ای بـــه ازل بـــوده و نـــابـــوده مـــاوی بـــه ابـــد زنــده و فـــرســـوده مـــادور جـنـیـبــت کـش فـرمـان تـسـتسـفـت فـلـک غـاشـیـه گـردان تــسـت…
| ای بـــه ازل بـــوده و نـــابـــوده مـــا | وی بـــه ابـــد زنــده و فـــرســـوده مـــا |
| دور جـنـیـبــت کـش فـرمـان تـسـت | سـفـت فـلـک غـاشـیـه گـردان تــسـت |
| حـلـقـه زن خـانـه بــه دوش تــوایـم | چــون در تــو حـلـقـه بــه گـوش تــوایـم |
| داغ تــــو داریـــم و ســــگ داغـــدار | مــی نــپــذیــرنــد شــهــان در شــکــار |
| هـم تــو پــذیـری کــه زبــاغ تــوایـم | قـــمــری طـــوق و ســـگ داغ تـــوایــم |
| بـی طـمـعـیم از همـه سـازنـده ای | جــــز تـــــو نــــداریــــم نــــوازنــــده ای |
| از پـی تـسـت اینـهمـه امـید و بـیم | هم تـو بـبـخـشـای و بـبـخـش ای کریم |
| چــاره مــا ســاز کــه بـــی داوریــم | گــر تـــو بـــرانــی بـــه کــه روی آوریــم |
| این چه زبان وین چه زبان را نیست | گـفـتــه و نـاگـفـتــه پــشـیـمـانـیـســت |
| دل ز کـجــا ویـن پــر و بــال از کـجـا | مـن کــه و تــعــظــیـم جــلـال از کــجــا |
| جـان بـه چـه دل راه درین بـحـر کرد | دل به چه گستاخی ازین چشمه خورد |
| در صـفـتــت گـنـگ فـرو مـانـده ایـم | مــن عــرف الــلــه فــرو خـــوانــده ایــم |
| چـون خجـلیم از سخن خـام خویش | هـم تــو بــیـامــرز بــه انــعــام خــویـش |
| پـیش تـو گر بـی سـر و پـای آمدیم | هــم بـــه امــیــد تـــو خـــدای آمــدیــم |
| یـارشــو ای مـونـس غـمـخــوارگـان | چـــاره کــن ای چــاره بـــیــچــاره گــان |
| قـافـلـه شـد واپــســی مـا بــبــیـن | ای کــس مــا بــیـکــســی مــا بــبــیـن |
| بــر کـه پـنـاهـیـم تـوئی بـی نـظـیـر | در کــه گــریــزیــم تــوئی دســتــگــیــر |
| جـز در تـو قـبـله نخـواهیم سـاخـت | گــر نـنـوازی تــو کــه خــواهـد نـواخــت |
| دسـت چـنین پـیش کـه دارد کـه ما | زاری ازیــن بـــیــش کـــه دارد کـــه مــا |
| درگـذر از جــرم کــه خــوانـنـده ایـم | چــاره مــا کــن کــه پـــنــاهــنــده ایــم |
| ای شــرف نــام نــظــامــی بــه تــو | خــواجــگـی اوســت غــلـامـی بــه تــو |
| نـزل تــحــیـت بــه زبــانـش رســان | مـعـرفـت خــویـش بــه جــانـش رسـان |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
