درنــگــر اول کــه بـــا آدم چـــه کــردعــمـرهـا بــر وی در آن مـاتــم چــه کــردبـــازبـــنــگــر نــوح را غـــرقـــاب کــارتــا چــه بــرد از کــاف…
| درنــگــر اول کــه بـــا آدم چـــه کــرد | عــمـرهـا بــر وی در آن مـاتــم چــه کــرد |
| بـــازبـــنــگــر نــوح را غـــرقـــاب کــار | تــا چــه بــرد از کــافــران ســالــی هــزار |
| بـــاز ابــراهــیــم را بــیــن دل شــده | مــنــجــنـیـق و آتــشــش مــنــزل شــده |
| بــاز اســمـعــیـل را بــیـن ســوگــوار | کــبــش او قــربـــان شــده در کــوی یــار |
| بــاز در یـعــقــوب ســرگــردان نــگــر | چـــشـــم کـــرده در ســـر کـــار پـــســـر |
| بــــاز یـــوســــف را نـــگـــر در داوری | بـــنــدگــی و چـــاه و زنــدان بـــر ســری |
| بـــاز ایــوب ســـتـــمــکــش را نــگــر | مــانـده در کــرمــان و گــرگــان پــیـش در |
| بــاز یـونـس را نـگـر گـم گـشـتــه راه | آمــده از مــه بـــه مــاهــی چـــنــد گـــاه |
| بــاز مـوســی را نـگــر ز آغــاز عــهـد | دایــه فــرعــون و شــده تــابـــوت مــهــد |
| بـــــــاز داود زره گــــــر را نــــــگــــــر | مــــوم کــــرده آهــــن از تــــف جــــگــــر |
| بــاز بــنـگــر کــز ســلــیـمـان خــدیـو | مـلـک وی بــر بــاد چــون بــگــرفــت دیـو |
| بـاز آن را بـین که دل پـر جـوش شـد | اره بـــر ســـر دم نــزد خـــامـــوش شـــد |
| بــاز یـحـیـی را نـگـر در پـیـش جـمـع | زار سـر بــریـده در طـشـتــی چـو شـمـع |
| بــاز عــیـســی را نـگـر کــز پــای دار | شــد هــزیـمــت از جــهـودان چــنــد بــار |
| بــاز بــنـگــر تــا ســر پــیـغــامــبــران | چـــه جـــفـــا و رنـــج دیـــد از کـــافـــران |
| تـو چـنـان دانـی کـه ایـن آسـان بـود | بــلــکــه کــمـتــر چــیـز تــرک جــان بــود |
| چـنـد گـویم چـون دگـر گـفـتـم نمـاند | گـر گـلـی کـز شــاخ مـی رفــتــم نـمـانـد |
| کـشـتــه حــیـرت شـدم یـکـبــارگـی | مــی نــدانــم چــاره جــز بــی چــارگــی |
| ای خـرد در راه تــو طـفـلـی بــشـیـر | گم شـده در جـسـت و جـویت عـقـل پـیر |
| در چـنان ذاتـی من آنگـه کـی رسـم | از زعـــم مـــن در مـــنـــزه کـــی رســــم |
| نـه تــو در عـلـم آیـی و نـه در عـیـان | نـــی زیــان و ســـودی از ســـود و زیــان |
| نه ز مـوسـی هرگـزت سـودی رسـد | نــه ز فـــرعـــونـــت زیــان بـــودی رســـد |
| ای خدای بـی نهایت جـز تـو کیست | چون توئی بی حد و غایت جز تو چیست |
| هیچ چـیز از بـی نهایت بـی شـکـی | چــون بــه ســر نـایـد کــجــا مـانـد یـکـی |
| ای جــهـانـی خـلـق حــیـران مـانـده | تـــو بـــزیـــر پـــرده پـــنـــهـــان مـــانـــده |
| پــرده بــرگـیـر آخـر و جــانـم مـسـوز | بــیـش ازیـن در پــرده پــنـهـانـم مــســوز |
| گـم شـدم در بــحـر حـیـرت نـاگـهـان | زیـن هـمـه ســرگـشـتــگـی بــازم رهـان |
| در مــیـان بــحــر گــردون مــانــده ام | وز درون پــــرده بـــــیــــرون مــــانــــده ام |
| بــنـده را زیـن بــحــر نـامــحــرم بــرآر | تـــو درافـــکـــنــدی مـــرا تـــو هــم بـــرآر |
| نفـس من بـگـرفـت سـر تـا پـای من | گــر نــگــیـری دســت مــن ای وای مــن |
| جــانــم آلــودســت از بــیــهــودگــی | مــــن نــــدارم طـــــاقـــــت آلــــودگــــی |
