بـیـا سـاقـی از مـی مـرا مـسـت کـنچـو می در دهی نقل بـر دست کناز آن مـی کـه دل را بـرو خـوش کـنـمبــه دوزخ درش طــلـق آتــش کــنـم***بــرومــنــد بــا…
| بـیـا سـاقـی از مـی مـرا مـسـت کـن | چـو می در دهی نقل بـر دست کن |
| از آن مـی کـه دل را بـرو خـوش کـنـم | بــه دوزخ درش طــلـق آتــش کــنـم |
| *** | |
| بــرومــنــد بــاد آن هـمــایـون درخــت | کــه در ســایـه او تــوان بــرد رخــت |
| گـــه از مــیــوه آرایــش خـــوان دهــد | گـه از ســایـه آســایـش جــان دهـد |
| بــه مـیـوه رســیـده بــهـاری چــنـیـن | ز رونــق مــیـفــتــاد کــاری چــنــیـن |
| چـــو شـــد بـــارور مــیــوه دار جـــوان | بــه دسـت تـبــر دادنـش چـون تـوان |
| زمـســتــان بــرون رفــت و آمـد بــهـار | بــرآورده ســبــزه ســر از جــویــبــار |
| دگر بـاره سرسـبـز شد خـاک خـشک | بـنفشه بـرآمیخـت عنبـر بـه مشـک |
| بــه عـنـبــر خـری نـرگـس خـوابــنـاک | چـو کـافـورتــر سـر بــرون زد ز خـاک |
| گـشـادم مـن از قـفـل گـنـجـینـه بـنـد | بـه صـحـرا عـلـم بـرکـشـیـدم بـلـنـد |
| نـهـان پـیـکـر آن هـاتـف سـبــز پــوش | کـه خــوانـد سـرایـنـده آنـرا سـروش |
| بــه آواز پــوشــیـدگــان گــفــت خــیـز | گــزارش کــن از خــاطــر گــنــج ریـز |
| که چـون رومی از زنگی آنکین کشـید | سـکندر کـجـا رخـش در زین کـشـید |
| *** | |
| گــــــزارنــــــده داســـــــتـــــــان دری | چــنــیــن داد نــظــم گــزارش گــری |
| که چـون فرخی شاه را گشت جـفت | چـو گلنار خـندید و چـون گل شکفت |
| درگــنــج بــگــشــاد بــر گــنـج خــواه | تـوانگـر شـد از گـنـج و گـوهر سـپـاه |
| بـرآسـود یـک هـفـتـه بـر جـای جـنـگ | بــه یـاقــوت مــی رنــگ داد آذرنــگ |
| چـــو ســقــای بـــاران و فــراش بـــاد | زدنـــد آب و رفـــتـــنــد ره بـــامـــداد |
| شـــد از راه او گــرد بـــرخـــاســـتـــه | کـــه بـــی گــرد بـــه راه آراســـتـــه |
| چـــو بـــی گــرد شــد راه را کــرد راه | درآمـد بــه زیـن شـاه گـیـتـی پــنـاه |
| روار و زنـــــان نـــــای زریــــن زدنـــــد | سـراپــرده بــر پـشـت پــرویـن زدنـد |
| ز دریــای افـــرنـــجـــه تـــا رود نـــیــل | بـجـوش آمـد از بــانـگ طـبـل رحـیـل |
| درایـــنـــده هـــر ســـو درای شـــتـــر | ز بـــانــگ تــهــی مــغــز را کــرد پــر |
| دهـــان جـــلـــاجـــل بــــه هـــرای زر | ز شــور جــرس گـوشــهـا کــرده کـر |
| بــه مـوکـب روان لـشـگـر از هـر کـنـار | نه چـندان کـه داند کـس آنرا شـمـار |
| جــهـانـدار در مـوکـب خــاص خـویـش | خـرامـنـده بـر کـبـک رقـاص خـویـش |
| چـو لختـی زمین ز آن طرف در نوشت | ز پــهـلـوی وادی درآمـد بــه دشــت |
| ز بــس رایــت انــگــیـزی ســرخ و زرد | مــقــرنـس شــده گــنـبــد لــاجــورد |
| ز صــحــرا غــنــیــمــت بــرآورده کــوه | ز گـوهـر کـشـیـدن هـیـونـان سـتـوه |
| ز بــس گـنـج آگـنـده بــر پـشـت پـیـل | بـه صد جـای پـل بـستـه بـر رود نیل |
| بــدیـن فــرخــی شــاه فــیــروزمــنــد | بــرافـراخـتــه سـر بــه چــرخ بــلـنـد |
| بــه مـصـرآمـد و مـصـریـان را نـواخــت | بـه آئین خـود کـار آن شـهر سـاخـت |
| وز آنــجــا روان شــد بــه دریــا کــنــار | پــذیـرفــت یـک چــنـدی آنـجــا قــرار |
| بـه هـر مـنـزلـی کـو عـلـم بـرکـشـیـد | در آن مــنــزل آمــد عــمــارت پــدیـد |
| بـه گـنج و بـه فـرمـان در آن ریگ بـوم | عـمـارت بـسـی کـرد بــر رسـم روم |
| بــــر آبــــادی راه مــــی بــــرد رنــــج | بر آن ریگ می ریخت چون ریگ گنج |
| نـخــسـتــیـن عـمـارت بــه دریـا کـنـار | بــنـا کـرد شـهـری چــو خــرم بــهـار |
