احسان بهاری
و نیمه شب جسدم را که چال می کردم
دوباره از خودم این را سوال می کردم
که تو برای چه آن شب گریختی از من
و باز مثل همیشه خیال می کردم
مرا می آوری از گور سرد خود بیرون
و فکر را پر از احتمال می کردم
خیال را به جنوب ستاره می بردم
هوای مزرعه ای در شمال می کردم
وبی تو پیر می شدم می شکستم اما
نه فکر روز نه هفته نه سال می کردم
تو هیچ وقت نمی آمدی و من هر شب
درون خود جسدی تازه چال میکردم
