر کـشـد بـاز شـاید گرفـت
بـبـند ای پـسـر دجـله در آب کـاسـتکه سودی ندارد چو سیلاب خاست
چــو گـرگ خــبــیـث آمـدت در کـمـنـدبـکـش ورنه دل بـر کـن از گوسـفـند
از ابــلــیـس هـرگــز نــیـایـد ســجــودنـه از بــد گـهـر نـیـکـویـی در وجــود
بــد انـدیـش را جــاه و فــرصــت مــدهعـدو در چـه و دیـو در شـیـشـه بــه
مگو شـاید این مار کـشـتـن بـه چـوبچـو سـر زیـر سـنـگ تـو دارد بـکـوب
قــلـم زن کـه بــد کـرد بــا زیـردســتقلم بـهتـر او را بـه شـمشیر دسـت
مــدبــر کــه قــانــون بــد مــی نــهــدتــو را مــی بــرد تــا بــه دوزخ دهــد
مـگـو مـلـک را ایـن مـدبـر بـس اسـتمدبـر مخـوانش که مدبـر کس است
سـعـیـد آورد قـول سـعـدی بــه جـایکه تـرتـیب ملک اسـت و تـدبـیر رای

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج