خانه / کتابخانه دیجیتال / کتاب های شاعران / عطار نیشابوری / عطار نیشابوری،منطق الطیر / بیان وادی عشق

بیان وادی عشق

بــعــد ازیـن وادی عــشــق آیـد پــدیـدغـرق آتـش شـد کـسـی کـانـجـا رسـیدکــس دریـن وادی بــجــز آتــش مـبــادوانک آتـش نیست عیشش خـوش مبـادعاشـق آن ب…

بــعــد ازیـن وادی عــشــق آیـد پــدیـد	غـرق آتـش شـد کـسـی کـانـجـا رسـید
کــس دریـن وادی بــجــز آتــش مـبــاد	وانک آتـش نیست عیشش خـوش مبـاد
عاشـق آن بـاشـد که چـون آتـش بـود	گــرم رو ســـوزنــده و ســـرکـــش بـــود
عــاقــبــت انـدیـش نــبــود یـک زمــان	در کشد خوش خوش بر آتش صد جهان
لـحــظـه ای نـه کـافـری دانـد نـه دیـن	ذره ای نـه شــک شـنـاســد نـه یـقـیـن
نــیــک و بــد در راه او یـکــســان بــود	خـود چـو عـشـق آمـد نـه این نه آن بـود
ای مبـاحـی این سـخـن آن تـونیسـت	مـرتـدی تـو، ایـن بـه دنـدان تـو نـیـسـت
هــرچ دارد، پـــاک دربـــازد بـــه نــقــد	وز وصــال دوســت مــی نـازد بــه نـقــد
دیــــگــــران را وعـــــده فـــــردا بـــــود	لــیــک او را نــقـــد هــم ایــنــجـــا بـــود
تــا نـســوزد خــویـش را یـک بــارگــی	کــی تــوانــد رســت از غــم خــوارگــی
تـا بـه ریشم در وجـود خـود نسـوخـت	در مــفــرح کــی تـــوانــد دل فــروخـــت
مـی طـپـد پـیـوسـتـه در سـوز و گـداز	تـــا بـــجـــای خـــود رســد نــاگــاه بـــاز
مـاهـی از دریـا چــو بــر صـحــرا فـتــد	مــی طــپـــد تـــا بـــوک در دریــا فــتـــد
عـشـق اینجـا آتـشـسـت و عـقل دود	عــشــق کــامــد در گــریـزد عــقــل زود
عقل در سودای عشق استـاد نیست	عــشــق کـار عــقـل مـادر زاد نـیـســت
گر ز غیبـت دیده ای بـخـشـند راسـت	اصل عشـق اینجـا بـبـینی کز کجـاسـت
هست یک یک برگ از هستی عشق	سـر بــبــر افـکـنـده از مـسـتـی عـشـق
گـر تــرا آن چــشـم غـیـبــی بــاز شـد	بــــا تـــو ذرات جـــهـــان هـــم راز شـــد
ور بـه چـشـم عـقـل بـگـشـایـی نـظـر	عــشــق را هـرگــز نـبــیـنـی پــا و ســر
مــرد کــارافــتــاده بـــایــد عــشــق را	مـــــردم آزاده بـــــایـــــد عـــــشـــــق را
تــو نـه کـار افـتــاده ای نـه عـاشـقـی	مـرده ای تــو، عــشــق را کـی لـایـقـی
زنــده دل بـــایــد دریــن ره صــد هــزار	تــا کـنـد در هـرنـفــس صــد جــان نـثــار