چـون بـستـدی دل من، پـرسشم کن بـه ازینبــردی چـو جـان ز تـنـم، تـیـرم مـزن ز کـمـیـنزان ره کــه خــنـده زنـان آیـی چــو ســرو روانخواهم که هم بـه زمان…
| چـون بـستـدی دل من، پـرسشم کن بـه ازین | بــردی چـو جـان ز تـنـم، تـیـرم مـزن ز کـمـیـن |
| زان ره کــه خــنـده زنـان آیـی چــو ســرو روان | خواهم که هم بـه زمان خـاکی شوم بـه زمین |
| ای بـنـده مـهر و مـهـت، صـد جـان تـه کـلـهت | گـشـتـم چـو خـاک رهت، دامن ز بـنده مچـین |
| دل در غم چو تو مهی جان مرگم چو تو نه ای | از مـرهم چـو تـو نهی، دردم فـزون شـد بـبـین |
| از خــنـده چــون نـمـکـی ریـزی ز لـب دمـکـی | مـلـک دو جـم نـه یکـی گـیـری از آن دو نـگـین |
| از مـن بـه سـوی دیـگـر بــر مـشـکـن و مـگـذر | کـن هر چـه هسـت دگر بـر جـان من مکن این |
| ای لاله، از تـو خـجـل، سـرو از تـو پـای بـه گل | بنشسته ای چو به دل، لختی به دیده نشین |
| رویـت بــلـای جــهـان، عـشــق تــو داغ نـهـان | لــعــل تــو راحــت جــان، زلــف تــو آفــت دیـن |
| نآیی بـه دسـت مـرا، خـسـرو کـجـا، تـو کـجـا! | مـاهـی مـگـر بـه سـمـا یـا حـور خـلـد بــریـن؟ |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