| یــا ازیــن آلــودگــی پـــاکــم بـــکــن | یـا نـه در خــونـم کــش و خــاکــم بــکــن |
| خلق تـرسند از تـو من تـرسم ز خود | کــز تــو نــیـکــو دیــده ام از خــویـش بــد |
| مـرده یی ام مـی روم بـر روی خـاک | زنـده گـردان جـانـم ای جـانـبــخـش پـاک |
| مؤمن و کـافـر بـه خـون آغـشـتـه اند | یـا هـمـه سـرگـشـتـه یـا بــرگـشـتـه انـد |
| گـر بـخـوانی این بـود سـرگـشـتـگی | ور بـــرانــی ایــن بـــود بـــرگــشــتــگــی |
| پـادشـاهـا دل بـه خـون آغـشـتـه ام | پــای تـا سـر چـون فـلـک سـرگـشـتـه ام |
| گفتـه ای من بـا شـماام روز و شـب | یـک نـفــس فــارغ مـبــاشــیـد از طــلــب |
| چـون چـنین بـا یکـدگر همسـایه ایم | تـو چـو خـرشـیـدی و مـا هـم سـایـه ایـم |
| چـه بـود ای معطـی بـی سـرمایگان | گــر نــگــه داری حـــق هــمــســایــگــان |
| بــا دلــی پــر درد و جــانـی بــا دریـغ | ز اشـتـیـاقـت اشـک مـی بـارم چـو مـیـغ |
| گــر دریــغ خــویــش بـــرگــویــم تــرا | گـم بــبــاشــم تــا بــه کــی جــویـم تــرا |
| ره بــرم شــو زان کــه گــم راه آمـدم | دولــتـــم ده گـــرچـــه بـــی گـــاه آمــدم |
| هـرکـه در کــوی تــو دولـت یـار شــد | در تــو گـم گـشـت وز خـود بــی زار شـد |
| نیسـتـم نـومـید و هسـتـم بـی قـرار | بـــوک درگـــیـــرد یــکـــی از صـــد هـــزار |
| آفـــریـــن جــــان آفـــریـــن پــــاک را | آنـکـه جــان بــخـشـیـد و ایـمـان خـاک را |
| عــرش را بـــر آب بــنــیــاد او نــهــاد | خـــاکــیــان را عــمــر بـــر بـــاد او نــهــاد |
| آسـمـان را در زبـردسـتـی بــداشـت | خــاک را در غـایـت پــســتــی بــداشــت |
| آن یــکــی را جـــنــبـــش مــادام داد | وان دگـــــــــر را دایـــــــــمـــــــــا آرام داد |
| آسـمـان چـون خـیـمـه بــرپــای کـرد | بــی سـتــون کـرد و زمـیـنـش جـای کـرد |
| کـرد در شـش روز هفـت انجـم پـدید | وز دو حــــرف آورد نــــه طــــارم پــــدیـــد |
| مـهـره انـجـم ز زریـن حـقـه سـاخـت | بـا فـلـک در حـقـه هر شـب مهره بـاخـت |
| دام تــن را مــخــتــلــف احــوال کــرد | مـــرغ جـــان را خـــاک در دنــبـــال کـــرد |
| بـحـر را بـگذاشت در تـسلیم خویش | کـوه را افــســرده کــرد از بــیـم خــویـش |
| بـحـر را از تـشـنگی لب خـشـک کرد | سـنـگ را یـاقـوت و خــون را مـشـک کـرد |
| روح را در صــــورت پــــاک اونـــمـــود | ایـن هـمـه کـار از کـفــی خــاک او نـمـود |
| عقل سرکش را به شرع افکنده کرد | تـن بـه جـان و جـان بـه ایـمـان زنـده کـرد |
| کــوه را هــم تــیـغ داد و هـم کــمــر | تــا بــه ســرهـنــگــی او افــراخــت ســر |
| گـاه گـل در روی آتــش دسـتــه کـرد | گــاه پــل بـــر روی دریــا بـــســتــه کــرد |
| نیم پـشه بـر سـر دشـمن گماشـت | بــر سـر او چــار صـد ســالـش بــداشـت |
| عـنـکـبــوتـی را بـه حـکـمـت دام داد | صـــــــــدر عـــــــــالــــــــم را درو آرام داد |
| بـسـت موری را کمر چـون موی سـر | کـــرد او را بـــا ســـلـــیــمـــان در کـــمــر |
| خــلــعــت اولــاد عــبـــاســش بــداد | طـاء و سـین بـی زحـمت طـاسـش بـداد |
| پــیـشــوایـانـی کــه ره بــیـن آمـدنـد | گـــاه و بـــی گـــاه از پـــی ایــن آمــدنــد |
| جـان خـود را عـیـن حـیـرت یـافـتــنـد | هـم ره جــان عـجــز و حـسـرت یـافـتــنـد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