| بـه آبـادی و روشـنـی چـون بـهـشـت | همش جای بـازار و هم جای کشت |
| بـه اسـکندر آن شهر چـون شد تـمام | هـم اســکــنـدریـه ش نـهـادنـد نـام |
| چــو پـــرداخــت آن نــغــز بـــنــیــاد را | کـه مـانـنـد شــد مـصــر و بــغـداد را |
| به یونان شدن گشت عزمش درست | کـه آن جــا رود مـرد کـایـد نـخـسـت |
| ز دریـــا گـــذر کـــرد و آمـــد بــــه روم | جـهـان نـرم در زیر مـهرش چـو مـوم |
| بـدان مـوم چـون رغـبـتـش خـاسـتـی | بـکـردی ازو هر چـه می خـواسـتـی |
| بــزرگــان روم آفــریـن خــوان شــدنـد | بـر آن گـوهری گـوهرافـشـان شـدند |
| هـمــه شــهـر یـونــان بــیـاراســتــنـد | کـه دیدند ازو آنچـه مـی خـواسـتـند |
| نـشــانـدنـد مـطـرب فـشـانـدنـد مـال | کــه آمــد چــنـان بــازیـی در خــیـال |
| مـخـالـف شـکـن شـاه پــیـروز بــخـت | بــه فـیـروز فـالـی بــرآمـد بـه تـخـت |
| ز فــــیــــروزی دولــــت کــــامــــگــــار | نــشــاط نــو انــگــیـخــت در روزگــار |
| بـــســی ارمــغــانــی ز تـــاراج زنــگ | بـه هر سو فرستاد بی وزن و سنگ |
| ز گـنـجــی کـه او را فــرســتــاد دهـر | بــه هـر گـنـجـدانـی فـرسـتـاد بــهـر |
| چـو نـوبـت بـه سـربـخـش دارا رسـید | شــتــر بـــار زر تــا بـــخــارا رســیــد |
| گـزیـن کـرد مـردی بـه فـرهـنـگ ورای | کــه آیـیـن آن خــدمــت آرد بــجــای |
| گـزیـد از غــنـیـمـت طــرایـف بــســی | کـز آن سـان نـبـینـد طـرایف کـسـی |
| گـرانـمـایـه هـایی کـه بـاشـد غـریـب | ز مـرکـوب و گـوهـر ز دیـبــا و طـیـب |
| بــرون از طــبــقــهـای پــرزر خــشــک | بـه صـندوق عنبـر بـه خـروار مشـک |
| یـکـی خــرمـن از سـیـم بــگـداخــتــه | یـکـی خــانـه کــافــور نـاســاخــتــه |
| زعــود گــره بــارهـا بــســتــه تــنــگ | که هر بـار از او بود صد من به سنگ |
| مـرصــع بــســی تــیـغ گــوهـر نـگــار | نــــمــــطـــــهــــای زرافــــه آبـــــدار |
| کـنـیـزان چــابــک غــلـامـان چــســت | بـه هنـگـام خـدمـتـگـری تـنـدرسـت |
| هـمــان تــخــتــهـای مـکــلــل ز عــاج | بـه گـوهـر بـر آمـوده بـا طـوق و تـاج |
| اســیــران زنــجــیــر بــر پــا و دســت | بـه بـالـا و پـهـنـا چـو پـیلـان مـسـت |
| ز گـــوش بـــریـــده شـــتـــر بـــارهـــا | ز ســـرهـــای پـــر کـــاه خـــروارهــا |
| ز پـــیــلــان پـــیــکــار ده زنــده پــیــل | گـه رزم جــوشــنـده چــون رود نـیـل |
| بــدیـن ســان گــرانــمــایـهـای ســره | فــرســتــاد بــا قــاصــدی یـکـســره |
| چـــو آمــد فــرســـتـــاده راه ســـنــج | بــه دارا سـپـرد آن گـرانـمـایـه گـنـج |
| شــکــوهــیــد دارا ز نــزلــی چـــنــان | حــســد را بــرو تــیـزتــر شـد عـنـان |
| پــذیـرفــت گــنــجــیـنـه بــی قــیـاس | پــذیـرفـتــه را نـامـد از وی سـپــاس |
| نه بـر جـای خـود پـاسـخـی سـاز کرد | در کــیــن پـــوشـــیــده را بـــاز کــرد |
| فــرســتــاده آن پــاســخ ســرســری | نــپــوشــیــد بـــر رای اســکــنــدری |
| ســــکـــنـــدر شــــد آزرده از کــــار او | نـــهــانــی هــمـــی داشـــت آزار او |
| ز پـــیــروزی دولــت و جـــاه خــویــش | نـبـودش سـرکـیـن بـدخـواه خـویـش |
| ز هـر ســو خــبــر تــرکــتــازی نـمــود | کـه رومی بـه زنگی چـه بـازی نمود |
| ز هـر کـشــوری قـاصـدان تــاخــتــنـد | بـدین چـیرگـی تـهـنـیـت سـاخـتـنـد |
| در طـعـنـه بــر رومـیـان بــسـتـه شـد | همان رومی از بـددلی رسـتـه شـد |
| زمــانــه چـــو عـــاجـــز نــوازی کــنــد | بــه تــنــد اژدهــا مــور بــازی کــنــد |
| در ایـن آســیـا دانـه بــیـنـی بــســی | بـه نـوبـت درآس افـکـنـد هرکـسـی |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
