قـوی دسـت را فـتـح شـد رهنمـونبــه زنــهــار خــواهـی درآمــد زبــوندر آن تــاخــتــن لــشــگــر رومــیـانبه زنگی کشی بسته هر سو میانسکندر بـه شمشیر ب…
| قـوی دسـت را فـتـح شـد رهنمـون | بــه زنــهــار خــواهـی درآمــد زبــون |
| در آن تــاخــتــن لــشــگــر رومــیـان | به زنگی کشی بسته هر سو میان |
| سکندر بـه شمشیر بـگشاد دسـت | بـه بــازار زنـگـی در آمـد شـکـسـت |
| چــو زنـگـی درآمـد بــه زنـگـانـه رود | ز شــهــرود رومــی بــرآمــد ســرود |
| ســر رایـت شــاه بــر شـد بــه مـاه | ز غـوغـای زنـگـی تـهی گـشـت راه |
| فـرو ریـخــت بــاران رحــمـت ز مـیـغ | فـرو نـشـسـت زنـگـار زنـگـی ز تـیـغ |
| ســتــاده مــلــک زیـر زریـن درفــش | ز سـیـفـور بــر تــن قـبــای بــنـفـش |
| ز هر سو کشان زنگیی چـون نهنگ | بــه گـردن در افــســار یـا پــالـهـنـگ |
| کـسـی را کـه زیـر عـلـم تــاخـتــنـد | بـه فـرمـان خـسـرو سـر انـداخـتـنـد |
| در آن وادی از زنـگـیان کـس نـمـانـد | وگـر ماند جـز بـخـش کـرکـس نماند |
| گـروهـی کــه بــر پــیـل کــردنـد زور | فـتــادنـد چــون پــیـلـه در پــای مـور |
| کــری بــنـده کـو بــار مـردم کـشــد | گهی شـم کشـد گه بـریشم کشـد |
| چـو خـصمان گرفتـار خـواری شـدند | حـبــش در مـیـان زیـنـهـاری شـدنـد |
| شه آن وحشیان را که بود از حبش | نفـرمود کـشـتـن در آن کـشـمـکـش |
| بــبــخـشـود بـر سـخـتـی کـارشـان | بـه شـمـشـیر خـود داد زنـهـارشـان |
| بــفـرمـود تــا داغـشـان بــرکـشـنـد | حـبـش زین سـبـب داغ بـر آتـشـنـد |
| فـروزنـده شــان کـرد از آن گـرم داغ | کــز آتـــش فــروزنــده گــردد چـــراغ |
| ز بــس غـارت آورردن از بــهـر شــاه | غـنـیـمـت نـگـنـجــیـد در عــرضــگـاه |
| چـو شـاه آن مـتـاع گـران سـنج دید | چـو دریـا یکـی دشـت پـر گـنـج دیـد |
| بـه جـز گـوهرین جـام و زرین عـمود | بــه خــروار عــنـبــر بــه انـبــار عــود |
| هـم از زر کــانـی هـم از لـعــل و در | بــسـی چـرم و قـنـطـارهـا کـرده پـر |
| ز کـافـور چـون سـیم صـحـرا سـتـوه | ز سـیـم چـو کـافـور صـدر پــاره کـوه |
| همـان زنـده پـیلـان گـنـجـینـه کـش | هـمـان تـازی اسـبــان طـاووس وش |
| هــمــان بـــرده بــومــی و بــربــری | سـبـق بـرده بـر مـاه و بـر مشـتـری |
| ز بــرگــســتــوانـهـای گـوهـر نـگــار | هــــمــــان چـــــرم زرافــــه آبـــــدار |
| هـمـه روی صـحـرا پــر از خـواسـتـه | بــه گــنـجــیـنـه و گــوهـر آراســتــه |
| شـه از فـتــح زنـگـی و تــاراج گـنـج | بــرآســود ایـمـن شــد از درد و رنـج |
| به عبـرت در آن کشتگان بـنگریست | بـخـنـدیـد پـیـدا و پـنـهـان گـریـسـت |
| کـه چـنـدین خـلـایق در این داروگـیر | چـرا کشـت بـاید بـه شمشیر و تـیر |
| خـطـا گـر بـر ایشـان نهم نارواسـت | ور از خود خطا بـینم اینهم خطاست |
| فلک را سـر انداخـتـن شد سرشت | نشـاید کشـیدن سـر از سـرنوشـت |
| چــو دود از پــی لــاجــوردی نـقــاب | ســر از گــنـبــد لــاجــوردی مــتــاب |
| فـلـکـهـا کـه چـون لـاجـوردی خـزنـد | هــمــه جـــامــه لـــاجـــوردی رزنــد |
| دریـن پــرده کــج ســرودی مـگــوی | در این خـاک شـوریـده آبـی مـجـوی |
| کـه دانـد کـه ایـن خـاک انـگـیـخـتـه | بــه خـون چـه دلـهـاسـت آمـیـخـتـه |
| همـه راه اگـر نـیسـت بـینـنـده کـور | ادیـم گـوزنـســت و کـیـمـخــت گـور |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
